Chronicles of Ishna Vera

Tiis Ganda

2011-03-16T21:00:00.001+08:00

For the past nine days i have been subsisting on 275 grams of meat, 210 grams of veggies, a cup of yoghurt, two servings of fruit and 6 pcs of crackers a day. Sorry hindi ito, panata, nobena, o pasiyam. Wala siyang kinalaman sa Lenten season dahil i'm not particularly religious at sa pamilya namin, ang Holy Week is an excuse for a seafood picnic. Hindi rin ito pakiki-isa sa mga walang malafang sa Japan. Kawawa naman sila, pero inyo na ang noodles buffet niyo.

I'm on a freaking diet.

Alam ko na. You've heard it all before. Twice na ako nag-South Beach Diet with a modicum of success. Nagpaka-gymrat na rin ako para pumayat. Kaso lately i have grown even heavier yet. Chumika-beso naman na ang weighing scale ko sa 200lbs. I swear naririnig kong umiri ang timbangan ko tuwing tumutuntong ako. At nung nagtangka akong mag-surfing sa Baler, balsa ang ibinigay sa akin dahil hindi raw ako kayang palutangin ng surfboard. Choz.

It's called the freaking Cohen Diet.

I learned about it from Gladys, ang kaibigan kong puro suso. Overweight na pala siya ng 40lbs di pa namin halata kasi natatakpan pa rin ng suso niya ang bilbil niya. Anyways, nagsucceed siya nang bonggang-bongga at isa na siyang taong payat ngayon. Na may malalaking suso pa rin.

Anyways dinala niya ako sa Cohen clinic, nagpa-orientation, at kinaskas ang credit card to sign-up bago pa mag-iba ang isip ko. P55 kiyawsand pesoses rin siya mother. Buti na lang may 0% Paylite for 6 months. Kebs na sa kakainin bukas. Kaya nga nagda-diet eh. Si Manay Lolit nga nung nalaman kung magkano ang binayaran ko for the Cohen tinalakan ako.

"Ang mahal mahal naman yang diet na yan! Bakit ang mahal naman yan?! Buti pa yung South Beach, mas mura saka nakakain mo yung binayaran mo chuchuchuchu..."

At hindi siya makamove on ha, tuwing makikita ako sa work, nililitanyahan niya ako. Ang sagot ko na lang "Kausapin niyo ang pelvic bone at clavicle ko pag payat na ako". "Kailan naman yan?", tanong ng mga coworkers ko. "Next week!" sabi ko. Tawanan sila.

Obviously hindi ko naman kayang maging payat in one week ano?! As per their measurement at sa pag-analyze ng aking blood composition chuchuchu, i need to be in the 145-150 lbs bracket, eh nasa 190 lbs na ako. So i have to lose 45 lbs for optimal weight raw. That's 21kilos! Nung namili ako ng supplies, nakita ko ang isang tumpok ng 1kg na laman ng beef. Malaki siya... at pohtang ina may bitbit akong 21 na ganung kalaking bloke ng taba sa katawan koh?!!!! At kailangan ko siyang tapyasin?! Ganun ba ako kalaki?!!!

Sabi ng pictures ko, "Oo!!!!"

Lech.

So basically wala pang tatlong guhit sa timbangan ang weight ng kinakain ko per meal. At halos kalahi nun dahon. At andaming bawal. May listahan ako ng protein, veggies at fruits na allowed. So off limits ang rice, ang bread, pasta, nuts at chips. Bawal rin ang matatamis bukod sa ilang prutas na nakalista. So walang cakes, cookies, pies, ice cream, leche flan at kakanin. But i guess that makes it easier to follow. Wala kasing grey area. Simple lang, pag wala sa listahan, wag lafangin. Wag nang magtanong kung buhkit ok?

Hindi siya madali. Buti na lang nagSouthBeach munaako ulit before embarking on Cohen so medyo nasanay ang ang tiyan kong regimented muna ang kain. What takes more commitment is the fact that i have to measure and cook my meals myself. Wala naman kasi akong Yaya Vonel na stay-in sa condo di ba? And unlike SouthBeach, sobrang mahal magpa-cater. Nagtanong ako. P700 pesoses daily for two meals!!! Osok lang sila? Anim na guhit ng lafang daily na limitado pa ang ingredients babayaran ko ng 700 a day? Dat's P4,900 peysoses a week noh!!! So tiis ganda ang lola niyong maggayat ng 140g of meat at 100g of veggies per meal. At per meal rin ang luto ha?! Hindi pwedeng magluto ako ng isang kilong chopsuey tapos hati-hatiin ko na lang. Isang gayat, isang measure, isang luto, para sa isang kain. Looooooooord. A for Eyyyyffort.

What i do now is i cook meals worth 3-4 days. Kakapagod yata. Naka tyempo ang ng buy 1 take 1 na veal sa Rustans, which is an allowed meal. I love the taste of veal, mas malasa kesa sa beef. Saka may discount sila sa meat every thursday,so best friend ko na ang Rustans ngayon. For my veggies i buy sa Sunday market sa centris.May suki na ako dun na mura na, natatawaran ko pa, tapos tinuturuan pa akong magluto ng gulay. Never pa akong nagluto ng gulay before ever! At dahil allowed, mushroom to death rin ako. I just lurv mushrooms so maski medyo mas mahal kesa sa kugn ordinaryong gulay ang isasahog ko, kebs! Seriously, i have not eaten so well until ngayong nagda-diet ako!

At nagiging hari na rin ako ng stir-fry dahil yun ang pinakamadaling gawin given the limitations ng diet. Nung umpisa takot na takot ako pa ako pero after the 3rd na salang lumalabas ang aking inner macao at ayan na, subok na ng kung anu-anong dried herbs and spices na nasa cupboard ko.

It's actually exciting. I'm looking forward to marketing at trying out new yet simple recipes. I guess given the amount of weigh i have to lose, i'll be on this strict diet for 2-3 months. Wag lang ako magchi-cheat. I'll be a slim 145 lbs cutie by summer. Hah!

O, parang di kayo naniniwala ah. Pwes, talk to my pelvic bone, bitch! Choz!

Hinihimas ako ni Blaine

2010-12-05T13:45:00.000+08:00

Uhhhnn... kiss him olredi!!!

Stumbled upon this Glee video leak. Kilig to the bones!!! and what i like was walang vocal histrionics, pure voice quality lang.

At ang boses ni darren criss... haiz parang velvet glove na humihimas sa lower back di ba. Aylavvet!

Baler: Away from the Balur

2010-11-23T22:33:00.001+08:00

Instead of another weekend at the sunday market then holing up sa bahay, sumabit ako sa Baler trip ng barkada ni Gbo this weekend. What's a 28year old guy do but hangout out with other 28 year olds right? Right.

We took the 7am trip to Baler via Genesis Busline otherwise known as Wasiwas Transit. Pohtahng ina magdrive si manong driver, winawasiwas kami sa loob ng bus! Parang three hr edition kami ng Wipeout sa loob while manong maneouvred the snaking roads na parang may time pressure otherwise hindi niya makukuha ang next clue. uma-amazing race?!

After several hourrs of avoiding to hurl and upchuck, we got to Baler and honestly the panoramic view of the mountains and the crashing wave led me to exclaim "Huwaw! Angganda! Tara matulog na tayo" Charos!

Parang may surfing culture pala dito sa Baler. We have arrived at pelvic bone central! Sorry naman nahiya ang ab ko. Oo ab kasi isa malaking mass lang siya, abs pag divided into 2-, 4-, o 6-packs ok? There are locals here who live to surf na kulang na lang ng orchids bonggang driftwood na sila. Driftwood with abs at pelvic bone nga lang.

We had an early dinner at Bay's Inn, one of the two better resorts here... pero hindi kami nakatira kasi fully booked. We were billeted in a much cheaper place, both literally and figuratively. Then we turned in early.

Early the next morning nagising ako dahil may nagkukutkot sa kabuhayan package na baon namin. Si Onion! The kabuhayan package is big laundry bag full of various chips. Parang Santa Claus bag puno ng junk food. At sino si Onion? Ang alternate persona ni Gbo pag gutom hehehe.

The day was alloted to explore Baler attractions beyond the surf and Donna hire a local surfer called Ibu to be our guide. Si Ibu ay isang nilalang na gifted ng pelvic bone with 0% body fat. Let us hate him together. Charos.

He first took us see the Baler falls whose power is being harnessed to generate electricity... O sige, chinacharos ko kayo dahil hindi ko alam ang name ng falls but Baler falls is a good name as any.

Armed with picnic lunch set prepared by our landlady and riding a rickety van, we set off for the falls.

Haiz spell rough road naman? Pero huwag ka, rough road na may well maintained plant boxes along the stretch of road!

At ang opening challenge, to get to the entry point of the trek, kailangan tumawid on a long coconut tree trunk suspended 8 feet above the river's churning water with food on one hand and holding on to a thin piece of bamboo on the other.

Hindi pa nagsisimula ang trek niyan.

The trek follows a makeshift path ng putik at bato. Apparently a strong storm passed this way a month ago and washed away muched of the established walkway. Erosion and fallen boulders took care or the rest. Ganda 'no?

Kaya naman to move forward we had to cross and recross the river's water several times. Nung una, ingat na ingat pa kaming mabasa. But i kinda slipped and had a basang-betlog moment so after that, kebs ko nang magtampisaw sa tubig. Pero looord ang hirap pala talagang to move across and against the current ha.

But finally we arrived at the end point and it was a 'Huwaw' moment once again. Sobrang taas nung falls na the spray caused by the water falling onto the rocks create an enternal mist that causes rainbows to form all over. Walang exaj!

After the regulation photo op at camwhoring, supertampisaw kami sa cold water ng falls. Bungga. Kawawa lang si Ibu kasi nakita namin sa gilid nangingig sa ginaw. Ayan, 0% body fat kasi. Walang layer of blubber to insulated the body like me and Gbo. Belat! Bitter much? may silbi pala ang layer ng blubber ko.

We then made our way back going the same way we came. Feeling confident rampa ako sa unahan ng line. Karmi, nadulas ako sa patay na dahon. Lech. Sana hindi nakita ni Tyra Banks.

Back at the entry point naghihintay na ang lunch na pako salad, adobong baboy, itlog na pula, kanin galore at inihaw na isda. Excuse me, inihaw na ISDA. Pabaunan ba kami ni isang buong tuna half a meter long? With fibrous fresh pinya for dessert. I swear sa dami ng nakain kong pinya, pagjebs ko later pwede akong magproduce ng barong. Yuccck!

After that dinala kami ni Ibu to a 500 year old balete tree. Apparently pala balete is not a tree but a parasitic vine that anchors itself to a tree. In this instance apparently nagwagi ang balete and outlasted the actual tree. Nakapasok kami sa loob ng tangle of roots sa bottom ng balete. At the center was hollow space where the tree truck used to be.

Then Ibu dared us, sino raw ang gusto akyatin ang loob ng balete up to an opening canopy about 4storeys up. Ayyy sign up ako dyan! Of the seven of us, nagnegative sina ian, mabelle at gbo. Quota na raw si Gbo ng one Extreme challenge per trio and the river was it. Which left Donna, Aisa, Shogen and me. Nauna si donna but 10 feet up nagcold feet sya. Sabi namin kasi in case na madulas siya o makabitaw, she wont fall directly down and die... sasabit-sabit muna siya sa mga vines, mababagok ang ulo at mababaldado for life. How's that for positive reinforcement? Aisa was next to back out kasi pag tuntong niya pa lang sa first branch naramdaman na niya ang bruises on her feet dahil sa river crossing. So ako na lang at si Shogen na may fear of heights naman pala. Ayyyy baka akalain ni Ibu he's guiding a bunch of wimps. Tekah....

Ayyy ning lumabas ang inner Jackie Chan ko. Using the vines as scaffordings i pulled myself up all the way. Itsurang nag-uumisplit ako across sa tangles of vine to gain foothold going up and up until... sunlight. Naabot ko ang butas! Shogen followed a couple of moments later with constant prodding from Ibu, battling not just gravity and exertion but his phobia as well. Wheee kaming dalawa ang Balete warriors!!!

After clambering down, Ibu then took us sa coast. Sayang di namin naabutan ang low tide otherwise we could have walk towards an nearby rocky outcrop of an island. Sayang. We the drove up to Ermita Hill na lang. Ayan totoong name na yan, i checked.

Historical spot ito dahil sa tuktok raw ng hill na ito tumakbo ang townspeople to escape a majormajor tidal wave na sumira sa coastline ng Baler during the Spanish era. Hmmm...kebs, picturepicture....

After that it was back to home base for a much needed rest dahil kinabukasan... surfing lesson!

Prior to this trip the only surfing i did was internet surfing... pwede ring channel surfing. Pero actual surfing? Hello. Sa terra firma nga mabuay ako eh, sa piraso pa ng fiberglass sa tubig?

Gbo choose to sit this one out as well pero ako, kerbs na magmukhang butanding walking on water. We were given a very abbreviated tutorial sa pagtayo sa board pagkatapos, lusong agad.

No words could drescribe the feeling of finally beingable to stand up and ride a wave even for two seconds before crashing on the water. Paulit-ulit we did the drill and i'm proud sa sa loob ng isang oras i got two longish ride on the board. Nariyang bumagsak ako una tuhod sa buhangin, makalunok ng seawater paulit-ulit at nahampas pa ako ng board sa ulo. Ano nagpahinto sa akin? Hindi pagod.

Halas. Rashes.

Anchaka di ba? After braving the rapids, conquering the balete tree and fighting the waves of the pacific ocean, napahinto ako kasi mahapdi na yung hita ko kakakiskis ng laylayan ng shorts ko. Kaya pala hindi nagbibrief ang mga surfers. nakakahalas. Umahon ako sa tubig na parang bagong tuli kasi mahapdi na i swear.

Pero proud pa rin kasi from now on may K na akong magsuot ng board short not for fashion but because of lifestyle. Surfer dude na ako noh! Righteous!

- Posted using BlogPress from my iPad

Location:Baler, Aurora

Hat Envy

2010-11-17T12:24:00.001+08:00

Just read on Gibb Cadiz's blog that he got some early xmas gifts. Wow, pero ok lang... until i read about the 3rd gift...

Finishing the Hat: Collected Lyrics of Stephen Sondheim, 1954-81, with Attendant Comments, Principles, Heresies, Grudges, Whines and Anecdotes

Ooooo. Paano mo naman dededmahin ang title na yan? Pak-pak-pak!

I'm in awe of da Sondheim. Ilang beses ko nga inulit-ulit ang Into the Woods niya not to watch the story unfold but just to hear and revel in his words.

So i'm officially envious of the book hehehehe. Have to go sa Fully Booked to see kung afford ko to buy a copy. Pag hindi, aamuyin ko na lang. Isa akong malking inggeterang frog... pero mas malaki akong kuripot. Bwhahaha

Get Outta My Way

2010-11-12T09:41:00.001+08:00

Hot Guys + Kylie Minogue = Beki Dance-athon.

Natalisod ko ulit sa 'net what could be the next gay anthem habang nagmamaganda sa dancefloor, sa mall, pati sa pila sa MRT. Get Outta My Way, ***ch!

<p><a href="http://vimeo.com/16703638">Get Outta My Way (Boys) Tribute</a> from <a href="http://vimeo.com/jjlucido">Jeremy Lucido</a> on <a href="http://vimeo.com">Vimeo</a>.</p>

Socializing on a Sunday

2010-11-10T22:13:00.001+08:00

Instead of going to the Lung Center to get our sunday socializing (read: tiangge bargain hunting) , we went to Centris at the corner of EDSA and Quezon Ave instead. Buhkit? Lumipat na kasi dun ang Lung Center Sunday Market noh?! Which might lead others to ask, buhkit umalis sa Lung Center ang tiangge?

A. Dahil walang bumibili ng bopis na tinda sa Lung Center
B. Dahil nabubulabog ang alikabok, nahihirapang huminga ang may sakit
C. Dahil may nagpapasok ng bbq isaw at lechong kawali sa hospital kaya gumagaling ang sakit sa baga ng mga pasyente pero may alta presyon naman

Kerbs! Basta lumipat sila. Mas shalanes ang itsu though same-old same-old pa rin ang karamihan ng nagtitinda. Which made me realize na kilala na pala ako ng mga tindera dun. May suki na ako sa kasuy, sa suha at durian, sa japanese siomai, sa salad greens at sa pasties. Ang hirap feeling ko may duty na akong bumili sa kanila weekly. Mukha kasi silang sad when i pass by their stalls at kakaway lang ako. Guilt trip charos. So either i buy o talagang i avoid passing in front of their stall na lang. Anchaka di ba?

Anyways since we were socializing na rin lang naman, might as well go sushal de ba? So we decided to stroll around Bonifacio High Street afterwards. Looking-looking sa mga boutiques na di naman namin afford. At dahil kita kaya sa itsura namin ni Gbo na hindi kami bibili pero di rin naman kami magsa-shoplift, we were mostly left alone to browse. Pinasok namin yung Muji na nabasa namin kay Chuvaness. Shala. Mahal. Pero mas naexcite pa ako sa laman ng Japan Homes achuchu na P88 lang promise.

Ikot rin kami sa Fully Booked dahil pretensyosong intelectuals kami ni G, charos. This book caught my eye.

Angelology by Danielle Trussoni. Ayon sa wikipedia the story follows a nun in New York who unwittingly reignites an ancient war between Angelologists, agroup who studies angels, and a race of descendants of angels and humans called the Nephilim. Hmmm sounds interesting enough para bilhin... pero ok ring idownload ng libre. Salamat torrents. Bwahhahaa

Fierceness!

2010-10-20T13:13:00.000+08:00

Stumbled upon this on the net... definitely gay, definitely fierce, definitely hot!

I gotta learn me them moves!

Happy Anniversary

2010-09-28T13:36:00.001+08:00

Oo happy anniversary na pala ng huling post ni Ishna Vera.

Wala namang earthshattering reason kung bakit hindi ako nakapagblog ng isang taon. Obviously naman may nangyari sa buhay ko worth blogging in the past 365 days kahit paano.

Nagsimula sa kabusyhan sa work. Nasundan ng burnout. Nasundan ng katam. Na nasundan ng what's-worth-returning-to-blog-for? Syndrome.

Pero mostly katam lang talaga.

So what brought me backto writing here? Ang bagong laruan!

Yun nah! Sana makatulong.

Sent from my iPad

More Audition Encounters of the Starstruck Kind

2009-10-03T14:14:00.001+08:00

Dahil bumagyo man at bumaha patuloy pa ang pagpunta ng mga utaw sa auditions, patuloy rin ang mga gagah-exchanges...

******
ME: Bakit gusto mong mag-artista?
DUGYOT BOY: Gusto ko po kasing makatulong sa parents ko...
ME: Naku ayan na naman! Pwede na namang maglaba, nakatulong ka na sa parents mo niyan... o kaya maglimas ka ng putik...
DUGYOT BOY: Tapos na po, kaninang umaga bago ako pumunta rito...
ME: Oh... kaya pala batak na batak ang arms mo. Kanta ka na...
(Hindi naman solo ng mga auditioners ang kagagahan noh, meron din ako)

******
Isa sa bossing namin naka-experience rin ng bonggang exchange
BOSSING: Tell me something interesting about yourself...
BEAUCONERA: Chuchuchuchu.. saka mahilig po akong sumali sa mga beauty contest.
BOSSING: Talaga? Ano ang last na sinalihan mo?
BEAUCONERA: Yung Miss Eklavu po sa may school ko po...
BOSSING: OK... so ikaw ang titleholder doon?
BEACONERA: Hindi po... ako po yung champion.

Tulala si bossing. Obviously beauty contest ang sinalihan niya at hindi beauty and brains contest.

******

At from the same regio rin eto pa...

BEAUCONERO: ... sumasali rin po ako nung mga personality contests like yung Mr and Ms Chenes last year.
BOSSING: So ikaw ba ang title-__ umm ikaw ang nagchampion?
BEAUCONERO: Hindi po pero marami akong napanalunang awards dun.
BOSSING: Really? Tulad ng anong award?
BEAUCONERO: Trip to Cebu po...

Sumakit ang ulo ni Bossing.

*****

Enter frame si Mongol Boy na may pagkalaki-laking noo...
ME: Hmmm... Mongol Boy, kung meron parte ng katawan mo na magpeprevent sa iyong makasali sa starstruck, ano yun?
Hagikgikan ang mga pohtah sa likod ko
MONGOL BOY: Eto po...

Ipinakita niya ang kanan'g kamay niya. Akala ko dinedirty finger ako... kaso, yun nga, wala palang fingers ang right hand niya!. Congenital defect. Kamusta naman ang sobrang wrong career move ko dun di ba?!

ME: (nagtatry na bumawi) Well at least... um... so kaliwete ka pala...
MONGOL BOY: Actually po ano...

Show niya ang left hand, putot rin ang mga daliri! Pakshet, matyempuhan ko naman talaga di ba? Nangmamaldita kasi ako eh haiz. Pinakanta ko na lang sya at shut up na lang ako nang bonggang-bongga. May kinatatakutan pa rin pala akong karmi.

******

ME: Tell me something about yourself...
PABIBO GIRL: I can dance po saka act... hindi po masyado sa singing.
ME: So ano ang gagawin mo for us today?
PABIBO GIRL: Singing po.

Apparently ayaw niyang talagang makasali di ba?

HOHUM GURL: First time ko po mag-audition.
ME:22 ka na ah. Bakit di ka nag-audition last time like two years ago.
HOHUM GURL: Dapat nga po sana noon pero yung schedule po po kasi noon, nagkaroon ng complication.
ME: Nagkasakit ng bongga ang sked mo? Buti nakasurvive...

*****

ME: Nag-audition ka na ba sa ibang reality show o talent search?
CHAKI GURL: Opo sa (show sa kabilang network). Pero hindi ako nakuha...
ME: Sa palagay mo bakit hindi ka nila kinuha noon?
CHAKI GURL: Ewan ko po. Baka kasi naghahanap sila ng maganda.
ME: Sa tingin mo ba kami naghahanap ng pangit?!

My Flashflood Experience

2009-09-28T12:07:00.001+08:00

Wala.

... kasi wala ako sa Manila.

Iloilo-Struck

2009-09-14T16:08:00.001+08:00

Nag-early check in ako dito sa Iloilo Airport... at superdelayed ang flight. Meaning trapped ako dito longer than i should have been at the end of a two-day solo flight dito sa Iloilo. Tipid-tipiran measures kasi. So instead of flying in a whole retinue of staff from Manila, they decided to use the regional teams na lang at kaming mga writers na lang ang magfly to the different regions...one writer per region.

Pero keri lang dahil happiness naman ang stay ko ditey. Nagbonding kami ng local staff and crew. super alaga nila ako. At kakapalan ng mukha ko, kakadating ko pa lang chinika ko na ang bossing na bet kong magdinner ng talaba. Eh adik rin pala sa talaba. So they brought me to the most fabulous unknown talabahan na outside Iloilo City pa. At ako pa lang raw ang nadala nilang nonlocal dun. Touched akesh.

Buti na rin lang sa Iloilo ako nadestino dahil may affinity ako with Ilonggos. Lurv ko sila. Ewan ko ba pero basta pag nalaman kong ilonggo, +10 kaagad sa akin. So you can imagine ang feeling ko na nagpa-parade in review sa harap ko ang mga cutie hopefuls from here. Ahihihih. kilig ang pohtah.

Niloloko na nga ako pag presentation eh. Andami ko raw pinepresent na rikkistruck applicants ... yung mga lulurking lost sa panlasa for the show pero win na win sa aking paningin. Wehehehe. Anu ang itsu ng mga rikkistruck? Basta. Hihihi.

I found Prince Stefan among last year's hopefuls. Im hoping to find a prince this year as well pero totoo, to find a prince, you have to kiss a lot of frogs. Mga ambisyosang palaka. Charos. For every applicant na deserving o PK as in pwedepwede na, jos me, kailangang dumaan muna ako sa tatlumpung ngets as in tatanungin mo talaga kung may salamin sa bahay nila....

...at yan eh considering na +10 na sa akin ang mga ilonggos ha. Ganung level talaga.

...may major veklush na nagaudition. May bitbit na dalawang de dos na pako. To the tune ng Calle Ocho, tumuwad-tuwad siya onstage at ipinasok ang nga pako sa nsoe niya!!!

...may boylet na may blue-eyes. Kinamusta ko ang contact lens syempre. It turned out trulili ang blue eyes mother, wah ek!!! Medical wonder or recessive genes or something. Kaso di bagay ang blue eyes sa itsurang indio. So wa siya pasado.

... and of course di rin mawawala ang bonggang exchanges between me and some of the applicants like the ones i've posted before. Enjoy.

******

ME: Can you dance dance for me?
HUNKY HIPON: ehhh gamay lang po pwede?
ME: Ok go!

?
?
?
Nalingat lang ako, pagbaling ko sa stage, wala na ang hipon. bumaba na ng stage at umalis. Nag-Go! nga siya!!! Utak hipon rin yata.

*****

ME: Tell me something about yourself.
GAGA GURL: (parang wala lang) Panlima po ako sa magkakapatid pero panganay rin po ako kasi tatlo asawa ng tatay. Naiinis nga po ako eh. Hihihihi
ME: Ibroadcast mo talaga?

******

ME: Ba't sumali ka sa starstruck?
MIMAY GURL: Para makatulong po sa pamilya ko.
ME: Ows... kung gusto mo talaga tumulong bakit di ka magtrabaho sa callcenter, magwaitress... pumasok kang katulong. Ano ba ginagawa mo ngayon?
MIMAY: Katulong po...
ME: (blush) Ummm, ano uli... kakanta ka di ba? Kanta na gurl...

******

(isa pang superveklush nas in longhair effem audition. Dance number to death with matching kick at flying split. Lumilis ang blouse at nasight... nakabukas ang zipper ng 2 sizes too small na skinny jean ni veklush. Pero keber is veklush, total performer!!! Pagkatapos ng number na...)
ME: Gurl si junjun mo nag-world premiere...

******

BOYOYOY: (singing careless whisper): i will never dance agen, filthy feet has got no rhythm...
ME: Madumi talaga yung paa? Dong di lang Careless Whispers ha, careless lyrics ka rin.

******

GURLINA: (drama-acting) Ano doc, patay na si inay?!!! Inay!!! Inay!!!
ME: Stop!!! Ayoko niyan... ayoko ng pinapatay si inay.
GURLINA: Sige po... ibahin ko...
ME: Ok...
GURLINA: Ano doc, may cancer si inay?!!! Inay!!! Inay!!!

Balak yatang patayin talaga si inay. Dapat yata maglagay na sign: WARNING: TO ALL MOTHERS, THIS AUDITION CAN BE HAZARDOUS TO YOUR HEALTH

*****

BABY VEKLUSH:... naniniwala po ako sa kasabihan na kapag tuta ang inalagaan, in the future meron kang pulutan.

(Ginawang talent portion ni baby veklush ang opening spiel niya sa beaucon)

ME: Bakit ka sumali dito sa Starstruck?
BOYLET-NGETS: Para ipakita sa mga nangmamaliit sa akin na may talent rin ako!
ME: Sino ba nagsabing wala kang talent?
BOYLET-NGETS: Nanay ko po...
ME: Hmmmmm... (to PA) pahingi ng yosi...

*******

ME: Bakit ka sumali dito sa Starstruck?
CHAKAGURL: Para ipakita sa umaalipusta sa akin na may ipagmamalaki rin ako.
ME: Sige. Can you sing for us?
CHAKAGURL: Opo.
(Kumanta si gurl... chaka rin. Nakalimutan na lyrics sumasabit pa)
ME: Hmm... ngayon, sa palagay mo... dapat ka bang alipustain?
CHAKAGURL: Slight po.

******

PS: Tuluyan akong hindi ako nakasakay kasi nasuper-delay ang flight ko so nagparebook ako to another day... kaya eto waiting galore uli sa airport for another maghapon... digital na ang karmi talaga hehehe

Kinse Sine

2009-08-19T16:48:00.001+08:00

Na-tag ako sa facebook to write about 15 movies influential in my life so since pag-eefortan ko na rin namang sulatin, i-blog ko na kerek?

I really do't know kung influential nga sila sa buhay ko at sa king pananaw today pero since sila yung mga lumutang na titles, malamang naman de ba?

1. Grease
I remember opening day namin ito pinanood. Idineclare ng PAGASA na walang pasok kasi may bagyo raw signal number 3 kaso umaga, tirik na tirik ang araw. So lumuwas kami buong family from Malabon to Avenida. Wala pang LRT, wala pang malls at Good Earth Emporium pa yung Uniwide Sales Building na ngayon. Super enjoy ang movie. Paglabas namin ng sinehan, delubyo na. Rain to death with matching baha. Tama ang PAGASA for a change. Afternoon shift lang pala ang dating ng bagyo. Lech.

2. Flashdance

How beki can i get di ba? 15 years old ako, 4th year highschool at syempre walang true-blue'ng lulurki sa school ang aaming bet nilang panoorin this movie about dancing. The day before the NCEE exam (naalala niyo 'to?) pinayagan kaming mag-half-day to rest or prepare. Ako, lumuwas nang mag-isa sa Recto ang mega-watch. Hay whatta feeling!!! The next day i ace the exam 99+ lang naman ranked number 2 sa school. Naks.

3. Aguila

This is one of the earliest movies na i remember because of it's content. Epic saga siya and sad that they don't make movies like these anymore. Recently napanood ko siya uli sa CinemaOne and it held up well thru the years. The dialogues were crisp and truthfully delivered without the histrionics. Bungga talaga.

4. Brigadoon

Syempre sa TV ko ito napanood and stars Gene Kelly and Cyd Charise yata. Ang ganda ng dance sequences but what stuck to me was the premise... a town that reappears for one day every hundred year because of a curse that was broken by true love... and great dancing around the fog.

5. Kakaba-kaba ka ba?

Another gem from the 70's n'ung malapad pa ang nose ni Boyet de Leon. A comedy na social commentary. Remember yung "Bigyan Niyo Kami Ng Tinapay" number by the nuns? Fabulous. I also saw it recently sa TV and was amazed sa wit ng movie and the genius of Jay Ilagan sa comedic timing.

6. Dyesebel

With Ate Vi of course. Ang tanging Dyesebel na di marunong lumangoy.With leading man Romy Mallari i think. Unconscious major beki moment pala ito for me. Sirena, hello! Pero ang di ko malimutan was the giant sea horse na sinakyan ni Dyesebel. Naniwala tuloy akong lumalaki nang ganun ang mga seahorse.

7. Sinbad

In Technicolor!!!! Mega bagets pa ako nito at ilang beses ko siyang napanood by accompanying my uncle na nangunguha ng kaningbaboy sa likod ng second run na sine. Pagpasok sa loob, di na ako sumasabay palabas.

Hello i was to young pa para mapansin kung may eksenahang cruising nagaganap sa sine okey?!!! Focus ako sa special effects ng mga dragons at yung mga nageespadahang kalansay. Kalorki.

8. ET

Steven Spielberg rocks! Even now the scene when they raced and floated over the squadcars and flew across the face of the moon. Goosebump moment. Iba talaga magpa-arte ng jogets si lolo Steven no?

9. The Color Purple

Heyvi! Another fave from Tito Steven. The visuals sa impeccable at 'day the scene nung pilit pinaghihiwalay si Celie at yung kapatid niya. Gut-wrenching. Crayola aku. And for the rest of the movie, two words... Whoopi Goldberg. Amazing.

10. Bagets

The movie that defined my generation, circa 1984. I even did the candy-colored layering fashion. Cringe-galore de ba... well except for the pekpek shorts ni JC Bonnin. That i wont mind mauso uli... paksyet kasi yang Alvin Patrimonio, pinauso ang puruntong shorts.

11. Working Girls 1

One lang ha, kasi chaka yung part 2. Anong beki moment for me surely pero this is a pinoy classic for me. Anufafli-anupaflu... sabeeeel this must be laaaab!

12. Danny Zialcita comedies

Achullee wala akong napanood na Danny Zialzita movie sa sine. Sa TV ko na lang naabutan but what i saw i liked. Yung rapidfire delivery ng dialogue at zingy punch lines.Huwaw! Bow to the master na sinusulat raw ang script for the day sa tissue paper.

13. Xanadu

Did you say BEKIHHH?! Nameyn pero wa pa sa kamalayan ko yun. Basta alam ko may music, may dancing, may special effect. Olivia Newton John. May animation pala. Nagpunta pa ako sa record bar to look for one of the songs in the soundtrack, Armalite by the Electric Light Orchestra. Hindi makita. Kasi "I'm Alive" pala yung title. Now that you're near, now that you're here... in Xa....na...duuuuu... Xanaduuuu....uuuuuuu.....uuuuuu!

14. Early Regal Films

Blue Jeans, Bilibid Boys etc. Achulleee wala rin akong napanood nito sa sine, pero kita ko ang promo slant sa dyaryo. Mga pelikulang yung lalaking bida ang hinuhubaran. Fab! Hindi lang yata ito naka-impluwensya sa akin... it actually shaped me! Charos. Haay Alfie Anido.

15. Yentl

Medyo niresist kong i-include sa list ang movie na ito dahil nailista na ni Mama mari but... anuba, it's a Barang movie... with songs like Papa Can You Hear Me. How could it fail to influence me? Saka luv ko yung hair ni Amy Irving. But what struck me was the homoerotic content. Remember natypan na nung bidang lalaki si Yentl before niya pa knows na bilatchina itu. Hmmm kung nagkataon M2M movie de ba.

We Are Not Amused

2009-07-31T12:02:00.001+08:00

Sabeh?!!!!

Super tumbling talaga ako nung mabasa kong kajoin si Carlo J Caparas as National Artist 2009 for Visual Arts and Film. Talaga lang?!!!

As in sinilip ko kung playtime lang ba ito... kung April Fools' Day ba... padating na ba ang Four Horsemen of the Apocalyse...

Pero hindi. Real pa rin ang life. Sumisikat pa rin naman ang araw. Bigla pa ring umuulan. Nagtatraffic pa rin sa EDSA. May career pa rin si Dona Dionisia. May balak pa rin si Gloria i-extend ang presidency niya. Ay! Surreal pala, hindi real. Charos.

Anyways, so National Artist na nga si Carlo J Caparas? For Visual Arts and Film pa ha. Si Mars Ravelo who gave us Darna and Dyesebel hindi pa nagagawang National Artist pero si Carlo J pasok na?! Kamusta naman di ba?

Pero sige na. Ayokong namang maging intellectual snob. At in fairness naman, institusyon na rin naman ang lolo niyo sa komiks. Pero National Artist for FILM?!!!! Anubanaman?!!!

Naman?!!!!!

NAMAN?!!!!

This is the mind that brought us the "massacre film" trend kunsaan ilang beses nating napanood si Kris Aquino na dinideds in so many ways... hmm which is not such a bad thing din naman pala in hindsight no. Parang fantasy fulfillment para sa masa. Hmm... sige na nga payag na ako. Charos!

Fed is it!!

2009-07-06T02:41:00.001+08:00

Dalawang linggong puyatan comes down to this: Federer wins his 6th Wimbledon title, his 15th major overall!

5-setter, 5-7, 7-6 (6), 7-6 (5), 3-6 with the final set going 16-14!!! Subra!!!! Ang ka-bonding ko as a Fedhead na si Ms Ja tinawagan na raw lahat ng santo'ng kilala niya. Ako naman feeling ko kung humaba pa ang game isang santo lang ang tatawag ko... St Luke... emergency room. Unyeta, nilamig ako at natensyon dun ah. Ewan ko kung bakit, but when Roger plays, physically affected ako. Feeling Mirka?

Buti naman wiz na nagcryola patola ang lolo Roger pagka-win. Chinachaka na kasi siya ng ilang tennis media at napaka-iyakin raw. Ang kitang super-pigil ng pag-ngawa, si Andy Roddick. Supermega effort nga naman siya and yet again nasilat na naman siya by the same person na sumilat sa kanya sa last 2 finals appearances niya sa Wimbledon. Feeling ko gusto na niyang saksakin si Roger. In 20 matches kasi, twice pa lang nanalo si Roddick against Roger. And if i remember right, the last time na tinalo ni Roddick si Roger, exhibition match lang, so hindi pa counted sa stats.

Who would have thought na maka-win ng French Open at Wimbledon back to back si lolo Roger this year when he was officiall on a slump? Biro mo last year nalost na naman siya kay Nadal sa French tapos na-lost pa ang Wimbledon. Win man siya ng US Open, lost na naman siya uli sa Australian Open! Tapos biglang back to back?!!! Haiz naku!!! Hoy Roger, magpapahinga muna ako sa rollercoaster ride mo ha? Baka maunapa akong umire kay Mirka. At least kasi si Mirka pag napaire, Roger jr ang resulta... pag ako... hmmm wag na lang wehehehehe.

Jacko is Dead

2009-06-26T10:05:00.001+08:00

I just heard na tigoksina na pala Michael Jackson. OMG! Naunahan niya pa si Elizabeth Taylor. Talk about being ahead of your time di ba....

.... either that of masamang damo yata si Liz. Naunahan niya rin sina Erap at Gloria. so take your cue from that.

Sad lang na at the time of his death, he was regard more of a wacko than an artist. Noong hindi pa siya caucasian at hindi niay pa kahawig si Helena Bonham Carter sa Planet of the Apes remake.

Bummer lang for Ateng Farrah Fawcett though. Moment na niya. May deathwatch na siya... with matching interview pa ni Ryan O'Neal with Barbara Walters to promote the event, charos. Tapos sa moment ng big event, sinapawan siya ni MJ. Kainez di ba? As if makakabawi pa siya sa lost media mileage.

Shockorama i'm sure sa news na ito si janet. .... Miss Jackson if you're nasty.

MJ raw was in the middle of rehearsals for his coming comeback concert tour. Im sure madali ang nalugi sa suddenly pagkatigok ni MJ. Well, pwede pa naman ituloy ni MJ ang comeback niya... pero pang Thriller Night na lang talaga.

Pinagdedebatihan pa kung ano ang gagawin sa mga labi ni MJ. Pwedeng dalhin sa Ilocos para halinhinan sila ni Macoy sa mausoleum dun. Pangtourist attraction din, tulong din dun sa town.

Ninenerbyos si lola Cher kasi malamang kung ano ang gawin sa bangkay ni MJ yun din ang gawin sa kanya.... hindi na ililibing, isasali na lang sila sa waste segregation at isasama sa mga di nabubulok.

Possible ring icremate na lang raw si MJ. Pero dahil sa kalukahan ni MJ nabangkarote na raw ang estate nito kaya titpirid na ang cremation. Lalagyan na lang wick ang bumbunan ni MJ saka sisindihan, matutunaw na rin daw yun. Mag-i-sponsor sa event ang Madame Tussauds Wax Museum saka Liwanag Candles. Charos uli.

Morbid na ba? Sha! Babu

Day and Night at the Museum

2009-05-27T20:42:00.002+08:00

Unintentionally parang naging thematic ang Sunday namin ni Gbo.

After enjoying Star trek sa Imax a couple weeks ago, parang naadik ako sa superwide screen. And since a new Imax movie was playing, i was excited to go. Si Gbo naman has been wanting to go visit the National museum for the longest time. He just read na libre pala ang entrance dito pag Sunday. Perfect! Day and Night at the Museum.

I think the last time i was inside the national museum sa Dept of Finance Building kami pumasok at high school pa ako noon. So the displays then were younger by uhm...10 years... sige... 15. Oo na 20 year!!! Paksyet sige 25 years ago na! Huling tawad!

The official national Museum Building is the old Senate Building na pala. We got there at around 1pm and the first room we visited was the Gallery featuring the works of Luna and Hidalgo. It was the first time that i've seen the Spolarium in real life. It moved me... to go closer. Andilim kasi. Anlakilaki niya pero andilim niya. Parang andaming black paint ni Juan Luna and he decided to use them all. Charos.

There were galleries of the work of National Artists as well are representations of more contemporary artists. Parang Museum of Philippine Art yata itong pinasok namin... pero bakit may isang gallery na puno ng animal skeletons? What, artform na rin ang kalansay?

Going to the museum is supposed to broaden one's horizon. Ako nagutom lang.

And what we were craving for, after an afternoon of browsign thru old and dead things was... mami. With siopao on the side. Saka extra order ng siomai. Ewan ko kung bakit. Basta.

And guess what... natunton ko pa ang old Masuki restaurant in Binondo maski minsan lang ako nadala dun. Ang nagagawa nga naman ng gutom de ba?

After eating, ikot-ikot muna kami... bronse thru the hopia colelction gn eng bee tin, silip sa loob ng Binondo Church, pictorial sa fountain in the plaza, pasok ng starbucks para makijerbs... the usual thing, you know.

Then we proceeded na to MoA para sa second half ng day namin and see Night at the Museum sa Imax. I wont bother to review the movie dahil, hello, i review ba si Ben Stiller? Basta natawa ako, naenjoy ko ang Imax, at nakakuha kami ng 10% discount sa BoNa Coffee.

Bona Coffee? Ang kape ng mga Superstar? Of course we just have to try it. And knowing me, alam niyo na siguro kung ano ang naisip ko kung paano isini-serve ang hot coffee dito...

Ate Guy, asan na ang kapeh koh? Hmp!!

Ahhhhh!!!!!!

Hayden Seek

2009-05-21T12:37:00.001+08:00

Q: Bakit hiniwalayan ni Dra. Vickie Belo si Hayden Kho?

A: Dahil napanood niya ang pinag-gagagawa ni Hayden sa video.

Q: Bakit binalikan ni Dra Vickie Belo si Hayden Kho?

A: Dahil... napanood mo ba ang pinag-gagagawa ni Hayden Kho sa video?!!!!

Sumpah!

2009-04-30T14:57:00.001+08:00

Paksyet! Sabi ko na nga ba eh!!!

Just a few days after admitting na oo mahal ko na si Adam Lambert, nasa bottom 3 siya along with Matt Giraud and Kris Allen. Bottom two pa nga. From front-runner to bottom 2?!!!! Anuituh?!!!

Universe makinig kah! Si Danny Gokey ang mahal koh!! Si Danny Gokey ang mahal koh!!!

Badidea Burr: SALOT KAH! SALOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOT!!!! Wahihihihi.

Ishna: Universe, si Badidea Burr mahal ko rin...

Badidea Burr: Paksyet, walang ganyanan... paalis na nga ako eh.

Angfeyk-feyk muh!

2009-04-24T17:36:00.001+08:00

Angfeykfeyk muh! Ang feykfeyk mung malakih!!!

Hindi kasi totoong candid ang tawanan na ito. Feyk siya. We held the pose and the open-mouth faux laughter for 5 seconds. Itsu ni Meryl.

Yung tawanan after naming masight yung feechur, yun ang trulili, kaso yun ang walang feechur :)

Unloving Adam

2009-04-24T15:54:00.002+08:00

Ilang linggo na akong Na-LLS ako ng kantang na ito...

Kaya lang, paano ko naman mala-last song syndrome nang bongga ang kantang di ko maabot ang notes de ba? At naimagine nyo bang kinakanta ko ito habang nakasakay sa tricycle, naghihintay ng jeep o naglalakad sa mall? At with that middle eastern eklavu na nakakapagiling, aba baka bigla akong mahihilata sa kalye. Not a pretty sight.

Una akala ko, ok lang si Adam Lambert, vineklang mataas ang boses at maitim ang eyeliner. But with this performance, nalurki ako talaga. Yung mga kalaban niya singer, ang lola niyo PERFORMER! And now sumusubaybay ako ng American Idol para abangan lang kung anong kalukahan naman ang gagawin niya.

Of course major issue nga sa steyts ang pagiging vineykla ng lolo niyo (wether trulili or wit) dahil like it or not bonggang-bongga pa rin ang homophobia sa middle America. Kaya understandably tinutone down ng Adam ang pa-emo effect niya, going for the clean cut look kaya nakakahawig niya ang machong machong si...

k.d. lang. De ba kyombird ang pamhin na levelling ni Adam weheheh.

Ang kinakatakot ko is di ko na mapigilang mahalin si Adam Lambert.... eh may sumpa ako sa ganyan. Sobrang minahal ko si Megan Joy Corkrey when she sang "I Go Walking (After Midnight)". Hindi nagtagal ang buhay niya sa AI.

So kailangang mahalin ko nang bonggang-bongga si Danny Gokey. Now na I swear! So Adam Lambert will win AI! Anchaka di ba?

Ishna and Gbo in Bohol part 4

2009-04-24T01:27:00.001+08:00

Dahil natapos na namin ang major touristy stuff to be done in Bohol medyo late morning na kami nagsimula ni Gbo on the 4th day. But since we still wanted to see the sights, we rented the motorcycle for the day.

Our first stop was Dauis church located near the bridge that connect Panglao to Tagbilaran.

The facade might fool you but the church is actually old especially from the inside. At kung malinaw ang mata niyo o talagang mabusisi kayo, mapapansin niyo na may santo sa ibabaw ng bubong ng simbahan. i think it's kinda rare in the Pinas. di ko lang sure.

Right besides it is the convento which is equally old, pero ang truly'ng bongga is the open area sa likod ng convento.

You can see Tagbilaran from a distance

After Dauis, we crossed the bridge to Tagbilaran and continued riding to the farthest attraction we plan to visit tapos go backward, pabalik ng Panglao dahil ayaw na naming mag-motocross sa ulan noh. Hindi dahil hindi namin kaya but dahil been there, been that na noh. Hehe.

Habang nagbabanta ang mga ulap, super-ride kami til we reached the church of Loon. Yey.

Yey talaga di ba?

Bungga naman naman ang church maski na natatakpan ng scaffoldings ang facade. It was built in 1753, hope ko lang restoration ang ginagawa nila at hindi renovation. At syempre super suot ako sa likod-likod ng church to get near to the santo na dinadayo rito, Birhen ng Kasilak or the Our Lady of Light.

Fierce! At mischesang-mischesa.Walang kaduda-dudang of Spanish heritage ang imahen iteld. Pwedeng patron saint ng mga nagu-glutathione!

We then started back na at baka abutan pa kami ng ulan. Meanwhile napansin namin ang ilang mga bonggang balurs lining the highway so kinunan din namin ang ilan.

On the way, nadaanan namin yung sign going to the watchtower of Puntacruz. Punta ba kami para magpictorial? Ano sa tingin niyo?

From Puntacruz gora na kami to Maribojoc, another old church built in 1798. At the center of the altar is the image of San Vicente Ferrer with wings.

Medyo feeling ko nagbibisita iglesia na kami ni Gbo so we decided na to go back na to Panglao island at magpakabeachy...

The resort is private at shala kung shala. Surely mahalia jackson magbook dito. dahil nga kami eh kacheapan ang accomodation, dinaan na lang namin sa imagination.

May paysung syempre para magpanggap mayaman dito but we gladly paid the P350 entrance kasi P250 of it naman ay consumable.

fisherman's platter and chicken satay

And dahil we were having lunch there at 3pm na, consumed siya talaga nang bonggang-bongga.

Feeling mayaman kami til 5pm dahil may isa pa kaming pupuntahan at since di pa namin alam kung paano makarating duon, wala kaming magpaabot ng dilim... dito ang punta namin...

Bee farm sya pero wala kaming nakitang bees dahil wala raw bee farm tour pag umuulan dahil inbierna ang mga bees pag-umuulan. Ewan ko sa inyo pero hindi ko bet makisalamuha sa mga imbiernang bees.So...

namili kami...

at nagpictorial...

at nagpahilot massage.

Ayyyy! Sige na nga, lumafang rin kami after the massage.

si ishna lumalafang ng flower!

organic bread with various honey infused spreads with fresh juice on the side

i got the roast chicken with organic rice, gbo got the meatloaf with cheese... parehong may flower salad on the side

fresh fruits with yogurt na part ng breakfast menu nila, ginawa naming dessert

Light dinner lang di ba. Inabot na rin kami ng dilim going back sa Alona Beach pero keber na. Tapos super meme. Uwi na kasi kami the next day, pero we still have the whole morning to do as we please... and we did as we pleased nga...haaaay. Nakakapagod ring magbakasyon!

Parang epic saga na itong Bohol trip namin ni Gbo no?

We've been a couple for a bit more than a year now yet this was the longest stretch of time we've been together, kaming dalawa lang, away from home. Parang na rin siya'ng compatibility test namin i guess. Ano kaya mangyayari?

Naging pattern na namin kasi to be with each other on weekends, from saturday evening til monday morning lang. We try to make the most of that limited time together, i guess mas mahaba ang pasensya, mas mabait, mas maasikaso than we would normally be if we see each other more often. Bihira na nga magkita mag-aaway pa di ba? We dont want to waste our time that way.

Thankfully, during the stretch of our time sa Bohol, walang away o iringang naganap... mostly im sure dahil naturalesang pasensyoso yata talaga Gbo. And though i dont remember it now, in sure maraming instances na nagsungit ako dahil yun naman ang naturealesa ko. Basta bongga ang lakad namin ito... at promise namin, susundan pa namin ito :)

Ishna and Gbo in Bohol part 3

2009-04-22T02:04:00.001+08:00

BADIDEA BURR: Hoy paksyet antagal ko nang di umaapir sa blog ha! Kita mo itong bato na ito?

ISHNA: Ano ihahambalos mo sa akin? Sorry, magaling ako umilag sa tatching ball noon pa!

BADIDEA BURR: Gaga, ipapalulon ko sa iyo...

ISHNA: Sorry ka, wala na akong gag reflex noh! Hindi ako mahihirinan.

BADIDEA BURR: Syet.

On with the show.

We got back to Panglao just before dark on the second day, thoroughly wet and thoroughly ecstatic. Kakaibang experience yung motorbiking cross-country in the rain on several types of terrain. It just made us ready for some more adventure.

Pagbalik sa resort, chineck ko yung paso ko sa binti at nagulat ako to seena pala agad ng scab on the wound... only to find out na alikabok pala yun, kumapit dun sa colgate na ipinahid ko. IK!

After another splurge fish dinner na we didnt bother i-pictorial dahil revenous na kami, Gbo turned in early at plakda... maski ako naman yung nagda-drive noh. Meanwhile I finalized our arrangement for dolphin watching the next day, hey i'm getting good this na ha. I then went to the bar next door alone... bitbit ang laptop ko. Yun kasi ang nearest area na may wifi and i needed to finish scripts pa and send them out habang napapaligiran ng mga afam na naglalasing on their vacation. Syet. But then again, i was in paradise and still able to earn a living in the real world no? Bongga na rin.

Gbo and I woke up 5am the next day to meet up with our boatman. Paglabas namin sa beachfront nagulat kami na nililigpit pa lang ang bar sa harap ng tinitirhan namin. Apparently may bonggang-bonggang pamorningang party na naganap na inabot ng 4am... and Gbo and I slept thru it. We are sooooo not party animals.

Anyways, we boarded the boat at pumalaot na towards the sunrise...

We have to come out early raw if we want to see dolphins dahil maaga silang lumabas. I guess hindi rin party animals ang mga dolphins at maaga rin silang matulog, and that is why wala kang makikitang dolphin na may eyebags. Pangit kasi sa dolphin ang puyat. Check niyo.

Merong mga boatmen who have a sixth sense kung saan aappear ang mga pukesang mammals.... hindi ganun ang boatman namin. Ang sinusundan niya, kung nasaan yung ibang boats na nagdo-dolphin watching rin. Oo, second-rate trying hard copy cat ang boatman namin... hindi pa cute. Lech.

In fairness nakakita rin naman kami ng dolphins eventually. The first time we saw them was exhilarating. Talagang "AYYYYYY!!!DOLPHIN!! AYYY!!!" Tapos bigla silang lulubog to appear somewhere else. Kami naman habol nang habol. Paikot-ikot sa laot hoping to catch sight ng dolphins.

Ang reaction namin was..."Ayyyy ayun!!!"....hanggang sa... "hmmm meron dun o... hay". Maybe it's just me pero after a while di na ako naeexcite. Weno ngayon kung may lumitaw uling dorsal fins nearby? Paulit-ulit lang naman. Hindi man lang nagprepare ng production number ang mga pohtah dolphins considering gumising kami ng maaga and paid good money to see them. The least they could have done was a short choreography ng "Single Ladies" ni Beyonce. and they say intelligent animals ang dolphins, che!!!

Anyways, habang nakikipag-hide and seek pa ang ibang bangka sa dolphins, we decided to stop the kagagahan and go na to our next destination Balicasag island . There, we had to hire another boat, smaller at de sagwan to take us within the marine preserve para makipagsnorkel with the fishies.

Remember na the day before nalapnos ang binti ko ng tambutso ng motor de ba. So apglusong ko sa tubig-alat, PAKSYET ANG HAPDI HA! Pero mind over matter. After a while naman nagmamanhid na yung wound. Make that after a LOOONG WHILE. Peo kebs, mageemote ba ako at sayangin ang panahon when i can choose to enjoy? MAHAL ANG BAKASYONG ITO, MAGEENJOY AKO PAKSYET! Wala lang sana'ng shark na malapit at baka maamoy yung sugat koh.

Sa marine sanctuary, bongga ang interaction with the fishies experience namin. Mega enjoy ako as in dumadive ako sa corals. Kusang lumalapit ang fish sa akin dahil kinakain yung scab ng sugat ko. Yurk!!! Charos lang. May baon kaming wheat bread para lumapit ang mga isda and feed them. Oo, wheat bread kailangan para makatikim naman ang fish ng high fiber food de ba. Healthy eating.

Suspiciously, parang ambilis maubos nung baon naming bread, at may duda akong sumasalisi ng meryenda yung boatman namin. Either him o si Gbo dahil nauna siyang umahon kesa sa akin at parang may bread crumbs siya sa baba when i boarded the boat.

We were then taken back to Balicasag and we had our bongga lunch uli of prawns and lapulapu.

sori nahuli ang picture-taking...

ito raw ang culprit sa mabilis na pagkaubos ng food... unanong praying mantis...

pero may duda akong ito ang tunay na salarin...

After lunch, konting siesta lang and we were of to our next destination. Virgin Island. Ayyy! How appropriate for us de ba? Hmmm, wala nang kokontra.

Virgin island is a bonggang-bonggang untouched sandbar. Ung tipong kinakain ng dagat pag-high tide.

soooo peechur-perfect so kailangan pictorial galore...

kasama blooper... hey maski supermaodel nagkakamali...

We stayed sa virgin island til 3 pm dahil wala namang masyadong magawa dun. Lunoy-lunoy lang. Ni walang masilungan cottage or even even shade tree dahil masukal ang halamanan around the island.Virgin nga kasi... hindi nagti-trim. Yurk!

Pagbalik ng Panglao we coordinated with our motorcycle guy uli to rent the bike the next day. Oo, maski na nag-skid ako ang nagpaltos ang formerly flawless legs ko. Walang dala di ba? Kebs. Meanwhile tambay kami sa beach, had bonggang dinner... tipa-tipa uli ng script sa bar before turning in and meme to get ready for another day.

Ishna and Gbo in Bohol Day 2

2009-04-05T15:38:00.001+08:00

Day Two for our Bohol trip was designated to be our road tour day.

the night before, may kinausap na kaming tao para magrent ng motorbike for P500 from 8 am til sundown. Kesa naman yung fixed tour na 2k di ba? And with fixed tour, may designated stops talaga. With the bike we can stop and explore anytime we want.

Saka mas exciting magmotor around bohol di ba pare?! Hehehe

So we left Panglao at 9am and motorbiked to Tagbilaran. Weeeeeeeeeeeh!

The ride was exhilirating. the wind, the light sun. And the well paved roads made riding quick and easy as well. Our first stop was The Blood Compact site in the town of Bool. Ah so, doon pala nagsimula ang bentahan ng Pilipinas. Hmp!

He was so monochromatic i felt he needed a makeover...

Paano kaya sila naging sure na doon mismo sa mala beerhouse na tableau naganap ang blood compact? May tumulong actual blood na demarkate sa lugar? May nakaiwan nung compact at may nakapulot? Meron kasi kaming nakita ni Gbo na billboard declaring another site as the true blood compact site. Kaso masi scenic ito, at nandito na kami... so dito kami nagpapicture.

Next in our itinerary was Baclayon Church.Ayyy how appropreate for us!!! Take note pala na hind Bacla--yon ang pronunciation ha., BA-clayon daw. Kasi nga... yun na nga. Hehehehe ang masasabi ko lang...

Whaeyyyverrrrr! Pictorial to death.

The church is said to be the oldest in Bohol and one of the oldest in the whole of the Philippines. Ang ganda niya promise. Made of coral stones, it is amazingly well preserved and seeming escaped the fate of other old churches who were "destroyed" because of mindless renovations and so-called improvements.

Inside was equally fabulous...

... with the morning sun filtering thought the stained glass window.

hmmm tekah.... dramah!

Motoring on, we stopped next at the church of Albuquerque, called simply here as Albur. Teh Church is not a part of the regulation tourist loop which made me more glad that we decided to DIY our tour.

What i liked about Albur is that since it was not truly designated as a tourist stop, it was left un-enhanced. You know what i mean? Mas maganda kung mas maganda ang Church of Baclayon but polished na siya to cater to tourists. Albur remains a church in service of a village.

At syempre pa...

Ilang hail mary kaya ang ipapataw sa akin for this...?

It won't be easy... you'd think it strange... Don't cry for me Argentinah...

And this... hehehe

After the church, hinanap na namin ang Phython Reserve in Albur. It's one of the few Bohol Attraction off the well-paved road. With the road signs and people eager to point us to the right direction.. after paying the 5 peso road fee... we found the Reserve. I was trying to find a decent parking slot when disaster struck!

The bike skidded down on the uneven dirt carrying me with it. At nakayod ang binti ko sa tambutso. Hindi nadikit ha... nakayod.

P*&*^%&%^&inangUkini%$%^%$^ bwaka%^^%$%$% nanamsyet!!!!

Tipid-tipid ha. Roughing-roughing it ha. Adventure-adventure ha. Eto iyo. Paso! Wakwak ang balat.

Ambilis ng karma sa pagpipictorial namin sa old churches ha.

But did that deter me? Of course not. Bumili ako ng colgate na nasa sachet at super pahid all over. Pohtang ina, mahal ang ginastos ko for this trip and gademmit mageenjoy ako at magsasaya, wakwak na binti or not!!! Hala! Let's Have Funnnn! Lech!

Ayan yung supposed largest phyton in captivity sa Pinas. Note na wa sa pagkatouch ang Gbo. Buti na rin lang nacover ng colgate ang smell na raw meat ng binti ko at baka akalain ng snake lunch time na. Tanong lang, does one phyton make a phyton reserve? O nakarserve lang kasi siya for one phyton only? Nagtatanong lang. Hehehe

There are other attractions as well.

at.. si Marimar, sumasabitsabit to the tune of Single Ladies

Leaving Albur for Loboc, we passed by a roadside tarsier-viewing facility. Isang kubo lang siya na may hilera ng mga halaman sa loob.... and we had our first view of the tarsiers...

Awww... they so cute di ba, ansarap ni lang ibabaw sa sinaing... o kaya sa kumukulong mantika, aprang 3-day old chick di ba? Charos. Syempre kailangan ng...

at kung mapapansin niyo mas madrama angulo at well-lighted ang mga pictures ni Gbo kasi tig-isa kami ng camera and we are each other's designated paparazzi. I swear pagaaralin ko na siya ng photography para ako ang makinabang hihihihi.

We reached Loboc a little past 11 am. Perfect timing to get on the Loboc River Cruise... and buffet.

Lafang to death habang binabaybay ang kahabaan ng ilog loboc sa saliw ng mga awitin ni manong bigote...with a rehearsed production number pangclimax. Pansin ko lang, wala bang bonggang sariling cuisine ang bohol? From the
beachside carinderia kasi hanggang dito sa river cruise buffet, generic
pinoy food ang handa nila.

From the riveredge, tawid kaming across a wooden bridge to further explore and marvel at the architectural wonder that is the Loboc Church...

...saka umulan rin kasi so nakisilong na rin sa kumbento... May delubyo, tumakbo tayo sa simbahan!!... oooo di ba very villager ang effect?!!!! Anyways Loboc may only be the second oldest church in Bohol but it's the oldest parish there naman. Tarush de ba?

And what i really like about these churches dito, nakakalusot ako sa pasikotsikot ng simbahan, hanggang sa likod ng altar, up to birhen herself...

Plus may museum pa sa kumbento sa likod ng simbahan.

Kakahinto namin inabot na kami ng hapon so we decided to forego the other attractions along the road and ride na lang kami straight to Carmen kunsaan masasa-sight nang bonggang-bongga ang Chocolate hills.

O siya, i admit magpictorial pa rin kami sa man-made mahogay forest... ayan tuloy...

Basang-basa sa ulan!

At maderpaksyet na layo pa pala ng Carmen sa Loboc ha. Nakailang pitstop rin kami to make silong dahil sa lakas ng pabugso-bugsong ulan. From roadside shed, to sari-sari stores, pati silungan ng mga magsasaka ininvade namin hehehe.

But finally nakarating rin kami sa Chocolate Hills at...

GREEN SIYAH HINDI CHOCOLATE!

Apparently pag summer lang pala chocolatey ang Chocolate Hills so naaga kami ng punta. Run kami sa itaas. picturepicture tapos run uli papaba and ride pabalik at baka kami abutin kami ng dilim on the road. Walang pitstop-pitstop maski super buhos ang ulan. Gogogo. Adventure nga ba? Motorbiking in the rain. Fabulous! Wonderous! Fantabulous! Matatapatan ba ng van tour ang experience? Hindeh noh! For the record itu!

Up next: Bohol Day 3: Boating-tingan

Ishna and Gbo in Bohol

2009-04-03T14:21:00.001+08:00

Fierce!!!

Yan yata ang word namin ni Gbo sa trip namin to Bohol. Look na lang here...

...O de va?! Supermaodel-emote nang nakahiga sa sahig ng appropriately named Baclayon church. Keber na several generations of pipit at paniki ang nag-make poopoo sa super-oldies nang tiles na yan... o may mga butobuto ng mga deads na nakalibing sa ilalim ng ko. Basta photo op!

Two months in the making ng bakasyon-semigrande namin ni Gbo. Semigrande lang ang bakasyon kasi maski na 5 days- 4 nights kami sa Panglao, may baon naman akong work. Anchaka di ba? Ganyan talaga pag nagpapanggap mayaman. Waherherher.

Honestly superlimited ang budget namin ni Gbo so we had to be more creative in finding the best deals. So January pa lang, super-research na ako sa different blogs about going to bohol, what to see and where to stay there. Nag-inquire ako sa mga guides and resorts via email. I sooo love the internet, Information at your fingertips.

Of course we'd like to do the both the Land Tour and the Island Hopping Tour dahil must-do siya, kaso mahalia jackson ang arranged tours so we decided to DIY touring as well. And with konek friendship na travel agent, we managed to book semi-mura tickets that costed us P6,300.00, two-way na, for two pax. Not the dirt cheap fares pero pwede na de ba?

So we were on our way! :D

It was Gbo's first trip aboard a plane but seemed to be holding together quite nicely. Super listen siya sa sa inflyt production number.

The flight was uneventful kasi tinulugan ko siya for the most part. Puyat kami pareho. I fetched Gbo directly from work, ako naman nagtapos ng mga deadline until it was time to leave. Harasshhhhed!

In no time we were at the Tagbilaran Airport. Getting out was a breeze as well dahil wala kaming checked-in baggage. Less P200 rin sa airfare un noh.

Dedma rin kami sa mga syoksikabs. What we did was walk to the mainroad then asked directions from a young lady who proceed to hail a syoksikel inihatid pakami papuntang town proper. Inabot pa sa akin ang share niya ng shoksikel fare! Aba, living up to the city of Friendship nga yata ang Tagbilaran.

After having a quick breakfast at McDo and getting our bearing, namili na kami ng supplies na tinapay, nuts, water etc sa convinience store. Then we got another shoksikel to bring us to Panglao na, for the tumataginting an amount of P200 compared 400 to 500 na singil ng mga taxi singilto Panglao island.

200?! 400?! 500?!

Oo dahil ni malayo rin siya and we are paying for both ways dahil special trip pala siya. Our accomodation, Ooops Bar wasn't that hard to find and the moment we got to this sunny tropical beach island paradise bonggangbongga kaming...

...natulog.

But the moment we woke up... before we put on our make up... we say a little prayer for you. Charos!

Pagkagising namin, lunch time na!

Sensya, mabagal ang cameraman, di naabutang may laman ang plato

And then on to the beach!!!

Pictorial...

At pagsapit ng gabi, lafang...

Achulee eto lang fish na wa ko knows ang title, ang ulam namin. Yung ulo sinigang, tapos yung body inihaw. Not bad. Not bad at all!

With rice and a 1.5 Litro coke and 80 bucks ang isa the meal costed us around 500 na rin na bit off our budget but looking at the cheaper offerings around looked unpalatable naman. budget na nga ang airfare, budget ang rooms, budget ang tours, pati ba naman sa food titipirin namina ng sarili namin? So we decided magtipid na sa iba, pero pagdating sa food, without being extravagant naman, all bets are off. Hehehe.

At nagtataka pa ako na sabay kaming lumalaki ni Gbo no?

After dinner, eklifu na ang Gbodahil it has been a full day naman meanwhile ako go sa nearby bar...

Dun kasi may free wifi... at sa mga piling ng mga lasenggong vacationing afams, inilabas ko ang aking trusty macbook at nagtipa ng script. Chaka no? Keri lang yan.

Up next Day 2.

Kibitz in the Dark: Milk

2009-02-25T23:57:00.001+08:00

Right now, just about every movie fiend his brother knows than win na ng second Oscar si Sean Penn for the biopic Milk.

Though may sympathy factor si Mickey Rourke for me dahil he was hotness once a upon a (very long) time ago, i found myself rooting for Sean Penn. One factor of course is because he was nominated for playing a major veklah role. Another factor is because he played the major veklah role so well!

Well, that, saka kasi Milk lang ang napanood ko sa limang nominated performance for best actor. Hehe.

But Sean was realllllllly good. I would root for him otherwise. I have never been a Sean Fan. Never saw him as hot. Never understood what Madge saw in the guy to make him Mr. Madonna No.1. Never had the driving need to see his body... of work. De ba asshole sya na nananapak ng paparazzi? De ba pafeeling artiste siya?

By the time nilips-to-lips ni Sean si James Franco sa hagdan mere minutes into the film, he had me. And as the movie wore on, Sean continued to suprised. The passion he showed during his speeches is just awesome. But equally awesome were the detail he embued his character while giving those speeches... the eyes, the mouth, the wrists! So nuanced... so Milk... so Baklah anubeh!!!!

And the movie itself is no slouch.

Isang Gus Van Sant film lang ang alam ko aside from Milk and that was My Own Private Idaho. Achulee hindi naintindihan yung film pero sure ako hindi siya pangit. No movie na may eksenang River Phoenix making lapirot to Keanu Reeves's utong be bad.

Van Sant gave Milk an almost documentary look which helped Sean's totally devastating performance. Di ko ma-sure what footage were archival and what were recreations... even sa mga eksenang nandun si Sean! Ganung kabelievable. Ganung ka-amazing.

What more can i say... I got Milk.

25 Random Things About Me

2009-02-08T01:49:00.001+08:00

antagal kong nadedma ang pagsusulat beyond work. Buti na lang na meme ako recently at najumpstart ang walang wawa kong pagsusulat for the year...

At dahil sinulat ko na rin alng, might as well i post ko na rin dito de ba... siya...

1.    I actually believe na may “bantay” ako at ang bahay. I call her “lola” and I know that she will keep me safe kaya hindi ako matatakutin sa mga mumu sa ibang lugar.

2.    I’m a bad liar but I keep secrets well.

3.    Paborito ko ang yema roll hanggang ngayon dahil proof ito ng achievement para sa akin. Noong bata ako, every quarterly exams lang ako may chance makatikim ng yema roll. Dapat ma-100 ko ang lahat ng subjects ko. Maski 6 na 100 at isang 99, walang yema roll. Animal crackers lang. Once lang ako nagwagi ng yema roll. Pagtuntong ko ng college, saka ko lang nalamang paksyet angmura lang pala ng yema roll
4.    Pagnakahiga alone I usually imagine myself being able to float to the ceiling. Epekto yata ito ng isang eksena sa 80’s vampire movie na The Lost Boys.

5.    May nunal ako sa dulo ng…

6.    Maski na kiniclaim kong bitchy ako, cranky, bossy, frank at masama ang ugali, achullee mabait talaga ako. Hindi lang halata. Shhh, secret lang yun ha…

7.    Nuknukan ako ng bulol pero I achullee won in the only inter-school speech contest na sinalihan ko. Extenporaneous Humorous Speech ang division at ang kalaban ko ay members ng Philippine Debating Team representing UP, LaSalle, San Beda etc. I guess bongga silang makipagtalastasan… pero ako ang nakakatawa. Bow. Paano ang pagkabulol ko? I pretended na hindi ako ang nagsasalita. Ako lang naman ang bulol eh, yung alter ego ko hindi.

8.    I’m partially ambidextrous. Dapat kaliwete ako kaso pinilit ako ng nanay ko na kanan ang gamitin sa pagkain at pagsusulat. Ampangit tuloy ng penmanship ko. Today mas dextrous ang kanan ko pero I still use my left hand sa paggamit ng toothbrush at iba pang bagay na matigas at pahaba.

9.    I love sleeping. Talent ko ito. Napakadali sa akin na matulog, I can do it with my eyes closed. One time nakatulog ako sa gitna ng pagiinterview…. on cam! Kaya rin hindi ako muling gagamit ng bato. The one I tried it noong college, nag-outing kami at tatlong araw akong hindi nakatulog. Iritang-irita ako dahl the bato prevented me from doing something I really like so I swore it off.

10.    My first pet was an askal named Pretty. Sobrang love ko ang dog na ito na nung na-deds siya at the age of 9, sobrang devastated ako I refuse to love another dog. Even now, more than 10 years later pag napapanaginipan ko siya, nagigising ako na umiiyak.

11.    I am not afraid of silence.

12.    I believe that when you love a person, you are gifting them with the power to hurt you.

13.    I think, kaya ako nahihirapang maglose weight ngayon is because when I look in the mirror, I don’t see a fat person. I actually like what I see. Kaso pag sa picture ko na nakita ang sarili, photah antaba ko nga. Hindi na ako tumitingin sa pictures lately, sa mirror na lang.

14.    One minor regret in life. Kung alam ko lang na magiging bekbek pala ako later in life, batabata pa lang sana nagsimula na akong tumikim.

15.    Tumuntong ako ng college when I was 15 year old. 12years later nasa college pa rin ako. Never akong nagshift. Bagsak lang nang bagsak. At ending, hindi rin ako nakatapos. … may kulang kasi akong 5 units.

16.    Bago pa na-uso ang The Secret na yan may chant na ako sa sarili ko na “What rikki wants, rikki gets”. And it works.

17.    Pag galit ako sa tao, nangeerase ako as in you don’t exist. Gaano man kita kamahal titiisin kita.

18.    Nagi-stretching ako pag bored ako. Sa sobrang boring na meeting nagi-split tuloy ako.

19.    I can compartmentalize my emotions. One time sobrang away kami ng ex ko, eh may deadline akong comedy sketch. Binitiwan ko siya,pumasok ang sa kwarto, nanahi ng jokes, nagemail. Pagkatapos, lumabas ng kwarto at binalikan ko ang away.

20.    When I’m in love, I may not bring flowers or chocolates pero ibibili kita ng medyas at brief dahil ramdam kong kailangan mo ang mga ito.

21.    I read vandalisms sa CR pero minsan lang ako nagcommit ng nagvandalism. Snulat ko “magaling ako magBJ, call me” tapos nilagay ko ang cellphone number ng kaaaway ko.

22.    Reyna ako ng typo. Mapapatunayan ng head writer ko yan. Pag walang typo ang submission ko, nagdududa silang ako ang sumulat nun.

23.    May hidden desires ako kay Pen Medina at sa nasirang si Rey Ventura. I find them really sexy.Kalevel ng HD ko kay Christopher Walken.

24.    Naexperience ko nang makipagdyugdyugan sa hagdan ng isang overpass sa Hongkong habang may mga walang-malay ng chines na naglalakad a few feet below.

25.    May vertigo ako. As in now.

Views From The Nose Bleed Section: Atang

2009-02-08T01:40:00.001+08:00

"I'm not talking to you."

Sa sentence na ito medyo naramdamdam kong ayaw akong kausapin ni muder Floy. Pero slight lang. Natapos kasi ang run ng kanyang "Atang" na di ko napanood.

"Baket? Ilang ulit ba akong nagtanong kung kailan ako manonood, lagi mong sabi tatawagan mo ako pero never ka tumawag", resbak ko.

Silence.

"Sige i'm talking to you na"

--00--

So Atang was a big hit at finally napanood ko siya, twice pa, sa re-run niya. One with Sharmaine Buencamino as Atang, and the other with Frances Ignacio.

On first viewing, i felt Sharmaine's Atang was too controlled... to mellowed. But compared to Frances's more fiery Atang, i kinda liked Sharmaine's interpretation more. I felt kasi that while Frances's acted out Atang, Sharmaine inhabited the role. While Frances seems playing to the audience, Sharmaine was ako-si-atang-keber-ko-kung-may-nanonood-diyan mode.

Well, in fairness naman to Frances, nung napanood ko siya, puno ng jogets ang audience. Jogets na mukhang required viewing ang Atang so nandun sila because they had to, not because they want to.... including yung ukininanam na katabi kong super text sa gitna ng play na nungsinaway ng kabarkada niya, ang sagot ba naman eh, "paki ko, nagbayad naman ako dito". That was the kind of audience Frances had to deal with. She got the jogets-jologs crowd na nagmamadaling lumabas ng theater para makapag-trinoma pa while Sharmaine got Lea Salonga,the Ayala Zobels and the standing-ovation crowd.

If i remember right, the role of Gia/Atang was written with Kris Villongco in mind. Kaso Kris chose Hongkong Disneyland kesa magpaka-starving artist sa Pinas so hello to she-who-will-not-be-costume-jewelled at hindi magugutom maski magpaka-artist dito sa pinas, Ayen Munji-Laurel. Buti na lang may brillo rin ang performance niya in total fairness at lumelevel sa trulili kung truliling mga brillantes ng lola niyo na nakikipaglabanan sa lighting design sa kinang. Parang, hello, may chandelier ba siya sa dibdib?

Of course narinig niyo nang nanlamon sa nag-iisang eksena niya si Bituin Escalante bilang Katy dela Cruz. Buti na lang, written-in na Katy was supposed to make lamon Atang in the scene talaga. Pero eksenadora ang Bituin, exiting stage left na siya, nanlalamon pa rin ng eksena. Napansin ko lang pala sa curtain call, in case na may gagawa ng stageplay tungkol kay Carmen Patena, pasok na pasok si Bituin dyan i swear.

The play is about the life of Atang dela Rama, na apparently was the first Phhilippine Superstar ever. See the semblance to Ate Vi? Naisip ko tuloy, was the pinoy public predisposed to idolizethis face? Hmm. Discuss.

Star of the First Season ...Star for All Season

In 1917, at the age of 14 raw ay nagbida si Atang sa hit na sarsuelang Dalagang Bukid bilang ang donselyang si Angelita. By 1926, about nine year later, so 23 na si Atang, siya ang title role sa sarsuelang "Ang Kiri"! Ayyy!!!

Ewan ko ha pero sa kinalakhan ko in the 1980's, ang "kiri" ay to the max na leveling ng kalandian: landitay as in medyo malandi.... lanturay as in truling malandi... at kiri as in landi-landi ever. 1980's yun, imagine ko na lang kung ano ang levelling ng kiri noon...Pokpok? Babaeng malibog?

From what i gathered sa play, parang babaeng malibog nga si Atang. Or rather, babaeng may libog. May libog sa buhay, lust for life. She lived her life and loved her loves, unrepentantly.

But beyond just chronicling the life of one national artist, i think the play Atang is an indictment of pinoy pop culture today. A culture of scandal sheets, paparazzi, and phone and internet scandals that is producing a generation of disposable stars.

Kung gusto mong sumikat agad, ibalandra mo lahat, pati minudensya mo. Pagkakaguluhan ka, pagpipyestahan ka. Sisikat ka.Pero pag wala nang misteryo pang mabubulat, malilimutan ka rin agad dahil mayroon laging mas bagong gustong sumikat at handang magbulatlat at hubarin ang misteryo ng ng kanilang pagkatao para sa ilang segundo nila sa entablado....habang ikaw naman ngayo'y nasa likod na lamang, pinupulot ang pirapiraso ng hinimay mong pagkatao, pilit binubuo muli ang basag nang misteryo.

For Now

2008-12-31T23:27:00.001+08:00

It's raining outside, but still the fireworks persists... just about how the rest of 2008 was for us... a healthy heaping of challenges that we rise up to.

An hour before 2008 gives way to 2009...i'm looking back, and feeling grateful.

Walang major upheaval sa buhay ko this year. Steady lang. If anything nga, there's a lot more to be thankful for, than to be sorry about.

This year mas naging close ako to the rest of the family.

This year the Sven and Gbo Show debuted and looking for year 2! Yey.

This year i accepted responsibilities that i have been avoiding before. I thank those who trusted my abilities and i'm i didnt let them down.

This year i'm thankful for newfound friends. As some friendships goes on hiatus, im glad that i've met people who fills the void.

This year i got to indulge in stuffs i love. Pagbablog, writing stuff beyond what ny job requires. I got to read again. I got into music again. I got into theater thanks to Gbo's prodding.

This year i move on. 2007 was quite emotional for me, marked by major loses. 2008 must be healing because as i write this, thinking of some people's names, no strong emotions rise. Wala lang. Hinahawi lang. Moving on lang.

And right now, looking back, one song strikes a chord. From a musical that seems to reverberate thru my life in portions...

Looking back, the low points of 2008 were made bearable knowing they would only pass... and the high points, more cherished because the would do the same. Fleeting. For the moment. For now.

And for now, as i'm surrounded by people who love me best... those right besidess me now, and those i know hold me in their hearts, i sit content. Let 2009 take care of itself. I will enjoy Now, for now.

Kibitz in the Dark: Twilight, a sparkler shade of pale

2008-12-03T04:46:00.001+08:00

Madrama and eksena. Ichinika na ni Edward kay Bella na isa siyang blood-sucking vampire living among humans in the cloudly as ever town of Fork.

Dinala ni Edward si Bella pataas... towards the forest canopy, beyond the covering clouds para ipakita kung ano ang totoong itsura niya in sunlight.

Ay ayan, sabi ko, matutunaw siya! Maaagnas! Magliliyab!

ano ang nangyari?

Nag-shining, shimmering splendid siya!

Nung una akala ko, pagtama ng sunlight sa kanya at nag-glow siya, ay! Pinagpawisan! Ansarap! Tapos super-explain niya na kusang nagtutwinkle-twinkle pala ang balat niya kaya bawal siyang makita sa sunlight, otherwise mabubukelya siya.

Hello! Mabubukelyang ano? Lulurking emo na gumagamit ng body make-up with glitter. How very metrosexual!!!

Hindi ako super excited manood ng "Twilight". Slight lang. Pero may vampire, may mystery, may darkness. Sige na nga. Go. What made it special was Gbo and I were going on a date with his youngest sister. Uyyy unti-unti na ba akong ipinakikilala sa pamilya? Very retail. Nung ipinakilala ko siya kasi sa family ko, isang bagsakan. Mula sa parientes, to sisterer, to pamangkins, to apo. Wholesale. Waherherher.

Keribels naman sa akin ang movie. Siguro as usual kasi, mababa ang expectation ko. Mas nadisappoint si Gbo, mabagal raw ang takbo ng story.

Kerbs. Sulit naman sa eye candy. Yummy ang daddy ni Bella (yung may bigote sa kaliwa pic). Yummy yung daddy ni Edward na mukhang jogets na pinatanda ng kulapol ng foundation na two-tones lighter na skin color niya. Hello.

Yumyumshaw yung kontrabidang si James na gustong lafangin si Bella, and not in a kiwal-kiwal nice way. At kailangan talaga ang unang litaw ni sa movie, wala siyang pang-itaas. Spell gratuitious pec exposure naman. At yumburger with cheese din ang American indian na friendship ni Bella na si Jacob (played by the Sharkboy in that 3D movie pala, hay mababantay-bata aku!!!)

But of course ang papey of the movie is Edward, played by Robert Pattison who was the nachuging Cedric from that Harry Potter saga.

Overdose ng glutathione anyone? Magtampisaw tayo sa Lyna.Magugulong tayo sa Chinchansu! Tapos umemote tayo ng todo. Ewan ko pero parang kung nagkaanak sina Robert Smith of The Cure at si James Dean, si Edward ang lalabas. Wag niyo nang itanong kung sino ang magbubuntis. Lech.

Either that o si Edward ay ang nagbinatang Edward Scissorhands. Naging busangot lang siya.

"Twilight" is very much unlike other recent movies for young audiences. While the other films contain contents that would appeal kiddies as well as the accompanying adults, Twilight is unabashedly geared directly to the tween market. Pangjogets siya talaga.

At maganda naman ang message to the teens... it's cool to wait for the proper time to give "it" up. (parang parallelism ng virginity at vampirism kasi parehong may dadanak ng blood hihihi)

At sa ending, may parallelism din sa bible. As Eve tempted Adam with the apple, Bella tempts Edward with her leeg na (dapat) walang adam's apple. Ewan ko lang kung anong message ang sinisend nun. Basta alam ko ang tawag kay Bella.

Pakakak.

Tennis Moment

2008-11-27T13:35:00.001+08:00

Aside from some wrist pains, may chronic pains na rin ako sa forearm at sa siko. Dahil siguro ito sa kakalaro ng badminton without warm ups nor proper training so i'm sure malimali ang porma ng braso ko pag tira.

As the matter in fuck (wehe), slightly naborkot ako last friday dahil after the games, my siko was mainit to the touch. (lech very colegiala de ba?) Possible raw friction ito. Ayyy! Kulang na sa langis ang mga joints ko kaya nagpi-friction?

It could possibly be tennis elbow raw.

Watdat? Antanga ko naman na magkakasakit lang ako dahil sa sports, maling sports pa ang sakit ko. Tennis elbow dahil sa badminton. Chaka.

Kaya i tried playing tennis na lang. At least pag nagkatennis elbow ako, malinaw ang rason, delia razon.

It's totally informal. Walang instructor-instructor pa. Pinahawak lang ako ng raketa, pinatuntong sa court, konting palo ng bola for serving kuno.... aba game na.

...At syempre nilampaso ako de ba?

So the next time i played, I tried to channel my inner Jankovic... kaso si Wierd Al ang dumating, hindi si Jelena.

I tried channeling my inner Djokovic... kaso naging big Djoke ang nangyari sa game ko.

Ayoko namang i-channel ang inner Venus o Serena Williams ko dahil baka ang lumabas ay outer Venus o Serena. Happy naman na ako sa itzu ko.

I grunted channeling Sharapova... I sliced backhand channelling The Fed...

I even kalikot my wetching to channel Rafa Nadal.

Ang score...6-0, 6-0, 6-0

But i persevered. The next week i managed to win one game the whole afternoon. The following week, i managed to win two. Kahapon being the fourth time, i was aiming for 3 games. Slowly but surely ang plano ko.

Lo and behold, nag-overachieve ako. Sa first set pa lang i won 3 games na. Sa second set i won 2 games. At sa third set, which went to a tie-breaker, i achually won the set.

Hurray, nagpi-pay off na ang taon nang pagpupuyat sa Wimbledon, Roland Garros at US Open telecast... may natutunan di pala ako sa kakanood lang...

... saka it kinda helped din na by the 3rd set, pagoda cold-wave lotion na ang kalaban kong about 20 years my senior na, at kakahinto lang recently sa kanyang 2 packs a day smoking habit. Keber. win ako wihihihihi.

Trekkie and Kate Monster are Wickedly Popular

2008-11-26T01:17:00.001+08:00

Da who?

Trekkie and Kate Monster are characters from the Sesame Street parody-musical Avenue Q, one of the highlight of my theater viewing this year. Popular, in turn, is a showstopper song from the musical Wicked.

Ironically, Wicked is the goliath of a musical that the the relatively smaller Avenue Q beat in the 2004 Tony Awards race for best book, best score and best musical.

Enjoyed Avenue Q, can't wait for Wicked to reach our shores. Meanwhile...

Not One True Love

2008-11-26T00:46:00.001+08:00

Opening day ng "One True Love"...

....pero hindi yun ang pinanood namin nuh! So hindi ito review nun.

Ati and i made a date to watch "The Women" that night. Kaso wala na pala sa Gateway, and ayaw na naming lumipat, so we jut settled for "Burn After Reading" na lang.

Yes, two vekveks, second choice lang sina Brad Pitt at George Clooney. Hehehe.

Looking at the cast sa poster ,na mas malaki pa ang font ng name ng artista kesa sa title, i surmised na ensemble movie itu and i was right.

Wala pa akong napapanood na Coen Brothers movie pero kinda trippy ang reputation nila for me. This movie proved that much to me. Kakalurki siya. Sa buong movie, iisang character lang yata ang sympathetic, supporting pa.

John Malcovich plays an low-ranking aging pathetic lasenggo CIA agent. Tilda,
his a cold bitch of a wife. Si George naman, a sexual predator and a sorry cad na friend ni John pero kakangkangan si Tilda. Si Frances, a selfishly misguided lovelorn woman na kakangkangan rin si George at gustong iblackmail si John. Friend ni Frances si Brad, a gymrat na wala lang, bonggang-bonggang tanga lang.

All the main characters are deliciously flawed and seemingly deliberately written, directed and acted to be dislikable and unsavory. The challenge was to make the audience still take to the characters given these personality defects.

I must say successful ang mga filmmakers dahil nakakainis nga ang mga bida, pero hindi sila nakakairita. You know what i mean? Yung nakakainis sila dahil nakakainis talaga ang ugali ng ng characters nila. Pero hindi sila nakakairita dahil you understand na kahit anu yung ginagawa nilang kaeng-engan, their personalities dictates it at hindi dahil sabi ng director para lang magkaroon ng twist. Basta. Yun.

For a comedy, ambigat niyang dalhin. May bodycount pa. Unlike other movies na may pagpapa-feel good ekyems na kung anu man ang nangyari, it changes the lives of the people around, sa movie'ng ito iba.

Dito nagkandaleche-leche na ang buhay nila, yung iba natigok pa tapos... wala lang. Ang reaction lang ng pinaka-bossing after being given the masalimuot ng
mga pangyayari..."What a clusterfuck...". Yun lang. Ni walang
exclamation point. Minor irritation lang na may nagkapatayan.Walang redemption. Walang realization. Wala lang. Sa dami ng nangyari, it was slice of worthless live lang pala.

Nice wake-up call sa mga feeling important dyan sa paligid. In the scheme of things sa buong mundo, you never know... tae lang pala kayo. Eto inyo...

A Bit of Bite Club

2008-11-19T00:08:00.001+08:00

Last sunday isinama ko si Gbo sa tennis date namin nina Peter and Walter sa White Plains.

Ooooooo shala de ba? Nagtetennis ako sa White Plains. Bahagi ng pagpapanggap mayaman, bwahahaha. At sorry walang pangpictures dahil hindi naman yun ang topic nitong post na itu.

After ng game kunsaan nangarag si Gbo kapupulot kesa pagpumalo ng bola, we decided to drop by sa Bite Club along Katipunan. Ito yung nirerecommend ni Walter ng burger place na meron race burger na nagpapapanggap ng throw pillow.

We ordered the XXX burger na may tumataginting na 1lb ng beef, with gulaygulayan at tomatoes at drenched in cream cheese and mushroom sauce with potato wedges on the the side.

At pagdating ng order namin, daaaaaaay totoo siya. sinlaki siya ng fez ni Gbo....

Buti na lang, salamat sa derma ni Gbo, kasinlaki lang at hindi kasintextured ng burger ang fez ni Gbo.

Slightly kakorte lang, pero walang sesame seeds. Charos. Waherherher. Wabyu Gbo hehehehe!

Nilafang namin ito ng bonggang-bongga at syempre kailangang maghati kami para maubos. Grabe. Ansarap at mabigat sa tiyan which made us swear na yun na ang dinner namin that day dahil 6 pm na rin naman...

(...which of course meant na by 11 gutom na uli kami so lumabas uli kami at lumafang sa ng Dimsum sa Causeway Bay Resto sa Banaue. Light lang naman... beef balls, pork knuckles saka mafo tofu... sa kanin. Kasi matutulog na kami after...)

Walang Kawala

2008-11-18T19:40:00.001+08:00

Seryoso yata ang mga indie filmmakers na gawing gayfilm capital of the work ang Pinas. There was a time that pinoy gayfilms were as rare as truthful pronouncements from Gloring.

Not anymore.

Linggolinggo yata may nagbubukas na pelikulang veklaan ngayon. and Walang Kawala is one of them

In fuhrness may effort naman ang movie to inject timely issues sa pelikula pero parang na-imagine ko na ang usapan sa storyconference.

Produ 1:
Tara bakla gawa tayo ng movie. Yung Baklaan.

Produ 2:
Tungkol sa beaucon? Been there, been that na. Hindi kumita.

Produ1:
Gagah! Syempre hindi. Dapat mga mga lulurking nagrarayrayan. To death!!!

Produ2:
Ano kwento?

Produ1:
Kebs! Basta nga may mg lulurking nagrayrayan!

Produ2:
Keribels. Tara shoot na tayo.

Produ1:
Paano ang script?

Produ2:
Kebs. Unahin muna natin ang mga lulurking nagrarayrayan.

Lulurki:
Basta may bonggang moment ako ha.

Produ2:
Sino itechi.

Produ1:
Gaga yan si Produ 3. Magddatung rin.

Produ2:
Go ang mga lulurking nagrarayrayan with acting moment. Take 1!!!!

Charos lang syempre.... Pero Parang.

Cards on the table. Pinanood namin ang Walang Kawala para sa binuyangyang na pututuy ni Marco Morales. Yun naman kasi ang ibinebenta ng mga tabloids eh. Yun saka yung laplapan nina Joseph Bitangcol at Polo Ravales.

At hindi siya nagdisappoint. Trulili nga ang pina-hello na pututuy with umalog na jugeyla ng bilay on the side. I just wonder kung gaano kalakas si Manny Valera at napalusot ang mga eksenang ito considering sobrang gratuitious nung eksena. Pambenta lang talaga ng pelikula at walang itinulong sa pagsulong ng kwento.

Sobrang baba nga yata ng expectation ko sa movie na ito na since hindi siya todo-todong basura eh parang keribels na rin lumalabas. May attempt pa sila sa icorrelate ang buhay ng mga aquarium fishes sa buhay ng mga bida kaso dinaan sa dialogue. Ay! Tele-aralan ng Kakayahan Aquarium Fish Raising Edition pala itu.

Regarding performance naman well si Althea Vega, nagpakita ng jugeyla saka nagmura. Si Marco Morales, even less, nagpakita lang ng pututuy. Si Joseph, bukod sa rayrayan with Polo, nagmacho dancing nang may poot. Naks!

In furhness to Polo may moments naman siya. Wag lang masasabay kina Emilio o Jean Garcia dahil nanglalamon ang dalawa. Jean did the suffering wife schtick effortlessly.... which is good AND bad. Emilio, for me, fared better dahil he managed to avoid the Bwahahaha Kontrabida School of Acting. He's actually a good actor... saka teammate ko siya sa badminton eh hihihihi.

Bottomline question, is it worth the ticket price? Maybe not but as support sa film industry natin, sige na rin...

... tapos get ka sa quiapo ng DVD copy para marewind at freeze frame yung important parts at your convenience.

The Importance of Electing the Next American President

2008-11-06T23:40:00.001+08:00

President na si Obama.

Ok.

Yun lang.

In fairness, dalawang araw rin akong tumutok sa CNN coverage ng US Presidential Election. Wala lang. Paki ko naman kung sino ang magiging presidente nila de ba? But the coverage itself made for engrossing infotainment. Hi tech! Ang ganda ng studio. Pati ang mga nagcu-cover, never nagmukhang ngarag.

Never pa akong nakatuntong sa Steytz but salamat sa CNN ngayon alam ko nang two colors pala ang lupa sa US.... mapula sa gitna tapos kulay blue sa gilid-gilid. Angganda!

Pero ang pinakamahalagang rason upang tutukan ko ang CNN coverage ay...the silver fox...

Yum-yumminess! Itsurang Calvin Klein model lang de ba? With brains!!! May chismis of course na isang bekbek itong si Anderson Cooper. Hello. Kung nanay mo ay si Glori Vandebilt, parang tadhana mo naman yatang maging bekbek nuh.

At isang malaking carebare kung bekbek man ang Anderson nuh. Ganyan ang itsu, may brains tapos rich... magpapakachoosy pa ba ako? Wit na de ba? Gets na ng wasabi paste at kikoman, keber na sa chopstick, dahil may i-habhab ko na siya ng hilaw! Anderson Cooper sashimi-habhab.

Ang fault lang na napansin ko is.. ano'ng klaseng eleksyon meron sa states? Nakakaduda kasi. Biro mo maski magkakaiba ng time zone ang mga states across America, by the end of the day may presidente na sila! Anu yun? Mali ang ganun.

Dapat more than one week ang bilangan ng balota. Tapos dapat may reserbang balota sa likod ng bawat city hall na pang back-up kasi napakawalain ng mga ballot box ng election returns,di ba? Andaling mamisplace, parang cellphone lang.

At asan ang mga manila paper na gamit sa canvassing? Asan ang mga puyat na teacher? Asan yung mga botante'ng parang nagba-barhopping lang sa paglipat-lipat ng voting precincts?

Sad na masyadong delayed ang US kumpara sa atin sa election technology.

Charot.

View from the Nosebleed Section: MASTER CLASS

2008-10-31T14:13:00.001+08:00

I like theater.

I'm also a cheapskate.

So since theater tickets don't grow on trees, and nobody is showering me with complimentaries, i get the cheapest seats. Which means sitting in theater siberia. Seats so far and high up away from the stage, you get altitude sickness and , yep, nosebleed.

Several of our monthly brunchpacker are slowly turning into a theater going bloc and Master Class was our latest excursion.

It stars Cherie Gil as Maria Callas, the opera diva...

So why is Cherie channelling Joan Crawford instead?

My bad, wehehehe.

I just wonder how Cherie feels spending 6 months getting into the La Divina's skin and then just getting doing all of 5 performances for it. Di man lang umabot ng 1 performance for each month de ba? And career mode ang lola niyo dito. Hindi siya second-rate trying hard copy cat.

Cherie was at her best when trading barbs with her costars. She kinda lost me on her longish monologue at the end of Act One though. From the nosebleed section, parang nalunod siya sa dami ng words and just tried to wade across until the act ends.

She more than made up for it though, in her long evoctive monologue ending Act Two. Yun naramdam ko ang emote even from high up. Bravo.

Her costars, while serving as trampolines for Ms Cherie's star turn, are quite oustanding as well but it was all-Cherie all-the-time, from the moment she stepped on the stage... with the exception of the cutie "stage director" character who was notable not for his presence but his virtual absence on stage. Bonggang-bongga ang exposure ng paparoo sa souvenir program pero sa actual play nagpasok lang siya ng footstool, tapos nag pasok ng unan, tapos nagpasok ng pitsel ng tubig. Yun na. Pero cute siya. Ahem. Ikaw na ang maging... wag na nga... hehehe. My bad uli.

Hindi Ako Busy

2008-10-27T02:15:00.001+08:00

Hindi nga ako busy.

Almost one month nang natapos ang last project ko at wala namang dumating na kapalit. Badminton pa rin lang nag pinagkakaabalahan kong gawin beyond the routinary writing job. Saka matulog.

Di ko pa nasisimulang panuorin ang mga nahiram kong dvd collection. Hindi ko pa napupuntahan ang gym na sabi kong pag-eenrollan ko once nagkaroon ako ng time. Hindi ko pa napupuntahan ang nag-offer sa akin ng free tennis lesson. Pati nga ang pagsusulat ng blog entry na ito ay A for Ayffort.

Antamad ko.

Whoever cares to, give me a big kick in the butt para magising uli ang diwa ko.

Go ahead...

Badidea Burr:
Pwede sa face na lang? Magkahawig naman eh.

Ishna:
Tarantado.

Batang Westside Story

2008-10-08T21:57:00.001+08:00

Walter:
Hey Ishna, u wanna watch Westside Story?

Ishna:
Ayoko. 7 hours yun di ba? Saka hindi ako fan ni Yul Servo eh.

....?

Ahhh! Westside Story... yung theater vehicle for Christian Bautista na muntik nang di matuloy kasi wala masyadong nag-audition. Baka akala ng iba "Batang Westside -The 7-hour Lav Diaz Musicale" ang gagawin. Nakakapagod nga naman yun.

Theater night for the brunch pack turned out to be a couples' night as well. I was with Gbo, Walter was with Pidro, Burnik was with Tristan and Hans was kilig to the max with his exotically named Jun.

Achullee i was excited about the idea of theater night for the gang rather than the show itself. Though i am familiar with more than just a couple of songs sa Westside Story, sing-along session they do not make. Hello, lungkot-lungkutan kaya and drama. At sobrang luma naman na ang Westside Story,

I feel pretty,
Oh so pretty.
I feel pretty and witty
And GAY!!!!

- Maria

Hello, it was written at a time when the word "gay" meant "happy". That is unless sobrang ahead of his time si Stephen Sondhiem and Leonard Bernstein and they wrote na veklah pala talaga si Maria so she is truly "pretty and witty and gay".

The gang met up sa lobby and did what all self-respecting culture vultures would do... nang-olay kami ng suot ng iba. Yey! The crowd was then let in, and as we were making our way to our seats, we saw Karylle, dressed simply in jeans and oversized jacket, assisting some of her guests to their seats...hmmmm... then it was announced that that night Maria will be played by Joanna Ampil... and the room buzzed with a collective under-the-breath "Yes!"

Not that i have anything against Karylle ha at hindi rin naman ako fan ni Joanna Ampil. Pero levelling lang 'day.

Joanna= Ms Saigon/Les Miz/West End/ London

Karylle= SOP

Kamusta naman di ba?

In total fairness Joanna delivered. Along with Rowena Villar who played Anita, they showed what world-class talent is all about. Their duet at the second half is to watch of for. The two saved the show from being a total high school musical, the generic kind ha, not the Disney movie.

How about Christian? Well, as long as he sings the ballads, he's semi-safe. Kasi ok naman ang performance niya but Joanna easily eclipses him without trying. And forget about suspending disbelief about his role as a former top thug of a neighborhood gang. hindi nga believable na kaya niyang sumampa sa cyclone wires eh.

All in all, this Westside Story is a rollercoaster ride that rises whenever the two top femmes are onstage and dips dismally when left in the hands of the woefully less gifted cast.

Other notes:

1. At the halfway mark of the show, everyone started sounding Puerto Rican.

2. Pansin ni Walter: the locals' accent is not even Puerto Rican, it's Transylvanian, wahahaahah (thunderclap)

3. May special talent si Gian Magdangal. Kaya niyang magchange ng key sa gitna ng kanta.

4. Much of the magic ng pinagbasehang Westside Story ay nasa dance sequences. Sadly, maski na nirecreate nila ang choreography, di nila narecreate yung magic. Hindi kasi magkasasabay-sabay sa movement. Sa curtain call nga, magba-bow na lang sila hindi pa rin sabay-sabay eh.

5. The most popular song sa musical ay Somewhere. Sa movie, si Tony at Maria lang ito, madamdaming kumakanta. Dito, ang Somewhere ay brought to you by ASAP. Biglang may interpretative dancing at naging dream sequence. Punyeta.

6. Proof na nahirapan ang production to fill in the cast is the presence of one particular vertically challenged actor. Sa isang dance sequence na puno ng high kick at big snappy steps, ang kick niya parang naninipa lang ng pusa sa kalye at sa ending nakatakbo na at nakaslide across the stage ang ibang dancers, siya tumatakbo pa lang sa gitna. Kung may magi-stage ng Snow White sa pinas, may sure job na siya. Hi-ho!

7. Sa end ng Westside movie, nagtulong ang mga Sharks at Jets bitbitin ang bangkay ni Tony as a sign of unity. Sa version na ito, hindi lang binitbit ang bangkay ni Tony... may lifting talaga. Ate Vi should be so proud! May legacy na pala siya sa Philippine theater.

At ang nakakaloka, dahil nga in-overhead lift nga ang bangkay ni Tony, hindi abot ni vertically challenged actor ang body para maki-lift. Raise his hand na lang siya at mukhang nagpray over sa bangkay. Sana ijinoin na niyang ipray over yung show at magpasalamat na hindi nga ito Batang Westside - The Musical.

40ness

2008-09-28T23:41:00.001+08:00

From the countdown, natuloy na rin ang pagiging 40ness ko. What can i say? Tulad nga ng tanong ni Kuya Wommel, kung life begins at forty, anu yung first 39 years, practice? Kung practice siya, medyo late na ako nagsimula ng session... pero i have been making up for lost time wehehehe.

How is it being 40? Una, di ko na pwedeng sabihin truthfully na THirtysomething lang ako di ba... at kailangan talaga stress on the TH with the tongue between the teeth para sosi, very Tetay Aquino. Siguro pwede naman sabihing FORTHY na ako para sosi pa rin ang delivery.

"Forty is the old age of youth; fifty the youth of old age"

Say yan ni Victor Hugo, French poet playwright at novelist na sumulat ng Les Miserables at ng Hunchback of Notre Dame. Meaning among the jogets, lola na aketch... pero among the major lolas, jogets pa ang kagandahan ko. In short, wa ako belong sa jogets o sa mga lola. Nag-iisa aku. Isang outsider. Too old to be young, too young to be old. Unyeta de ba?

That is, kung maniniwala ako sa sabisabi ng isang writer na nakabase ang career sa pagsusulat tungkol sa mga miserableng utaw at sa kubang chaka. Hmm.

Thankful rin ako that 40 is my age, not my waistline... yet! Pero nakakaafraid! Buhkit? Dahil alam niyo ba kung ano ang Roman numeral for 40? XL!!! Aayyyyy! I dont want to go there!!! At i swear babalik na ako sa gym! Thankful rin ako na 40 is not in my faceline either. Recently nga, bigla na lang nagbeautification program si Gbo. As in nagpapafacial at dentist chorva. Nagulat ako so i asked why. Mahirap raw kasi magkaroon ng jowang 27 years old. Huh? Yun pala, akala nung mga friends niyang nameet ko, 27 lang ako. Ahem-ahem... walang kokontra mga pohtah kayo dahil true story itu! Mahal ko na ang friends ni Gbo.

Galing sa wikipedia, 40 is the atomic number of Zirconium. Hmm parang ingredient yun sa anti-dandruff shampoo no? So hindi ako magkakadandruff habang 40 ako.

40 years is called the Ruby Anniversary. So kailangang maging friend ko within the year sina Ruby Rodriguez...hindi ko lang kung buhay pa, si Ruby Regala... at former representative ng Pinas sa Mr Gay International, Rubi Tarroza. Kailangan pagmagaahit ako, Ahit-Rubie. At ang official superhero ko... Batman and Rubi.

Badidea Burr:
Pag tumatanda, kumukorni rin? Hay...

Ishna:
Hindi ka kasali dito Burr kaya wag kang sumabat. Nanay mo balbong takip ng toilet seat.

After leaving Egypt, naligaw ang mga Hebrews sa wilderness for 40 years bago na kita ang Promised Land. Super worship kasi sila ng golden calf. Ayan tuloy. Wa naman ako super samba sa ginto baka so i hope to find my Promised Land soon. Wag lang sa bandang Malabon dahil galing na ako run. Lumulubog dun.

Si Alibaba may kasamang 40 Thieves. Meaning marami siyang thieves na kasama. Galing ito sa collection ng mga kwento called 1001 Malacanang Nights.

Sa kwento ni Noah, umulan ng 40 days and 40 night. Meaning maraming araw at gabing umulan kaya bumaha nang bonggang-bongga. Nagenjoy rin ang mga pares-pares na mga animal sa bed weather. Nagmistulang motel ang ark ni Noah at dun naimbento ang shorttime.

Sa Sanhedrin o high court ng ancient Israel, the maximum non-capital punishment is 40 lashes. Meaning, kung hindi ka nila titigukin, bubunutan ka nila ng maraming pilik-mata. Malamang mamatay ka sa kuliti.

UB40 is the name ng isang sikat na reggae band in England. Galing ang name nila sa isang government form na UB40 rin ang tawag na pini-fill-up-an ng mga unemployed to get unemployment benefits. Ayyyy! Happy thoughts dapat! Happy thought dafaaat!

WD40 naman ay isang lubricant. Wala lang. Namention ko lang. Yun lang.

Clay is Gay!

2008-09-25T01:22:00.001+08:00

Shocks!!! After years of denial super admit na si Clay Aiken na isa siyang veklush!

Super nagulat ako dahil looking at the picture i thought Clay would
come out as a lesbian. Waherherher. Itsura ni Billie Jean King at k.d.
lang de ba?

At kailangan may props pang jogets habang proclaim to all and sundry na isa kang major veyklah? Look at the picture. The jogets is clearly not amused. Knows niya sigurong super use-me-in-a-sentence lang siya ni fudra to save whatever masculinity is left of his image.

For some reason this is one coming out that i am not proud to claim. Sabi sa press release, its the birth of his son raw, that prompted Clay to come out. Echoserang frog. Feeling ko may taong lalabas sana with undeniable proof na veyklah ang lola Clay so inunahan na nila with matching damage control. Clever. Whatever.

From Anonymous to Badidea

2008-09-18T23:57:00.001+08:00

I'm baaack! Medyo natagalan akong bumalik sa writing mode dahil, walang lang. Ayokong magsulat kahapon, gusto ko na ngayon. And before anything else, someone wants to say hello...

Badidea Burr:

Hello...That's all.

Mayabang! Porke may letter uli ang pohtah.

Badidea Burr:
I know...i'm pretty kasi... at bago ang outfit ko...

Pohtah ka. Sige mabasa nga yang letter na yan at husgahan.

Dear Badidea Burr,

I'm an avid reader of yours, and thought I'd pick your brains on this one...

Is it wrong to condition myself to feel romantic about someone because I know he's the rational choice? Wouldn't it be smarter for me to direct my affection towards a guy I know makes sense for me to be with, rather than pine over another who will never see me that way? More importantly though, how does one let go of what cannot be had, and just be content?

Hope you can give me some clarity on this one Badidea Burr.

Always,
no(one)

Badidea Burr says...

Badidea:
Nosebleed!!! Can i have tissue please? Pangit sa teddyburr ang may blood sa nguso. People might think i'm carnivorous. Ugh-ly sa image and it doesn't do anything for my fur. Yurkh!

Eeeeeniweys...

To whom it may concern... oo i'll address you that kasi anonymous ka naman... How gender-free. Free ako to think that you're a boy or a gurl, so i'll mix it and think you're a veyklah na lang. Soooo veyklah naman the twist and turns ng situation mo eh. Hihihihi.

Basically naman your problem is this: Someone is water-water to you while you are wet and watery to someone else who malamang is drip-drip-hooray to another who probably is hotter than you. Am i right or am i correct? This is what i can say...nakanta na this ni Ate Shawie noong 80's noh?!

Shawie:
Mahal kita...
Mahal mo'y siya...
Mahal niya ay iba.

Feel lucky na at least in your case, you're in the middle of this lovetrain so medyo mahaba na rin hair mo coz someone is inlababu to you.

And the answer to your question is: The grass is always greener at the other side of the fence... especially if the other side is Bulacan Gardens. What's the connect? The hell i know. Parang nice lang sabihin.

The solution to your dilemna is like an umbrella-ella-ella... it's threefold. Ancheap noh?

First fold, syempre try to get the one you want who, since i'm considering this to be a veyklah problem, is a hot guy. He is either a) nagpapadelight lang... b) hindi ka type coz he's straight... or c) hindi ka type, period.

If its A, nagpapadelight pala ha?! Magpadelight ka rin! Undergo an superduper beautification program and then make deadma to him. Maski na you're like Lamesa Dam na watery for him, deadma him and make him water for you instead.

If it's B, lasingin mo. enuff said. Walang panget sa et-et na galet. Hindi ka man niya i-love, na-tastetest mo naman ang lovetool niya right? Keri na yun.

If it's C naman....well wala na tayong magagawa dun especially after undergoing liposuction, facial reconstruction and industrial strength deodorant eh deadma pa rin siya to you.

Second fold is the guy who wants you. Baka naman too obsessed ka with hot guy 1 that you are nabubulagan na sa good qualities ni other guy? Give him a fighting chance at baka naman you'll discover that he may not look as hot as Guy 1... pero kung malaki naman ang ratbudoodle, go na rin yun... tapos give mo yung number ko. Ormaliit mana ng ratbudoodles pero superyaman naman, give mo pa rin number ko. Hihihi.

Kung doble naman ang lamang ni Hot Guy1 kay Guy 2, why not get two Guy 2s na lang? As they say, the more the manyer. Pero kung wala namang redeeming value itong is Guy2 beyond mahal ka niya... bakit pa tayo nag-uusap. And if you're considereing Guy2 just because type ka niya... that's soooo pathetic, piteous, sad, woeful, desperate, lamentable, wretched, desolate and forlorn of you... and i mean it in a nice way.

Which brings me to the third fold, You.What ba you want? Some people kasi must have what and who they want. They are the Lovers. Some people naman prefer to be wanted. They are the Beloved.

So what are you? You're anonymous. Yun lang.

Pohtah, i'm afraid, coz Badidea seems to be making sense to me. Check ko sa calendar kung apocalyse na bukas. Hoy Anonymous balikan mo kami ha? BTW love your poems ha... andami mo na palang naisulat. Conrats.

Countdown to the big 4-Oh

2008-09-02T21:18:00.001+08:00

In a couple of days i'll be turning 40...

Pohtah'ng ina.

Achulee, i thought it wouldn't matter. 39... 40. Next number please.

Maleh! Apektadu ako. Bigla tinutubuan yata ako ng... conscience!!!

Nung isang gabi, habang bumibili ako ng carrot cake diyan sa may Valencia, nilapitan ako ng payatollahng jogets ng gurl, no more than 9 or 10.

Gurl: Koyah, bilhin mo na itong tinda kong rosal...

She was thin and fragile. May kasama siyang isa pang jogets na lalaki, equally thin and even smaller. Naantig ang puso... anu ito... medyo sumikip ang dibdib ko.... hindi ko na kayang makakita ng mga jogets na dumaranas ng kahirapan kaya...

...tumalikod ako. Ayan, hindi ko na sila nakikita. Babu.

What can i say? I'm still a work in progress :D

First Letter ni Badidea Burr

2008-08-19T23:50:00.001+08:00

Tignan mo nga naman... may kumagat!!!! Wihihihi

Nagpost ng 'help me' entry si Lotus Flower addressed to Badidea Burr at, surprise!, wishing ito tungkol sa love-love kundi societal problem. Oooooo! So social arbiter na ang Ms Burr?

Badidea Burr: Nag-doubt ka pah? hmmm?

Hindi rin conceited si Badidea nuh? Anyways eto ang letter ni Lotus Flower...

Dear Badidea Burr,

I've
read your last advice and I find it quite disturbing. But, I like it so
I don't see a reason why not to consult you with an issue.

I
have looked up to people who are able to bring changes in the
community. This inspired me to set up a project on my birthday. I
wanted to plant trees and also involve my family and friends.

I
sought the help of the local city hall office that handles
environmental issues. They told me that all we need to provide is the
manpower. Though there were some challenges with the schedule, we plan
to push through with it.

Ka Lope, my contact person from the
city hall, guaranteed that he will provide us a location that would
accomodate us. When I follow up the activity, he told me that it was
postponed until further notice.

I have already asked friends
and family to support me but I have to cancel it. In a way, Ka Lope
placed me in a very embarrassing situation. What would my friends say?
What can I do?

Help me.

xoxo,

Lotus flower

Eto ang say ni Badidea...

Dear Lotus Flower,

XOXO? Here, have some... wihihih

Semi-seriously...Gossip gurl istatchu? Hmmm... Well considering there so daming kapokpokan happening in that show and... well you did know that the lotus flower blooms in putik and burak right? Pretty but duuuuuurty!!! Why kaya did you make pili that name?

Aaaaaaanywayzzzz, back to your letter...

I must say, how very Chinchin Gutierrez of you! Feeding the mahihirap na children in the orphanage during one's birthday (media coverage, a must) is soooo last season. Its so baduy na.

Tree planting is the thing to do this year! It sooo raises your social stock! Bravo! Planta Tree, Climb Society! Bonggang call to action! Deadma na sa orphans!

Now to your problem...

Hay naku there public servants noh? Kainez they are!!! and now dahil of their inaction you are now in danger of losing face!

Hmmm... why not make a good thing from a bad one? Lose your face now, trade it in for a better one! Personally i'd love to get Angelina Jolie's... or Brad Pitt's, just to sit on... wihihihih...

Seriously i sooo feel for you. There's nothing worse than being embarassed in public. First, just be Zen about it. Close your eyes... take a deep breath... and as a mantra, enunciated very clearly, say... "Vengeance is mine!"... leche sya de bah?!

He made you pahiya, so make pahiya at trouble for him back nang bongga-bongga without stooping to his level.... go lower! Hell hath no fury like a social-climber scorned!!

1. You have his cell-number? Make vandalism sa harap ng urinals, door ng cr cubicle and back of bus seat and sulat "Wanna have good time? i do everything for free... call me at 091x-xxx-xxxx anytime!

2. Subscribe to several bastus veklah magazines in his name and have them delivered to his work place wrapped in clear plastic.

3. Make panggap na doctor or health worker, go to his neigborhood sarisari store and ask the ale "where po nakatira mr chuchu? I have to deliver kasi medicine for his virulent strain of STD."

I'm sure you can get more ideas from these, lotus flower so good luck and more power! why not invite me to your next tree planting project, if ever you push through with it. My social status can use the boost.

And after planting sa watershed, let's roast some marshmallows. Im sure there's lot of narra and molave naman threre to start a bonfire with!!! Bonggang bongga!!! I'm so excited!!!

Socially yours,
Badidea Burr

I-Manga mong Fez Muh!

2008-08-15T00:12:00.001+08:00

So etu pala ang fezlak ko kung naging manga aku... gagah wag kang maghanap ng bagoong! Ibang manga itu... wish ko sa hentai umapir hihihi...

Kahawig ko ba as in mukha ba akong cartoon?

Badidea Burr: Achullee its quite an improvement from the original... i prefer this one rather than the "live".

Ishna: Eh kung i prefer na tinatampal kita ng malakas?! Nanay mo pinipick-up lang sa Timezone!!!

Gogogo! Manga mong fez mo rin, tabi-tabi po Joe d' M! Shindotin mo lang iteld!

Sam Milby's Behind, Licked?!

2008-08-13T16:27:00.001+08:00

LICKED?!!! Jos koh!!! Asan? Asan? ASAAAAAN?!!!

Ay, leche. Typo pala... LEAKED. hmp!

SAM MILBY'S CONTROVERVERSIAL "BEHIND" EXPOSURE, LEAKED?!

Sa tagalog:

Ang kontrobersyal na pwet ni Sam, may tagas?!!!

Say ng bisita...

Badidea Burr: Nakakadiri kah!

Say ng Ishna...

Ishna: Bisita ka alng ditoh! Manahimik!

Nabasa ko sa latest post ni friendship YATOT ang clip ng supposed butt exposure ni Sam Milby sa Dyosa... hmmm

Mukhang fakery ang wetching noh? Stunt Pwet i'm sure-rich switzerland. At may headdress pa sa long shot. HMP!

Pero in fuhrness kay lola Sam ha, bodash kung bodash! At kailangan talaga, lingering hagod torso shot ha! Akala yata ng cameraman sabon ang hawak niya nang kalos ikuskos sa abs-tastic ng Sam. Puson-shot kung puson-shot talagah! Hay kailangan ko yata ng ice water now nah!

At very timely ang paglitaw ng clip na ito, sa pagsisimula ng Dyosa ha. So ni-leak kaya ang clip na itu? HELLO!!! Tatampalin ko ang mag-doubt!

Badidea Burr: I second the EMOTION!!! Tara dali... where is my dos por dos with pako sa dulo?

Pagsawaan niyona lang online, at wag nang umasa pang mapanood ang gratuitious showing of fake pwet sa TVas if ipapasa itu ng MTRCB. Hindi magpapakita ng wetching si Sam ever nuh... magagalit si... PP... PaPa sa roma hihihi... born-again yan di ba? Waah akala niyo sasabin ko si Piolo P noh? Sorry hindi!!! Wahahaha

Ishna Vera presents Badidea Burr

2008-08-12T13:35:00.001+08:00

May bisita ang inyong Ishna Vera...

Please welcome...Badidea Burr!

He... she... it is brown with an attitude. In short may angking sungit maski hindi naman kagandahan.

"...gusto mo tadyak?"...

pero dahil worldly-wise siya at may pearls galing sa lung center tiangge sa quezon ave, pinatuloy ko na rin siya at baka mapakinabangan somehow.

Tyempo nagmessage ang aking friendship na si Yatot dahil may sumulat raw sa kanya at may problema... maybe i can help out raw...

Aba maybe Badidea Burr can earn her keeps o siya sige nga. Kaya mo Ms. Burr?

Badidea: Bring it on!!!

Sabi ng sumulat kay Yatot...

I am a product of a failed relationship. It's been eight months already since I decided to end up my relationship with Ron... ...when he impregnated his childhood female friend near his town.

I was hurt, and I still am. I felt betrayed by the person I loved most. My trust was broken, my every piece of what I have is shattered. I can't go on with my life because everything that I am was taken by him.

...We parted ways.There was this guy in our office who is very patient of waiting for me.....When the guy in the office learned that I broke up with Ron because of that impregnation incident, I know he would be there to comfort me as a friend. Three months later, he said that he will court me again, and that he will take care of me. But I am just not ready yet for another relationship that would only make my heart broken.

...It's now the office guy's fifth month of courting. But I am not just ready to open my heart for some love. I'm afraid, I don't know what to do. Please enlightened me on this matter.

Sincerely yours,
Janet

Say ng Badidea Burr...

Dear Yatot...Love Diaries talaga?!!! Magpaka-Joe d Mango ba? I've seen Joe in person and it was not a pretty sight. the mangoes should rise up in arms!!! I'm sure mabait naman siya... but the poor mangga, how about their reputation?!!! Anyways...

And now for Janet... from your name i can feel you're nasty at di malayong you will soon also have a wardrobe malfunction just like that other janet na ke yaman but is so nanggigitata pa rin pag pinagpapawisan.

Regarding your problem... so you feel so betrayed by your ex, even though he already got up and married that skank-bitch. I say you make ganti for your pride! Does your ex have a best-friend? Ok, first by a videophone... and make pakangkang to the bestfriend like there was no tomorrow and video it at upload it on tube. Dont forget to shave ha... and don't be gaga and get yourself preggy like that skank-bitch ha.

About that manliligaw of your naman. Is he cute? If he is, make pakangkang to him also. Wala lang. Enjoy mo lang. It's called rebound sex and society will excuse you for acting like the secret slut you are. Might as well make the most out of being dumped noh.

Kaso, chances are, that manliligaw is chaka and poor. Otherwise kasi you would have dumped that katikaterang bf or yours noon pa and shacked with this other guy. My advise, string him along and harvest all the gifts you can from him... meanwhile LOOK for someone betterlooking and richer. What you say? Kawawa the other guy? Syet, sorry siya, maganda ka eh!

Basta whatever you do, dont forget to wash your pepe... because i do...

luvsie,
Badidea Burr

I hope nakatulong kahit paano advise ni Badidea, though for some reason feeling ko wis. Anyways, if any of you readers think you have a prob that Badidea Burr can help you with... o may nakita kayong letter-sender that feel niyo in need of Badidea's taliwas sa normal na point of view, just send us the link or leave a message.

Im sure Badidea Burr would be glad to share her thoughts. Yun lang. Babu.

Silver Jubilee

2008-08-07T23:07:00.001+08:00

Just about a month ago nakatanggap ako ng text message saying "ishna, musta?"

Syempre hindi talaga ishna ang nakalagay noh, ekyems ko lang yun. Hindi kilala ng phone ko ang number ng text sender. Natouch at naexcite ako kaya bonggang-bongga ko siyang sinagot ng... :"Hu u?"

Isang blast from the past ang lumitaw na pangalan... highschool classmate ko...nagpaparamdam dahil nagoorganise na raw ang batch for our silver jubilee next year.

POHTANG INA'NG ANONG SILVER JUBILEE NAMIN EH KAKADEBUT KO LANG LAST WEK DE BAH?!!!

Batch 84... kapanahunan ng "Bagets", ng Just Got Lucky, Farewell ni Raymond Lauchengco at Telephone ni Sheena Easton... ng baston na pantalon na may zipper sa binti at stretch jeans...

Wala pa sa buhay ni Aga si Janice and si God na present daw nung ginawa nila ang omigad anak ni Janice... si JC Bonnin naka pekpek shorts pa maski walang siyang pekpek... Si Herbert Bautista balak pa lang ligawan si Lea Salonga pero meron na yata siyang Mia Prats...

Punyeta, magtu-25 years ago na nga!!!

Eto nakakaloka... si Gbo kaka-26 lang...

Unyeta 1 year old lang si Gbo, papagraduate na ako ng highschool!!! May buhok na ako sa anetch nun!!!!... Nanonood na ako ng porno sa betamax nun.!!!.. Anim na taon na ako'ng nagbabatiboom by that time (maagang naging malikot ang kamay koh eh)!!!

At the height na... meron akong kabatch noon na hindi nakapagmarcha dahil najontis at nanganak... meaning may 25 year old na junakis na ang hitad... Meaning achullee possibling junakis ko na ang isang Gbo... anu ba itu? Nahihilo aku... breaker muna...

(to be continued)

Anorexia

2008-08-07T21:57:00.001+08:00

Anorexic yata ako.

Di ba sabi pag may anorexia ka raw, kahit anong tingin mo sa salamin, ang nakikita mong image eh majorbis?

Yun ang naeexperience ko lately. Mataba ang tingin ko sa sarili ko sa salamin. Nagsimula yan kasabay nung pagsikip nung mga tshirt na binili ko sa children's section at di magkasya yung size 29 na levi's ko. Mga walang kwentang brand. 6 months ko nang ginagamit at pinalalabahan, umuurong pa rin. Pati belt ko umuurong na rin... (thankfully di pa naman umuurong ang pututuy ko, oo chineck ko, thank you)

Tapos andami pang detractors na namamansing... "uy pare tumataba ka yata"... so narerenenforce ang false body image ko di ba?

O majorbis na nga ako? Isang taon na kasi akong bakasyon sa gym. Tapos, unyeta, lafangan pa ang bonding namin ni Gbo. As in excited kaming pareho pag may nadidiscover kaming bagong chipipay na resto. Pag byernes nagmimeet up kami sa Banchetto. Sabado sinusundo niya ako after my game tapos we'll have a light meal... kuapao, mami, dimsum... at 12 midnight huh. Tapos linggo breakfast naman sa tiangge sa Lung Center. Tapos may lunes pang spontaneous kung ano at saan namin gustong lumafang. Hay... what to do? What to do? what to do?

Paano ako uli kakasya sa levi's ko? Paano ko uli mabibilang ang ribcage ko? Paano ko uli makikita ang jawline at clavicle ko? PAANO?!!!

Ang hirap mag-isip... teka nagugutom ako...

080808

2008-08-07T21:35:00.001+08:00

So finally aariba na ang date na pinakakaantay-antay ng mga naniniwala sa numerology. 080808...parang binary code... araw ng pagpapambuno ng concert ni Ate Shawie saka ng Beijing Olympics. sino kaya ang mas tatauhin? Charos.

Ako kasi hindi naniniwala sa swerte-swerte.... malas raw yun eh. Ngork!

Anyways, swerte raw kasi yung number "8", tapos tatlong "8" pa eh di X3 ang swerte. Eh hindi naman tatlong "8" ang nasa date na un... may tatlong zero rin. sa baraha bokya sa zero so malamang malas un di ba. So sa 080808 alternate na malas at swerte kaya ang mangyayari?

Like kunyari manonood ka ng Sharon... 8!
kasi hindi mo afford bumili ng tiket papuntang beijing dahil dukha ka... 0!

Nakakuha ka ng complimentary ticket sa concert.. 8!
Pero pagdating mo doon, ang tiket mo nasa nosebleed section ng Araneta... yung kailangan mo ng sherpa at llama para maakyat sa taas at layo sa stage. manipis ang oxygen level so hinika ka... 0!

Nag-enjoy ka at nagsisigaw ng "I love you Sharon" as if maririnig ka niya. Pero kumaway siya in your general direction so... 8!
Kakasigaw mo, nawalan ka ng boses... eh outbound agent ka sa callcenter... tigok ang career mo bukas... 0!

Bago matapos ang concert, unti-unti ka nang lumalapit sa exit para mauna kang makalabas... at nagsucceed ka dahil mahaba ang encore number ni Ate Shawie... 8!
Kaso paglabas mo umuulan so hindi ka rin makalabas... 0!

Habang kinukuha mo ang 3fold na payong mo, nasiko mo ang katabi mong cutie guy at nagkangitian kayo... 8!
guy ka rin... oily ka pa dahil hello galing sa sa loob sa tuktok ng araneta ...at papano ka magpapamhin eh floral ang print ng payong mo... 0!

At pwede pang humaba itu... ... aayain mo bang sumukob si cutie sa payong at magshare kayo ng cab?... o papademure ka at makikipag-eye to eye kay cutie guy pero sa peripheral vision lang.(hirap nun ha). Alin dun ang swerte at alin ang malas?

Malay mo hold-upper pala si cutie guy so kung tinuluyan mo yung paglalandi mo, baka naholdap ka pa... so ngayon alin ang swerte, alin ang malas?

Ang kakapuntahan lang nito ay achullee in the end pwedeng ikaw ang gumawa ng swerte mo. Mangyayari ang mangyayari 080808 man o Friday the 13 na Biyernes Santo... jung itatali monang sarili mo sa malas at swerte baka paglipasan ka ng mundo.

Go na lang ng go. Pag maganda ang nangyari, thank you. Pag inalat, paksyet. Tapos go pa uli.

Megastruck

2008-08-06T22:52:00.000+08:00

Masakit ang ulo ni Sharon...

Buti na lang may Tempra...

Sorry i just can't resist hehehe...

For some reason nakapasok ako sa band rehearsal ng latest concert ni Ate Shawie... feeling close na de ba?

Hindi pala nakakapayat ang brown... im so bad!!!

One thing amazing with Sharon... i was introduced to her in passing lang... parang "Sharon, si Ishna.."... and she hugged me! May naramdaman akong warmth... hindi bastos na warmth ha... warmth na yung parang sincerity nung hug niya.

Tapos chumika na siya sa iba. 30 minutes later, we were sharing the same table and she talked to me, and called me by name, correctly! Pohtah'ng ina di ba! Paano ka hindi mapaflatter na sa dami ng ipinakikilala sa kanya, she would waste memory cells to remember me by name? No wonder she's the Mega.

Habang nagrerehearse siya onstage chinichika niya yung banda, yung back-up singers, si Direk Rowell, si Louie Ocampo, yung yaya niyang kailangan na rin ng sariling yaya. Lahat. All the while taking her own notes sa mga kakantahin niya. Bongga ang gma arrangements ng songs i swerrrrr.

Di ko napigilan, i texted my cousin Poklang who is a very big Sharonian. UP double major na cum laude, pero wag mong ipaparinig na ninenega mo si sharon dahil aawayin ka niya. Iniggit ko siya at nag-MMS ako ng pix. Syempre pasimple lang ang kuha kasi baka magmukha naman akong fan na fan de ba. Kaya sensya na sa low quality ng pix.

Sa August 8 na ang Mega30 sa Araneta Coliseum. 080808... kakalabanin talaga ang opening ng Beijing Olympics...taray. And experiencing Shawie upclose, keri niyang mapull-off in sure.

Leche, am i sounding like a fan? Kainez....

How To Enjoy "The Mummy 3"?

2008-08-04T06:02:00.000+08:00

Una, before entering the cinema, have zero expectations...

... then LOWER it.

... and then LOWER some more.

...then MAYBE you'll enjoy it. Maybe lang ha.

In fuhrness baka naman dahil puyat ako the day before, tapos galing work, tapos naglaro ng badminton, tapos nagdinner, saka pa lang bumili ng ticket for the 12:15 mdnt screening ng movie.

Or maybe chaka nga ung movie.

It still stars delicious Brendan Fraser, respected actor of some of this generation's acclaimed films like "Encino Man"...

....."George of the Jungle"....

..."Monkeybone"...

...."The Mummy"...

..."The Mummy Returns"...

... and most recently "Journey to the Center of the Earth"... (in 3D!!! Yey!)

Ano ba kasi ang problema ng "The Mummy 3? I mean bukod sa buong script... wehehehe. Eto...

1. Asan ang mummy sa The Mummy na ito? Wishing naman naging mummy si Emperor Jet Li eh, naging terra-cotta siya. in other words paso'ng may paa.

2. Sorry but Maria Bello is just so not Evvie. At mas laong wishing siya si Rachel Wiesz. The appeal of the original Evvie was isang siyang mamahaling English rose na marunong makipagsapakan. Sadly Maria Bello doesnt look expensive so pag nakikipagsapakan siya, mukha lang siyang palengkera. Mukha lang siyang mamahaling Rosie Perez. Yun.

3. Much of the film focuses sa anak ng character ni Brendan, played by actor Luke Ford. Ang problema, Luke doesnt have the screen heat that Brendan possesses kaya pag si luke ang nasa eksena you wish na ibalik uli sa scene si Brendan. At hello, face to face, hindi kaya believable na mag-ama ang dalawa. Para lang silang magsyupatid with Luke coming out as the bratty yet bland young brother.

4. May Yeti. May yeti? May Yeti! At mukha lang silang tutang may pangil. Ganun lang.

5. Hindi namaximize sina Jet Lee at Michelle Yeoh. Sayang dahil they seem to be ready to lend some gravitas to the movie, kaso superficial lang talaga ang participation nila dito. At naluluka ako na mother roles na talaga ang Michelle dahil de ba Bond Girl pa siya not so long ago?

6. Nuknukan rin naman ni nipis ng kwento ng The Mummy 1 and 2, but what they lack in storyline they amply made up for with edge-of-your-seat action sequences. ang na-experience ko lang was edge-of-my-patience dahil na bore ako.

7. It must be all those CGI effects. Yung fight scene with the the Terra Cotta army hello, isa lang itong bonggang-bonggang basagan ng paso. Tapos yung kakampi ng mga bida'ng army of the undead, lead by the ex-general na ppnapatay ng emperor , comedy ang dating. Ang naalala ko sa kanila yung mga mumu-zombies na drawing ni Carlo Vergara sa comics version ng Zsazsa Zaturnnah.

8. Yung eksena after natalo na nina Brendan ang Emperor. So biglang nabasag ang paso'ng army. Then the zombie army of the oppressed undead stands gallantly, the victors... then turns to dust, swept up and away by a mighty wind... tapos nagform ng silhouette ng fez ni Michelle at ng General! Napatili talaga ako ng "ANCHAKA!!! ANCHAKA!!!"

Feeling ko naramdaman din ng director ng anchaka ng ginagawa niyang movie so super singit siya ng saving grace... pinaghubad niya si Brendan Fraser. Achullee yun lang ang eksenang malinaw na natatandaan ko sa buong movie... at saka yung lumilipad na tela ng damit ni Michelle.

The feeling of the movie para sa akin ay hilaw na merging ng East meets West filmmaking and as a whole parang publicity material lang itu to entice more tourists to visit China and the Beijing Olympics. Syempre nga naman the mythology created by the movie provides more points of interests in China bukod sa Olympic Games de ba. At to support my theory, when i visited the The Mummy 3 official site, may Beijing Games conenction nga!

The Dark Knight

2008-07-28T00:58:00.001+08:00

Madilim nga siya...

... at bakit hindi kinanta yung "Winner Take It All"?

Ay, hindi ba itu yung may kanta ng ABBA?

Hmmm... kaya pala hindi ko makilala si Meryll Streep sa poster... sa ka hinanap ko uli si Cate Blanchett. Baka siya achulee ang tumapos ng movie na itu dahil natigok nga si Heath de ba? Bungga talaga si Cate! Wehehehe.

Slightly seriously, in fairview, i went inside the cinema ready to make chaka this movie to pieces. Bungga-bungga naman kasi ang hype de ba? Pero matatawag bang hype ang hype pag totoo pala itu?

Naging center ng promo ng latest batman na itu syempre ang performance at ang subsequent na pagkatigok ni Heath Ledger. Talk about dying for your art de ba?

Remind me never to buy Ever Bilena ha? Hindi ko gusto ang finished product, paki sabi kay Mother Ricky.

But i must say... Mamang! Tama ang hula!

Heath's performance truly deserves the accolades it has been getting. At wishing niya kailangang madeds para lang mapansin dito huh. I can only sum up his work here in two word... NAKAKABOKOT SIYA!!!

WHY SO SEEERIOUS?! Pohtahng ina, i will never read that line the same way ever again.

His Joker is funny and heartbreaking and SCARY!Twice nga sa movie, i had to look away dahil hindi ko na siya kinekeri! And one of those scenes pa, yung handheld homemade video scene, boses lang ni Heath ang nasa eksena! Ganun siya ka-effecive! At bakit andami nang exclamation point sa paragraph na itu?!!!

In fairview uli, the whole movie deserves maraming exclamation points talaga. Christian Bale's Batman is less brooding at angst-filled here. Siguro napansin niyang kung sa angst-angst lang ang labanan, lalamunin siya nang husto ni Joker. Napansin ko lang, ang boses ni Christian pag Batman siya... feel ko siyang bigyan ng expectorant... o kaya sumigaw ng "Idahak mo na yan!!!"

Alin ang mas nagustuhan niyong performance as love interest ni Batman? yung kay Maggie o yung kay Katie?.... Yung kay Maggie? Sige spell niyo nga ang Gyllenhaal!!!.... Hmmm Katie Holmes na lang ano? Wehehehe.

Another thing na napansin ko ay ang quiet dignity that the old time actors lent to the movie. Si Michael Caine butler ni Bruce Wayne sito, so butler acting nga siya dito na parang nagsasabing, "anuburr, butler aku dito, hindi ako makikipagagawan ng moment nu!"

Same with Morgan Freeman and Gary Oldman. They just ARE in the movie. Walang eating the scenery. Walang histrionics. Hello, anuburr, supporting role ito sa isang superhero movie.

Which brings us to... as a superhero movie, this batman did not play like a superhero movie at all. The premise of the movie goes well beyond the basic Good versus Evil. Ang heavy niya. Ang lungkot niya. Ang dark niya.

Maski na obviously sa dulo, Good triumphs over Evil, hindi siya feel good movie. Hindi siya pambata. Hindi siya light weight entertainment. Hindi siya masaya.

Kasama ko si Julius at ang jowa niya nung pinanood ko ito. The night prior pala, naholdap ang jowa niya so nilibre na lang ng sine. After watching the movie, sabi ko kay Julius... "Pare tawagan mo jowa mo pagdating sa bahay ha... siguraduhin mong lumayo muna siya sa lubid, blade, kutsilyo at anu mang matalas na bagya for a while..."

Either that o basahin na lang namin sa tabloid ang ginawa ng jowa niya. Charos!!! Why so serious? Hehehe.

Sunday Blondie Sunday Part Tchoo

2008-07-16T01:46:00.001+08:00

Syempre, kailangan ng another Elle Woods for continuity purposes. Part Tchoo!

Anyways...

So chikahan portion na nga kami ni Floy and Gibbs (first name basis na talaga?!!!) as the sun sets, while sipping red grape shake. Sipping lang talaga kasi angmahal ng pagkain sa pohtahng Pancake House na yan ha...

Inabot na kami ng dilim kaka-waiting to exhale para magsimula ang 830 performance ng "katotothanan, katarungan,kapatiran" set ng virgin labfest. Oo tungkol pa rin ito sa virgin labfest maski na super delayed na ako. Alam koh.

First up for that night was "Pamantasan Hirang" (Sa Dilim Man) tungkol sa frat-frat chorva, the old boys club at kung anecth-anetch pang political eklavu. Padeep!!!

Nagsimula na ang blonde moment ku dahil I found it too parochial. Andaming UP jokes and references na masyadong insider and feel. Self-referencial. Yung tipong LOL ka kung taga-UP ka and would work well if played within sa UP campus.

Eh paano yung hindi taga-UP? Paano pag outside the campus ang performance? Hindi ako taga-UP. At malayo sa CCP ang UP.

Nairita ako. Naalienate ako at naging defensive. Ang stance ko, "pakialam ko sa bugbugan at ukininanam na hazing na sure to follow?".

Blonde moment 2. Paki sagot nga sa akin kung bakit kailangang may stereotype na mincing mimi of a veklush character sa opening scene? Sa umpisa lang siya nakita, at di na nasilayan pang muli. Ni hindi siya nakatulong na umusad o lumalim ang kwento. Parang "oo nga may veklush sa UP, eto ang representative niyo sa play na itu."

Blondeness 3. Kamustahin ang lone female character. Di ko mawarian kung ako ang character niya. At one point tiklop-tiklupan siya sa hiya sa harap ng Congressman protagonist. Tapos bilang magpu-Pohtang-Ina-Mu siya nag malutong. Hihiya-hiya one moment tapos mandadaklot siya ng pututoy na "hard" the next. Hello schizophrenia?

Jonathan Tadioan was electrifying as Chok, the dirty congressman. Umuusok ang baliktaktakan nila ni Dan/Ian Bautista whose hari ng dedma stance was a perfect foil. Kaso pag wala si Jonathan sa sa stage, wala na rina ng kinang sa stage. Parang Ian cant generate radiance on his own, he need to reflect the luminence of another actor to shine. Ay... anu yung sinabi ko? Sinapian yata ako...

Anyways, after "Pamantasan..." iniwan na kami nina floy at Gibbs. siguro dahil napanood na nila yung susuno na plays. It was "Masaganang Ekonomiya"

Dito ako natanga nang husto. Angblonde-blonde ko rito. Hello platinum streaks?

Buhkit kailangan may japeyk na pututoy na nakakabit sa gel? Bakit
kailangan gel ang gumanap ng character na sa intindi ko ay lulurki kaya
nga may pututuy? Bakit parang sinasapian ng kabayo ang gel tuwing
bubuksan ang TV? Bakit binubuksan ang TV eh puro static lang naman ang pinakikita. Bakit sa piling mga salita eh parang inaatake ng epilepsy yung lalaki? Bakit pinutol ang japeyk na pututuy sa ending? Buhkit, buhkit, buhkit?!!!!

Given, mukhang kung anu man ang gustong sabihin ng playwright na si Allan Lopez, honest ito at hindi pagpapaimpress lang meaning aniintindihan niya itu. Given, mukhang hawak ng direktor ang material na ini-stage niya meaning naiintindihan niya itu. Given, may emotional honesty ang performance ng dalawang actors sa ginagawa at sinasabi nila.performance meaning naiintindihan nila.

Sana ishare nila dahil given, mukhang... mukhang engot aketch sa panonood ng playna itu meaning ako wishing ko naintindihan.

The final play of the set was Dong-Ao. Heybi itu. At talagang inaunderline ng play na... heybi itu! Written by national artist F. Sionil Jose walang dudang bungg ang mga salitang namutawi sa mga labi ng mga actor in this play na parang isang mahabang series ng eulogy. Di ko alam kung buhkit yung iba sinasabing hamonado si Tommy Abuel sa
play bilang senador. Acting ni Kris Aquino, yan hamonado. Yung kay
Tommy, basta sa akin rivetting, so pili na lang kayo ng ibang cold cuts
dahil hindi talaga sila level.

Carme Sanchez as tita Bettina was typically sublime. Bembol Roco as the military official was brilliant and infuriating. Si Monica Llamas, umemote lang. At si Gigi Escalante... ang ingay niya.

Unlike yung unang set pinanood namin ni Gbo na "Pagkagahaman...", walang ako super high at the end of this evening. Nabother nga ako eh at dala ko ang pagkabother hanggaang pauwi. Eh di ba yun naman ang bottomline ng ganitong palabas, to affect people enough na meron silang dadalhin palabas ng teatro? So maski na-blonde ako sa set na ito, sucess na rin siya.

So sulit ba ang ginugol kong oras? Oo naman.

Uulit ba ako. Oo naman. At this time hindi na ako virgin sa Virgin.

Sunday Blondie Sunday

2008-07-11T11:53:00.002+08:00

I had a fine,fine Sunday noong Linggo (siempre).

Bonggacious ang badminton game ko the night before. Sa tabi ko natulog si Gbo na nakagawian na namin sked tuwing weekends. And woke up to a langurous sunshine with the voice of Reese Witherspoon in the background...

Maaga kasi magising si Gbo and so he watches TV while he waits for me to get up. That morning "Legally Blonde" was showing. Yung clueless-cluesang blondina na save the day pa rin in the end you know?

Little did i know na blonde na nga ako, i was set to have major blonde moment din that day.

Nagustuhan kasi namin ni Gbo the way we spent the previous Sunday: laidback morning, caught the virgin labfest plays sa CCP, heard the sunday mass sa Malate Church (! imagine moh! ME?! Mass?! Same sentence?! Asan ang Four Horsemen?). Tapos early dinner sa Aristocrat and finish the day by sipping coffee (7-11 brew lang naman) habang nakasalampak sa sahig ng park fronting the church while watching the fountain waterworks sa saliw ng "Tarzan Boy" (promise totoo itu!)

Tarzan Boy (Jungle Mix) - Baltimora

So this week we planned a repeat performance. Get a haircut. Watch Mother Floy's staging of Ramon Obusan's folkloric works. Catch the evening set of Virgin Labfest.Get some culture, have a few laughs. Dinner. Simple.

Tinapos muna namin ang "Legally Blonde" while having light lunch and we're off. Nagpagupit. Took the scenic Espana-Quiapo-Luneta route to CCP. Natraffic sa pohtahng inang scenic Luneta route na yan dahil ni-reroute pala ang southbound lane ng Roxas Blvd so we were forced to take the congested Malate inner streets instead.

Ayun, late kami sa opening act ng show ni muder.

But what we did catch was just fabulous. Culture itu!

Bunggatology ang staging ni muder ng various indegenous dance and music performed in costumes na mas authentic pa raw sa mga ginagamit ng Bayahinan dance troupe. From the Cordillera, to the Bagobo, T'boli, Tausug, Maranao, even the Aeta... super parade of nation sa harap audience ang the-best-of ng kanilang kultura. May moment pa lagi ang isa from each "tribe" sa mike to introduce his or her tribo.Ayy! Miss U Parade of Nations nga yata!

In total fairness, authetic nga ang mga itsu at moves ng nga dancers. Meron pang ilang boylets na deliciously ethnic ang fez at form na perfectly naka-bahag lang. Fabulous casting muder!

Napansin ko lang sa parade of nation ng mga tribu, ang supposed representation ng mga Badjao eh super jubis. As IN! Layered ang bilblass mga marse!

Haller! Di ba Badjaos are known to make super sisid to the depths of
the seabed to make harvest soth sea pearls? So buhkit may butanding sa Badjao portion?

Bilang tribute to the late Ramon Obusan, super go pa pala dito sa Pinas ang ilang members ng Ramon Folkloric Groups found all over the world. So maski wa talent, maski wa bodash, kailangang hanapan ng participation. Ayun. Presenting the supersize-me badjaos from the U.S. of A!

After that cultural hour or so, muder Floy invited Gbo and me for merienda. Papalabas we bumped into.. whoa... Gibbs Cadiz as well as other theaterworld glitterati na syempre hindi ko kilala and hindi rin naman nila ako kilala so patas lang. Upo kami sa breakwater side ng Pancake House and i must say it was one of the best way to spend a sunday afternoon... nice food, great sunset, fabulous conversation. Floy, Gibbs and another theater critic exchanging ideas on the virginlabs's current offering, people in the circle and the state of theater in general. Whoa! Major blonde moment ako from all the comments flying about. Nakakatanga pero in a good way dahil super absorb lang ako like a sponge na may squarepants.

Magpapatuloy pala ang blonde moment ko til the evening...

(to be continued)

A Prayer

2008-07-10T17:46:00.001+08:00

Dear Lord,
Please make me thin...

If not...

Then just make
All of my friend
FAT.

I thank you...

Nahiirapan na kasi akong magpapayat eh. Sa palagay niyo i-grant kaya ni Lord ang dasal na itu?

Moymoy for Fed-depression

2008-07-09T14:53:00.001+08:00

Ilang araw na rin akong sadness.

Natalo kasi si Federer sa Wimbledon ni Rafa “kalikot-pwet” Nadal. Waaah!

As in hindi ako nagbukas ng internet at ng dyaryo. Sa TV nagi-skip ako sa news at sa sports channel na pinalabasan ng laban nila.

Ang arte dib a? As if kamag-anak ko si Fed. As if kaclose ko si Mirka. Pero punyeta. As in affected aku.

I need to lift my spirit up. I need to find my smile again ala Billy Crystal sa City Slickers…

Buti na lang natalisod ko si Moymoy…

Aylavvett!!!

How I Spent My Summer... bow

2008-07-02T20:47:00.001+08:00

Sa ngalan ng kasakiman sa pinamimigay na gc ni ate sienna sa blog niya jujoin uli ako sa next contest niya sa pagbablog ng very taas kilay na topic na "How I Spent My Summer".

Nag-work ako.

Pohtahng ina anghaba at angdeep nuh? Isang alipin ng salapi na 1: 45 ang exchange rate sa dollar.

Achullee kung yung isang spaniard na wishing ko na maalala ang name wala naman talagang summer-spring-winter-fall ang Pinas. Dalawang pahahon lang nahahati ang isang taon natin: 6 months ng tagputik followed by 6 months ng tag-alikabok. Leche de ba? Pero panahon pa nang kastila yun at di pa uso ang pangungurakot ng budget ng road cementing dahil wala pa yatang sementadong kalsada outside intramuros noon.

Ngayon iba-iba na yata. Kung taga-Malabon ka, it means 6 months ulan at baha kasunod ng 6 months brown out na may side dish na baha pa rin. Sa balur ko sa QC, 6 months ng bukas bintana para pasok ang wind pero may kajoin na lamok followed by 6 months ng either bukas bintana para pasok ang wind pero may kajoin na bangaw o 6 months na de air-con , walang lamok o bangaw pero wala ring pambuy ng lafang dahil angmahal ng kinanam na kuryente.

Kung shopaholic ka naman iba, 6 months ng Kyeme-kyemeng sale sa SM...ALTERNATING with 6 months ng Anetching sale sa Robinsons. Yun na. Teka asan na ba ako?

Ay, summer!

Nagproject pala ako. For the span of to the two months or so na bakasyon ng mga jogets, every other week may family weekend ako. As in sinusundo ko ang mudra, fudra at jogets friday ng gabi at sagot ko sila til sunday. Minsan bonggation ang drama like yung trip namin sa San Pablo.... or yung road trip namin around Taal and Tagaytay... yung family outing sa Avilon Zoo sa Montalban.

Minsan naman simplicity lang as in ikot lang sa tiangge inside Lung Center sa Quezon Ave at nagkukunwaring nasa Chatuchak Market kami sa Bangkok, tambay lang sa mall at kape-kape sa isang sulok at hayaang mag-ikot ang mga jogets, o super-stayin sa balur at mag-vegetate, kain, tulog, chika lang.

Ayy, namiss ko naman... teka nga... makapagplano nga uli...babu! hehhe...

Teka eto ang proof of purchase...

Cultured

2008-07-02T17:51:00.001+08:00

... parang pearls... pero pwedeng para bacteria.

Feeling cultured ako kasi nanonood na ako ng mga plays... mga totoong panood ng plays huh, hindi yung may maghuhubo lang kaya ko pupuntahan. Uy, i have nothing against nudity onstage ha. I'm all for it pa nga eh. The more the many-er.

Last Sunday tumawid-ilog kami ni Gbo from QC all the way to CCP to watch Virgin Labfest and catch the Floy Quintos' latest play. Nung nabasa ko kay Gibbs that Floy was directing a play ng isang playwrite na walang name-recall, naexcite na ako. Later na nalaman ko na penname lang pala ung nabasa ko dahil written and directed by niya pala ang "Kalungkutan ng mga Reyna" , his contribution sa Virgin Labfest. Bungga!!! Di ba siya ang sumulat ng deep-deepang "St Louis Loves Them Filipinos"? Siya rin nga lang ang mega write ng kalukahan nagpasikat kay Aiai delas Alas as Cheenie la Chika sa defunct RSVP (ang makakatanda ng show na ito maonda na, ako narinig ko lang ang kwento tungkol sa show na ito. Yan ang official statement ko, final answer hehehe).

Anyways, the plays sa Virgin Labfest ay grouped into threes pala. Our chosen play is part of the Pagkagahaman, Panlililang,Pananampalataya set. Hebigat!!! Katense!!! Kailangang magpractise akong naiintindihan ko ang pinagsasasabi ng plays para mag wakong magmukhang eng-eng!!

The two other plays scheduled with "Kalungkutan..." were "Mga Babae Toobright" na akala ko ay tungkol sa mga babaeng masyadong matalino for their own good kaya walang lulurki sa buhay... at "Ang Dalawa Niyang Libing" na ang expectation ko tungkol sa lulurking may dalawang asawa na pinagaagawan ang bangkay niya nung na dedo na siya, kaya dalawang beses nilibing. Sa "Kalungkutan.." ang expectation ko bungga ito, un lang, bungga. Was i ever so wrong sa unang dalawa at sobrang wagi sa third.

Buena mano ang "Mga Babae..." sa set. Medyo natagalan akong magwarm-up to the play siguro kasi tungkol sa babae issues. Bwahaha. Nahirapan akong makarelate agad sa opening gimik na sabayang pagbigkas ng dialogue. Anu ito linggo ng wika presentation in English? Hindi lang siguro ako cerebral enough.

Pero nung tumakbo na yung kwento umiikot sa isang artistic inudoro, naenjoy na ako. May kaveklaang goddess chuchu kasi feeling-feelingan nga si Ishna Vera as bitch goddess de ba.

Bungga ang performance nina Mailes Kanapi as the goddess Reflection and Issa Litton as the gahaman sa fame and fortune'ng utaw na si Porcelein... yes porcelein as in the porcelein inudoro na parang catalyst ng play. The only discordant note para sa akin was, fittingly, the goddess of Discord na wa ko na name names dahil ayoko makasakit ng feelings to death. Charos. Feeling ko she wasn't goddess enough kasi kung goddess ka, maski na of discord pa at maski chaka ang fezlak dapat goddesslike pa rin ang ahtichud! Yung "wala akong pakialam, maganda ako dahil goddess ako at ang kumontra papatamaan ko ng kidlat!" . Ganun.

The other play, "Dalawang Libing..." for me was a disappointment. Sayang dahil ito pa naman ang finale ng set. Hindi sa angmamarunong ako ha, at sorry sa director dahil alam kong bunggang stage at tv director siya pero i totally never go into the play. Minsan nga hindi na ako tumitingin sa stage kasi napi-painful-lan na ako sa nakikita ko. Basta hindi ako relate totally.

The play pala is a tagalog translation of a Malaysian original tungkol sa isang chines businessman na nagpalit ng religion to muslim to enjoy the advantages of being a muslim in a muslim country. Kaso nung nategi siya, nag-aagawan yung chines family niya who wanted to give him a traditional chinese burial, and the muslim brotherhood na feel naman siyang ilibing based sa muslim laws and tradition. Gyera patani de ba?

Ending, the state won. Nalibing si dedo in the muslim way, kinumpiska ng state ang property ng deds at kinuha ng state from the chines family ang junakis niya at to the ampunan for muslims dahil pag muslim daw ang fudra, muslim automatic ang mga junakis at dapat lumaki among muslims.Kaso ang reaction ko was "Keber!". Wala siguro akong sympathy dun sa
nadeds dahil, hello pinakinabangan mo yung pagiging muslim nung buhay
ka pa pwes pagbayaran mu de ba... at kung family mo ang magsuffer, well
sana naisip mo yan nung una pa, at ang tawag diyan, KARMA! Maski yata
sa bible meron ganyang passage de ba... Sins of the father will be
visited upon the sons" or something to that etchos.

Para siyang morality play na designed na maging sympathetic sa plight ng family in sure. Di alam kung fault ng writer, ng translator, or baka ako. Basta hindi ako na move. Sorry. Moving on.

Pinaka-well appauded, at deservingly so, was "Ang Kalungkutan ng mga Reyna" by Floy Quintos and starring Sharmaine Buencamino as the presidentitang ilusyunadang maging Queen, and Tuxqz Rutaquio as another 'queen', the flaming kind, hired my Sharmaine to help make her dream come true.

Pagtuntong pa lang ni Sharmaine sa stage with her putpot na tyra-bangs, she owned the role. Tuxqz naman did his role with flaming dignity. Mat babakla pa ba sa paggamit ng "Somewhere Over The Rainbow" ni Judy Garland? Yet it transcended the veklah and in the end becomes relevant and universal. It is also political and yet in the end extremely personal. It is laugh out loud funny in so many places yet plants seeds of thoughts to ponder after the echoes of laughter has died down. Pohtah nashock ng ako na ga-cryyola ako sa final scene dahil punyeta di ko napansin sa kakatawa ko na nakapasok na sa loob ko yung play at nakurot na ako, i swear.

I wont even try to explain dahil it is something to be experienced kaya dapat mag-go na kayo habang playing pa itu! Ako nga babalik pa to watch the other Virgin Labfest entries... meron daw ibang play na may maghuhubo eh....hihihi... but of course i'll be going to there to experience another night of teather high... pro dadalhin ko yung largabista ko to make sure.

TAKE PAYB!!!

2008-06-26T18:59:00.001+08:00

Very MYX naman!

super exposure ko ang aking top 5 peborit na patugtugin sa itunes ko dahil sa tumataginting na $20 paraffle ni Ate Sienna... (hello mudra, totally naiwan na ako sa pansitan ever pero dont worry aylavyah minora pa rin kita hihihi)

everything is new... sa tagalog "bago ang lahat", may requirement na copypaste ng kablinkie-han so gogogo, blinkie to death nah...

ayan.. on with the countdown... uy nagpapaka-VJ eh sa real life super bulol ako... i'm very nervous because it's the first time for me to VJ myself hihihi...

eto na nga...

1. Blue Skies - by Tori Amos ito na lukreshang redhead na nagpakatechno sa kantang itu... sinasabayan ko ang ungol-ungol dahil bukod sa linyang 'blue skies" wala na akong maintindihan sa kanta pero pabulosa isang i-emote na interpretative dancing sa ibabaw ng kama promise. Try nyo minsan

2. Internet is for Porn - from Avenue Q. Ansaya. Ansaya. Recent fave ko siya kasi kakanood ko lang ng Ave Q dito sa pinas na syempre di ko pa naba-blog. Bad me! Anyways, very sing-along ang tune na ito at very pro-active... "grab your dick and double click...", sabi ng song. Pro-active!!! The reality touches me so much. Charos. Try niyo rin. Wihhihi!

3. Rehab - by Amy Winehouse. Yes fan ako ng aduk na itu na may emphysema na dahil sa walang patumanggang kakaaduk at kakasuba niya anchulle i end up listening to the whole album pag naumpisahn ko na dahil feel ko ang retro groove ng jowa ito ni Blake Incarcirated... ang current Amy Emaciated at kung hindi siya titigil Amy Embalsamated. Wihihihi.

4. Golden - by Fallout Boy. Oooooooo! Di ba naman, nagpapakabagets? Nahook ako sa grupo with The Takeove, the Break is Over pero listening to the whole album super sing-along talaga ako sa power-ballad na itu with matching mist in my eye. Ahem-ahem... sniff

5. Without You - from Rent. Huwat, another broadway tune?!!! Weno ngayun, hmp! Eh sa mahilig aku sa musicals eh, at kay barbra streisand... but i'm not gay charos. Anyways, nagstick sa akin kasi this is the song i cry to. Uu, cryola. When my 3rd relationship ended kasi, hindi ako makaiyak. Feel na feel ko nang ngumawa, pero dry-eye syndrome aketch. Tatlong buwan itu... ambigat sa dibdib di ba? So pinatugtog akoa ng song na ito... paulit-ulit-ulit-ulit.. ninamnam ang lyrics at voila! Tears! Aylavett!! What a release. Whenever i feel like crying dahil wala lang, feel ko lang, ever-relaiable sa akin ang kantang itu.

number six sana sa akin ang Defying Gravity galing sa musical na Wicked pero sabi ni Ate Sienna lima lang raw, so ayan lima. Saka baka pag nagpasok pa ako ng isang broadway tune paghinalaan niyo na akong veklush. Hihihi.

O ayan ate. Asahan kong i-iscam-in mo ang raffle draw para gibsung mo sa aking ang $20 na yan. Hihihi

Caregiver

2008-06-12T00:48:00.001+08:00

Ayon sa Da Buzz, ang PELIKULANG INAABANGAN NG BUONG MUNDO!!!

* Sa Myanmar inihinto ang pamimigay ng relief aids sa nasalanta, ok na raw na ticket sa premier night na lang ang ididtribute

* Sa China, itinigil ang search and rescue dahil sa pag-abang kay mega.

* Sa US Hillary Clinton natalong democratic presidential candidate dahil inireveal ni Obama na Sharonian siya.

* Sa France, Rafael Nadal tinambakan si Federer ng 6-1, 6-3, 6-0 dahil nagmamadali itong tapusin ang laro at manonood pa siya ng Caregiver.

*Pati sa outer space, astronauts sinira ang toilet nila in hopes na ideclare na failure ang mission nila, pabalikin sila sa earth at makahabol sila sa showing ng Caregiver.

Hindi ako mahilig sa OA na pagbibenta. Hindi ko ito pinanood. Kesehodang angggaling galing ni Cate Blanchett dito. Oo nasa Caregiver si Cate. Siya ang gu umanap bilang Sharon Cuneta sa pelikulang ito! Truly. Promise. Ganun siya kagaling!!! Mas Sharon pa kesa kay Sharon!!!

Hmm...OK naman ako... bakit niyo naitanong?

Prince Caspian

2008-06-12T00:17:00.001+08:00

Excited si Gbo na mapanood ang "Prince Caspian". Ayaw lang niya ipahalata kaya nung magkita kami last saturday, bitbit niya yung librong pinagbasehan ng movie. Very subtle.

Bungga naman ang exsenang gyera-gyera sa bandang dulo pero by that time, iritado na ako sa movie so medyo chaka na ang impression.

Kasi naman simula pa lang may kasyongahan factor na de ba? Ano 'ka niyong kasyongahan? Ganito...

Kasi nanganak ng lulurki ang jowa ng uncle ni Caspian. Para maging in line to the throne ang jogets kailangang matigoksina ang Caspian so nag-utos ang uncle na kill da Caspian.

Syempre para may movie, run ang nagpapaka-Dumbledore na tutor ni Caspian para wake him up before you go-go at umescape sa isang hidden passage. Normally pag may ga-kill sa iyo, de ba super run for your life ka na? Ang Caspian wa-i. Super silip siya sa nakaawang na pinto ng cabinet habang pinapana ang bed niya. At saka pa lang siya run down the steps. Kairita de ba?

Di pa yun. So alam niyag may humahabol siya kanya. Nakagetlak siya ng kabayo at ride away na. anu ang ginawa niya pagkalabas ng castle? Umistop, lookback at NAGMOMENT!!!

POHTAHNG INA! ALAM MUNG MAY HUMAHABOL SA IYO PARA TIGUKIN KA, MAGMOMENT KA PA SA HARAP NG KASTILYO HABANG PINANONOOD ANG FIREWORK DISPLAY?!!!

Di man lang tumabi at nagkubli para magmoment ha... eh di syempre nakalapit yung mga humahabol... at obvious na ginawa ng direktor para gawing mas exciting ang chase scene sa gubat. Hindi baleng magmukhang tanga ang bida. After that hindi ko na masuspend ang disbelief ko.

Sayang dahil meron namang magagandang factor ang movie like:

- Shampoo ni Caspian. Angganda ng bagsak ng hair maski na sa gitna ng warla

- Yung eksena na namamangka ang apat na bagets. Bungga ang location. Tulili kaya yung waterloo na superblue pero superclear of CGI?

- Ang cute nung batang centaur.

- Very realistic yung bossing na centaur, pati yung kulay at dungis. Halos ma-smell mong amoy na maantot na kabayo siya... at maimagine ang size ng gakabayong pututuy niya... waherherher

- ang galing ni Cate Blanchett. Hindi niyo napansin? Siya ang gumanap na Aslan the Lion! I swear!

Looking forward ako sa Kungfu Panda. Heyhey!

Lihim ni Antonio

2008-06-04T16:44:00.001+08:00

I missed catching "Lihim ni Antonio" nung ipinalabas ang director's cut nito last year yata. I managed to get hold of a copy recently and i excitedly popped it into the player.

Ang kwento ng "Lihim..." goes like this...

... fastforward, fastforward, fastforward.... play, rewind, play, rewind, play... fast forward, fast forward... play, rewind, play, rewind, play... fastforward. Stop. Eject.

Ay! May kwento ba? Sige try ko some other time wehehe

Amoy Langka!

2008-04-15T00:14:00.001+08:00

Amoy langka!!! At walang racial prejudice ang statement ha.. fact lang.. kasi naman...

....meron talagang langka!

Aylavvet!!!

Galing kasi ng Batangas ang pohtang Julius na ilang araw nang si sumasagot ng text. Suhol ang langka para wag na akong magtampo dahil alam niyang mumurahin lang ang prinisipyo ko at kayang mabili ng isang hiwa ng langka. Ni hindi isang buong langka di ba? Isang cross section lang, how cheap of me.

Maraming nagrereklamo sa pagkain ng langka. Mahal ang langka pag himay na. Cheaper pag bloke ng fruit ang binili mo. Ikaw na bahalang maghimay... bahala ka nang magkipag-jack-en-poy sa dagta ng fruitang inang fruit. Merong ang kong dalawang secret na solusyon diyan.

Una solution, bago maghimay, coat your hands with cooking oil para wag kumapit ang dagta.

Second solution, kumuha ng mauutusang magcoat ng cooking oil sa kamay nila at sa kanila ipahimay.

Iprefer the second solution personally. Buti na lang araw ng punta ng manang ko that day so habang nagpapahinga siya sa paglalaba, naghihimay siya ng langka.

inabot rin siya ng 30 minutes sa paghihimay. Inabot ng 35 minute ang pag-ubos ng langka. Buto na lang ang natira.

Matagal nang wala ang langka, but its essence still wafts in the air... strong kasi ang smell ng langka going in... halos kasing strong ng smell niya coming out, promise!!!

Yaak! Mag-glade ka man!!!

Viaje del Sol: Bday de Mudrax sa Casa San Pablo

2008-04-03T23:43:00.001+08:00

Even since nafeature ang Viaje del sol sa travel time, na-excite na akong magvacation road trip. Nagdry run na kami ni Gbo noon sa day trip namin sa tagaytay and we enjoyed it so much so lalo akong naexcite to do a real Viaje. Kaso parang major production number yata para magawa yun so i kept putting it off.

A couple of weeks ago rumaket ako with Ati Kokoy at natyempo na ang location ng shoot was Casa San Pablo which was part of the Viaje route. Libreng ocular inspection itu. At ang nasabi ko lang ay "Pohtahnginangfaksyeth sa gandah!" at "i swerr babalik aku at dadalhin ko ang nanay ko dituh!".

And so last weekend tinupad ko ang promise at superbitbit ang mudrax, pudrax, joget and gbo for relaxing weekend in the country. Working mode kasi ako when i first went to the casa, and this time i plan to enjoy the luxury.

Biyernes nang gabi pa lang sinundo ko na sila para balur umeklip so i dont have to rush. First up sinundo namin si Gbo sa Ortigas from his graveyard shift at sabay nagbreakfast na rin sa Banchetto dun. (akala ko kaya banchetto namesung kasi tiangge ng lafang ito sa bangketa na pinasosyal, entonses, banchetto... may totoong word palang ganito meaning feast or banquet... tingnan mo nga naman anu... heheheh)

We arrived sa Casa San Pablo by 9am and from the reaction nina mudra
and pudra, i knew i made the right choice. Napaaga kami ng dating pero
ok lang dahil they let us stay sa isang kwarto to rest up.

Bungga ang place. Imagine mo with the cool breeze, tapos pine trees and
green green everywhere, pwede mong gaguhin ang sarili mo'ng
nasa Baguio
ka instead of Laguna bordering Quezon.

Not long after, tinawag na kami for mid-morning meryenda. It was arroz caldo with tokwa't baboy which may not sound much pero it's the way they make the ordinary taste fabulous na bungga sa Casa. Pagkatapos lumafang, the parientes turned to me waiting for the next activity... o siya sige, photo-op muna around the place.

Nasanay na kasi sina mudra sa old type ng outing na sunod-sunod na activity... lakad, swim, luto, lafang, luto lafang...eh the weekend was planned for vegetating as in ang planong gawin ay walang gawin.

We were then told na pwede na kami move-in sa rooms namin. After visiting each other's rooms, the parientes turned to me again for what next... mukhang hindi pa sila naniniwalang wala nga kaming gagawin... so buong ningning kong sinabing "MEMEH!!!"

So we settled sa kanya-kanyang kwarto namin. As i arranged with Butch the owner, the parientes syempre got the best room in the place. The bagets got another room all to himself while Gbo and i got another and natulog kami til noon... Yan ang official statement ko, natulog lang kami ni Gbo promise. Kasama ko parents ko, nasa kabilang room pa ang bagets, anuburr...aaay may gamit na tissue'ng nalaglag syet...

Around 12 isa-isa kaming kinatok. Lunchtime na. Pupungaspungas, we proceeded sa comedor where the buffet was laid out. That's when we realized na may kasabay pala kami sa resort. The place seemed deserted when we arrived,akala namin kami lang ang guest, yun pala naglulungga rin lang tulad namin.

Lunch was again simple yet cooked fabulously. May lechon, lumpiang hubad, pinaputok na plapla and soup na parang tinola na mais and unlimited kapeng barako to finish it off .
After the tanghalian, the parientes seemed to be getting the hang of the tamad-tamaran mood of the week especial fudra na kunsaan maupo, nakakatulog which i took as a good sign na komportable siya. Akyat kami sa terrace, konting kwento tulog, upo sa duyan konting kwento tulog.

Later in the afternoon, napagod yata sa kakatulog, nagswimming sina mudra, pudra at bagets. Orlog ang Gbo sa room dahil... basta tulog siya. I went in between as in natulog pero sa poolside. At least nasuot ko yung trunks ko maski hindi nabasa.

Dahil we were at the poolside namiss namin yung call for merienda but we found it waiting for us at 5 pm. Pansit at turon. Yumm.

Feeling langourous dahil sa busog at swimming, we sat sa may damuhan where nakatulog si fudra. Pagkagat ng dilim naglagay ng kandila sa bote ang staff around the yard. Moodlighting itu. Tapos naglatag sila ng banig at unan for us and the other guests. Napahiga rito si pudra at... tulog na naman.

Di pa natutunaw ang merienda namin, nagtatawag na naman for dinner. Hello, spell gluttony?

As a special bday treat for the mudra, naglay-out ng separate buffet spread para sa amin sa garden, hiwalay sa regular guests sa comedor. Huwaw naman!!! Super touched ang mudra. There was karekareng manok, and enselada, and sinigang, and hipon.Bungga de ba? Parang kulang na lang ng poon, altar na.

Plus may bday cake pa courtesy ng casa. Laftir kami kasi nung pinablow kay mudra yung candol, muntik jumoin ang ngipin niya... wihihihi

We were so full we decide to share the cake with the other guests sa loob. Natuwa yata sila na maski hindi sila magkakakilala, nagkaisa silang lumabas sa garden at sang hapi birthday for the mudra... awww... nadadalok na ako sa katamisan ng mga pangyayari hihihi... the height naman ng pagkatouch si mudra na nagiinit raw ang fez sa tuwa. Aylavvet.

After the prolonged dinner session we decided to call it the night... at 9 pm. Nakakapagod yatang magtulog maghapon.Hehehe.

I woke up the next day dahil sa fire alarm na parang tunog recess bell sa school. Lumabas ako at diretcho sa comedor.

Unbelievably ako lang ang nakarinig nito dahil walang fire, walang alarm. Panaginip lang yun. At 8 wait waiting na sa amin ang breakfast na binalot with itlog na maalat and adobo, danggit plus sokolate with pinipig. Lech, naggain yata me ng 5 lbs sa overnight stay na itu.

We lazed the morning away, and pack up at 11 to go to our next stop... lunch at Ugu Bigyan. (to to continued)

Cloverfield

2008-02-14T23:25:00.001+08:00

Cloverfield. Tawag nung isang kong friend "cloverleaf". Tanga sa Balintawak yun noh?

So eto pala yung movie ng trailer na di ko maintindihan. Alug-alog school of cinemathography, hello Blair Witch Project ikaw ba yan?

Eto tanga-tangahan portion... natapos at natapos ang movie hindi ko naintindihan kung buhkit "Cloverfield". BUHKEEEEEEET?!!

Ang naaalala ko tuloy Clover Chips na masarap dilaan yung natirang "cheese powder sa loob ng pakete, saka yung Clover Bits na binibili ko noong grade 3 ako at di ko na nakikita ngayon Kalahati lang siya ng size ng single serve Clover na sinliit ng mugmog ang chips na BBQ flavor.

Before kami nanood ni Gbo sa Gateway, nasabihan na kami na super nakakahilo nga raw ang movie dahil sa camerawork na handycam ang paeffect. Meron nga raw tumataas ang presyon sa hilo. Sorry, may vertigo ako at ganyan kaalog ang mundo ko pag sinusumpong ako so sanay na ako. Ahem-ahem... Wahahaha!

Simula ng movie may paeffect na, na ang pinanonood eklavu natin ay found object sa isang place na dating tinatawag na Central Park... soooo waray na Central Park in Nooo Yohk. Established na yun. What follows ay isang pagkahaba-habang home movie ng isang farewell party... as in ang haba... hindi pa naman ako mahiligin sa parties.

Obviously device itu para ipakilala ang mga major characters at ang motivations nila to explain kung anu mang kagagahan ang posible nilang gawin later in the movie. si jowang lalaki, si jowang babae, syupatid na mhin ni jowang lalaki, ang secret love ni syupatid, ang nerdy friend na malamang pasmado dahil maalog ang hawak niya ng handycam, at ang crushchina ni friend. Away angle, love-love-an angle charos. Tapos may sumabog! Eto na!

Takbuhang umaatikabo... alug-alugan na ang kamera... sana umaalog na rin yung chairs para very Rialtto sa Enchanted Kingdom. Tapos more sabugan...tapos nagfly ang ulo ni Liberty! Hello!

Di pala kalakihan ang ulo ni Liberty. I always had the impression na bigger sya.

Tapos ayun na, run for your life forever na! Tatawid sana sila sa isang bridge. Nagkaipitan, naghahiwalayan, nagkasabugan... deads si jowang lulurki bigla. Ganda. Di ko expected na doon magsisimula ang body count.

Call si secret love kay syupatid, nagpapasaklolo. Syempre kailangang megahelp. Narealize ko lang, ponyeta, nadedemolish na ang Noo Yohk may signal pa rin? Saka May koryente pa rin? Saka may nakawawan ng TV sa electronic store? Well yung looting naintindihan ko... pakuha nga ako ng 80 gig na ipod saka yung mac air na rin...

Asan na tayo? So go for the gold ang mga natitirang bida, pabalik ng city central while ang iba ay run for your life palayo. At bigla naka-face-to-legs nila ang monster na. Legs lang muna, wa pa face ang monster na di ko namention ay syumo-eh ng nuknukan ng daming monsterettes on national TV... parang gagambang nanganganak...

Super hide sila sa subway... at naisipang follow the trainway papunta sa balur ni secret love in distress... kaso nafollow pala sila ng isang pulutong ng monsterettes... fight to the finish! Hand to legs combat kasi nga wa hands, dami lang legs ang mga pohtang monsterettes. At pakingsyet, na-bite si crushness ni friendship... awww.

Tapos nahuli sila ng military na fighting the monster. Tapos ang crushness biglang cry tears of blood. Wow! It's a religious miracle!!! Kaso hindi nga pala virgin si crushness so ayun, sumanbulat ang lamanloob niya. Deads.

so tatlo na lang sila at ewan ko kung bakit, pinayagan silang mag-go sa warzone para sagipin ang pohtang seceret love na yan. Takbo sila across the city, at nakaheels si jowang gurl all the wyl huh.

At pagdating nila sa balur, ang highrise condo ni bilat, parang supermaodel na nakapose, may bali at nakasandal sa katabing builing. To save her, run up sila sa katabing building tapos crossover sila building to building. At pagdating nila sa balur nandun nga si secret love, kaso nakatusok sa bakal parang bananacue.

Hinila siya off her stick. Inabot na sila ng umaga kaka-run for ur life papunta sa military post para maka fly away sila. Tapos hayan na naman ang monster sa harap nila. Pohtahng monster, mahilig sa camera huh. Sa unang chopper, nakajoin si jowang gurl. Sa second chopper si syupatid, si secret love at si cameraboy. Syempre alawm niyo na ang nangyari... nasagi ni monster si chopper 2 so, crash!!! Pero buhay pa ang tatlo. Run sana uli sila kaso binalikan ni friend ang camera...sa may paa ni monster! Pan up, at nasight ang fezlak ng monster... im ready for my close up mr de mille. mukha siyang paniki premature. Tapos...Crunch!!! Deads si camerafriend. Anu ang ginawa ni syupatid at secret love? Pinulot pa ang camera! Run sila and super hide sa ilalim ng bridge... eh pinasabog ang bridge... kaboom. Naubos ang film ng camera. Tapos ang movie.

O di ba, di kailangang isipan ng ending. Ubusin na lang ang film.

Paglabas namin ni Gbo ng sine, feeling ko wala akong nadalang kahit ano from the movie... parang napalipas lang ako ng 1 hr of mindless entertainment... pero nung nagdadrive ako pauwi, gusto kong manahi ng kalsada dahil feeling ko may malaking paa ng monster na biglang lilitaw sa harap ng caru. AYYY effective nga ang movie, nainternalize kong nanuod ako ng raw footage ng isang actual event. Farbulous.

Hindi rin ako nahilo.

Project Padala

2008-02-01T02:04:00.001+08:00

Isa sa mga headlines kahaon sa Inquirer...

ay!!! mule ng droga!!!

isang malaking oh my gosh de ba... eto bongga...

we've been very busy lately. talaga lang,ha???!

May illustrated flightplan pa!!!

Charos!!!

Achulee ad yan ng Cebu Pacific. Parang ang chaka ng placement ng ad nila no? Wala lang.Hehehe

Sweeney Todd

2008-01-25T12:26:00.001+08:00

Medyo slightly porno ang posing ni Sweeney todd ditech no?

Watched Sweeney Todd with Gbo a couple of nights ago. I'm already familiar about Sweeney years ago pa but seeing the agos-pulandit-sirit ng blood of Tim Burton's vivid imagination made me realize i was only familiar with the soundtrack of Sweeney Todd, not the visuals of it.

Short summary: Sweeney Todd ay comebacking na barbero with one thing in mind: REVENGE!!! BWAHAHAHA!

Excuse na-carried away aku...

Anyways, have siya ng specially fitted barber chair na, after niyang gilitan ng lalamunan ang victim niya, isang apak lang ay bubukas ang trapdoor sa floor at fall to death si victim sa basement where waiting si Mrs. Lovett para gawin silang ingredients ng kanyang meat pies.. think shepherd's pie with real shepherds inside, chinese cuisine made from real chinese at girl scout cookies made from real girlscouts. Yum!

Tapos ititinda nila sa general public! Winner!

Napansin ko lang, OA sa sirit ng dugo ang mga tinetegi ni Sweeney na, i swear, killer na linisin ang sahig ng barberya niya ha! Hindi niya ba kayang maging masinop ng konti? The least he could do ay saluhan ng platong may bigas yung lalamunan bago niya ito gilitan. Tatapiktapikin niya pa ng konti. At least may pansahog siya na siyang blood cake sa lugaw at tinola. Fab!

Si Sweeney Todd ba ang Tatay ni Rogue ng XMen o before and after picture itu ng pagpaparebond?

Sweeney Todd is almost a sung-thru musicale, meaning halos lahat ng dialogue kinakanta and it contains wickedly funny songs na, as trademark ni stephen sondheim, impossible to hum from memory paglabas mo ng sine. Promise hindi ka magkakaroon ng LSS dito as in Last-Song Syndrome.... with the possible exception ng song na "Not While I'm Around".

It's surprising achulee to find such a tender song sa isang musicale about mirthful murder, mutilation and marketing meat pies. Hello alliteration! Hehehe.

Achulee uli, it was Aling Barang, known to all and sundry as Barbra Streisand, who turned me to Sweeney Todd. She sang "Not While I'm Around" sa isang concert niya and turned it to a motherly anthem when she dedicated it to her veklush son Jason Gould. Awwww. How swerte a veklush can you be na maging mudra mo ang diyosa ng mga veklush at habang meron kang, at least at that time, jowang calvin klein underwear model? Ahetchu veklush jason!!!

Sorry wala akong masight sa youtube na clip ni Barang singing that song pero merong clip of Neil Patrick Harris formerly known as Doogie Hauser who is a vekla icon in his own right...

Eto pa ang mga napansin ko sa movie... bakit maypredeliction si tim Burton sa maputlang bida? I swear, lahat yata ng bida sa movies niya, whether live action o animation, lighter shade of pale ang kulay. Napapauso ba siya ng anemic-chic?

Unlike sa stage na bravura performance lahat ng songs, sa movie pop-ish ang performance ng mga kanta which i guess made it more masa-friendly. At nakakakanta pala sina Helena Bonham Carter at Johnny Depp?! Who knew!!!

At finally pwede bang sa next oscars, i-linya na lang sa best foreign language film ang mga british movie? I swear uli, knows kong english ang sini-say nila pero need ko pa rin ng subtitle promise!

Baby Jelena

2008-01-23T10:12:00.001+08:00

Napansin ko lang habang nanonood ng Australian Open...

i'm just a baby gel

di ba ribbon yan para sa mga baby'ng kalbo?

Pasweetness?!!!

Aminin na natin kasi medyo harsh ang fez nitong si Jelena Jakovic. Kailangang pabatain and i-soften.Kung masama nga ugali ko, sasabihin ko na kabayo-tic ang itsu... pero hindi nga masama ang ugali ko kaya i won't. Hehehe...

huuups, ambigat naman ng karitela koh!

Hindi masyadong successful 'no? :)

p.s.... like ko pa siya sa lagay na 'yan ha...

I Wanna Be Complete

2008-01-22T19:11:00.001+08:00

Ako lang ba ang bothered sa ad na ito ni papa aga?

Sa picture na ito yata mas bagay yung linya ng ibang ad...

I WANT TO BE COMPLETE... :)

oo nga naman, sana may takip ang baga niya...

As a card-carry veklush umaamin naman akong gusto kong masight si aga
na walang suot na damit... pero some sort of an OA itu... hindi ko
gustong makita ang laman loob niya maski na phlegmfree ang baga niya,
thank you..

I am Legend

2008-01-17T03:00:00.001+08:00

Una na, ANONG KLASENG PAKSYET NA TITLE ANG "I AM LEGEND"?!!!

O siya, sige na, title kasi siya nung original na novel na pinagbasehan nung movie. So since malamang binayaran nila ang rights to the story and the title, sige gamitin na rin. Pero sa totoo lang...

ANONG KLASENG PAKSYET NA TITLE ANG "I AM LEGEND"?!!!

Hindi naman ito ang unang adaptation ng book to a movie. Kung anetch anech na rin naman ang binago nila sa movie. They could have though of another title tulad ng "The Omega Man".

Yan ang title nung 2nd adaptation ng novel na napanood ko ng ilang beses sa channel 9 starring Charlton Heston. Basta natatandaan ko laging madilim ang setting at ang window treatment ng balur ni Charlton, gawa sa heavy duty na bakal. Patay na patay ang colors!!!Apparently hindi pa uso ang Queer Eye for the Straight Guy noon.

Remember ko rin ang ang kaaway ni Charlton ay isang kuyog ng mga albino mutants na parang nagkaroon ng outbreak ng glutathione overdose at nagputian lahat ng utaw. Pati itim ng mata naging puti! Bongga!! At para mas bongga ang mga mumu na ito, have sila ng hooded na cape in heavy wool to contrast sa whiter shade of pale na skin tone... lagyan lang ng pearl necklace perfect na para sa evening wear competition na ginaganap nila habang hold sila ng sulo at super burn ng books sa harap ng balur ni Charlton! Ang charlton, ang ginagawa lang pag imbudo na siya, OPEN NG SPOTLIGHT!!! Tapos bigla ang bookburning at Search for Bb Mutant of the Night.

Unang kaibahan ng version. Yung luma, ang last man on earth ay puti, sa 2008 itim na siya. Second na kaibahan, may dog na si last man on earth na si last-bantay-on-earth... na nilapa ng mga mumu'ng doggie version. Now, matigas ang loob ko sa death scene. Wag lang pumupulandit ang dugo at lamang loob, keri kong magwatch ng libolibo na nadi-deads sa movie at kadeadmahan lang ako ng taon... pero show me a doggie na umiika... pilay... gumagapang at magka-crying galore ako. So nung ga-kill na ni Will Smith si doggie dahil nagiging mumu-doggie na siya, AY!, ga-cry aku. Lecheng director yan, magaling pumindot ng emotional buttons.

May mga konting questions lang ako tulad ng...

Magkano ang ibinayad ng Apple para sa fabulosang exposure ng Macbook.
Ba't may kuryente? Sige given may generator si Will. Walang sound?!!! Hindi nahihear ng mga mumu sa gabi?
4x4 ang caru ng Will pero na overwhelm pa rin siya ng mga mumu. Paano siya na-save nung gurl at nung bagets? Hindi pinakita di ba, lumiwanag na lang nang wala lang.
May namumuong relasyon ba sa pagitan ni gurlie mumu na nahuli ni will at ni major mumu na super kaaway niya? Nagjudyugdyugan ba ang mga mumu'ng itu?
Nasa loob lang ng parang fireplace nakatago si gurl at bagets sa ending. Nasa tabi lang ito ni Will ng superexplosion niya ang sarili niya na ikinatigok niya at mga mumu. Super-tibay nung fireplace, hindi ito naapektuhan?

KISS ME... parang looks family ang dalawang pix 'nu?

Anyways, dedmahin na lag natin yun at pansinin na lang ang acting. Hindi ko mapupulaan dahil in total fairness to Will Smith super deliver siya dito. Nagsusumigaw sa emotions ang silent grieving niya nung nadeads na si dog. At yung psychological breakdown niya after that is so real, nakabagabag ito. Actor na actor si Will Smith siya sa movie na ito na... anu nga bang klase? Maemote ito dahil it deal with loneliness of being truly alone, pero hindi ito drama. May chase scene at sapakan pero hindi rin ito action/thriller.May mga zombie/vampire/mumu pero wishing ito horror movie. What IS frightening here is its proximity to reality. In this day and age, parang sobrang possibleng mangyari. Pwedeng any monument may super-virus na sumingaw at majubos ang utaw sa earth. Ka-afraid!!! Sa story parang 90% ng utaw sa mundo, natigok, sa 10% wishing natigok, eh 9% dun naging monsters, tapos yung 1% na natitira nilalapa nung 9% na mumu. So ang natitirang options ko sa life ay, matigok, maging mumu, o maging combo meal ng mumu. Pwede bang none of the above???

Wabyuchoo

2008-01-09T11:59:00.001+08:00

Gbo and i have been dating for 5 months. Siya ang nagbibibilang, hindi ako huh. Akala ko nga longer pa eh, 5 months pa lang pala un.

di ko na matandaan yung date ng first date namin, basta natatandaan ko yung suot niyang shirt at kumain ako sa Yoshinoya. Oo "ako" lang kasi kumain na raw siya. Nanuod kami ng "Shrek2". How's that for a first date movie? Natatandaan niya yung story ng movie, natatandaan ko lang eh kinakagat ko ang tenga niya once in a while... oo klaro ang motibo ko wahehehe.

After that movie date we....

... went on another date and another.

Wahahaha. akala niyo sasabihin kong inuwi ko siya at nag-sex kami noh? Sorry, hindi ko sasabihin yun...ooops!!!!Hihihihi.

Hindi totally romantic ang situation. Jowa-hunting mode ako noon so collect and select. I was dating 2 other guys aside from him tho at the onset pa lang ipinaalam ko na sa kanya yun. Haba hair ko eh, minsan natatalisod nga ako at nauubos ang pera ko sa conditioner para wag mag-split end. Hihihihi. Nagmumukha ba akong pokpok sa mga mata niyo mga malilinis kong readers? Hmp! Charos!

Ewan ko how he really felt about it, but Gbo and i we continued dating and dating... meanwhile the two other guys fell by the wayside. Wala lang. Hanggang sa i found myself dating Gbo exclusively. Wala rin lang. Naging si CD siya... si Constant Date. Constantino ko hehehe.

Everything was fun and light and bubbly. Then at some point sa gitna ng 5 months, sa dilim, nakahilig sa unan, matapos ang isang pawisang bout ng bible-study as in knowing each other in the bibilical sense of the word, he said it...

"i love you"

awww...

Dinedma ko nga.

Baka nagalingan lang sa akin eh. Hihihi. but seriously natense kasi ako. Though i was in jowa-hunting mode when i started dating him, i wasn't sure kung ready na nga ba akong magjowa at i-give up ang ang single-blessedness charos. So nung sinabi niya yun, ang sagot ko yata was...

"thank you"

Anchakang sagot no? But kasi, writer ako. Mahalaga ang words sa akin, kabuhayan ko ito. When i say something, i have to mean it someway. Lalo na pag"i love you" na. Isang subject, isang verb, isang predicate, lang siya, tapos. Walang escape clause. Hindi "i slightly love you", "i love you more or less", o "i kinda love you lang". Hindi siya "i love you i were this.." o i love you if you were that...". Three-word declarative sentence siya that packs a whalop. At least for me. I know people who can say "i love you" at a drop of a hat, or drop of the pants, para makuha lang nila ang gusto nila. Hindi ako ganun eh. Maarte na kung sa maarteng frog but I prefer not to say "i love you" kung hindi rin lang naman ako sure na totoo.

Thankfully Gbo didn't press the subject. He would drop hints here and there but basically gave me my space. Inunti-unti ako. He started calling me "hon" pag nagwa-YM kami. Hmmm initially dedma rin but since feeling ko sweet naman ako talaga at sweet ako sa kanya, sige na nga nag-"hon" na rin ako. Hehehe.

After a while uli, he started signing off with...

"wabyu"...

Hmmm, pacute. Dedma uli. Pero naisip ko, care naman na aku sa taong ito, like ko na siya very much and "wabyu" is not really as incriminating as the actual three word sentence discussed above de ba? Anu nga ba ang "wabyu"? Ni hindi siya totoong word, so bahala ka na lang sa interpretation mo. So at some point sumasagot na rin ako ng...

"wabyuchoo"...

Nadadalok na ba kayo sa highschool patweetums? Magdusa kayo. Hihihihi. Basta. Yun.

And so we continued dating. Both exclusively as far as i know, unless may ibubuking sa akin ang friends ni Gbo hehehe. He introduced me to his set of friends, i introcuded him to several sets of my friends, pati na rin sa aking pudra, mudra, bagets at sisteraka.

It came to a point na lagi kaming magkasama and friends were asking point-blank kung kami na. Dumating na rin sa point na nau-awkward na akong sumagot na "no, we're just friends" dahil feel kong nakikiramdam si Gbo sa isasagot ko.

Eh talagang hindi pa naman kami officially kami ah. And after the first time na tinanong niya ako months ago, he didnt bring the subject up again. Parang masaya na siya sa "wabyu-wabyuchoo" exchange. Ayoko namang magpaka-assuming na, oo kami na, yun pala happy na si Gbo sa state of the affair kung kunganuman ang meron kami.

So eto na. Birthday party ni ati kokoy Dec 29 ng gabi. Tinanong na naman ako, kami na ba ni Gbo. Sumagot talaga ako ng "NO!" Ipinagkalandakan ko talaga na "SEE MY FINGERS? NO RING. HINDI PA NAMAN AKO TINATANONG NI GBO EH. HMMM???!!!!" Ewan ko pa naman kung hindi siya makahalata di ba?

And so after the party, umuwi kami sa pad ko. Sa dilim, habang nakahilig sa unan, tinanong niya ako... would i like to make it official na mag-on na kami?

Nasurprise ako!!! i wasn't expecting it. Charos!

Smile lang ako.

Then he said, "i love you."

Sabi ko, "i love you, too"

So officially may jowa na ang ishna vera... God help us all. Hehehehe

010108

2008-01-01T02:02:00.001+08:00

1:58 am

Umalis na ang mag-anak ng sisteret ko.

Nakapag-hapi-nu-nyir-wabyu-wabyuchoo txt na ako kay Gbo.

Naligpit na ang media noche, pati pinggan nasa cabinet na uli.

Borlog na ang bagets ko.

Maghahanda na ring magborlog ang parientes.

Sa unang oras ng unang araw ng 2008...

... everything is good... the way it should be. :)

Shake Rattle and Roll 9

2007-12-27T00:52:00.001+08:00

Crap.

Crapola.

Craporama.

ELIZABETH da GOLDEN AGE

2007-12-18T22:37:00.001+08:00

Walang plano ang pagnood namin ni GBo ng Elizabeth. Ikot-ikot lang ako sa mega, nakitang uyyy palabas pala ang Elizabeth:The Golden Age na bonggadera ang trailer on-line. Nag-hint kay GBo. Take note, naghint lang. Sya ang nag-invite na i-date ako at manood ng sine. Padelight o! Hehehe

Bonggadera si Cate Blanchett sa orig na Elizabeth kaya mataas ang expectation ko dito. Di ko malimutan ung linyang binitiwan niya noon na sinasabi ko sa mga nakakadate ko noon pag nagpaparamdam silang gusto nilang makipagchukchakan… I AM ….THE VEEEERGIIIIIINNNNN!

Taraaaaaaaaaay! Levelling sa YOU’RE NOTHING BUT A SECOND-RATE TRYING-HARD COPY CAT!

Dito sa Elizabeth 2 kailangan meron din siyang quotable quote at binitawan niya ito nung chinakachaka siya ng Spanish ambassador saying ther is a wind coming tht will sweep away your pride kuning so Elizabeth should better watch out, she better not cry, better not pout coz he’s telling her why… the Spanish Armada is coming to town!!!

Asan na ako?

Ay yung quote about winds of change… ang sagot ni mahaderang Cate/Elizabeth… I TOO CAN COMMAND THE WINDS SIR… I HAVE A HURRICANE IN ME THAT WILL STRIP SPAIN BARE IF YOU DARE TO TRY ME!!!

Like the first movie, sa religion, politics and intrigues within the castle umikot ang kwento and the threat to Elizabeth’s throne at the time ay ang pinsan niyang si Mary, Queen of Scots na suportado ng mga catholics sa England and Spain.

Mary gave the secret “order” to have Elizabeth assassinated, but it failed. Wit niya knowings na sinabotage pala siya ng kanyang Spanish allies. Ginagamit lang pala siya ng mga Kastilaloy in their own quest to annex England sa sarili nilang empire and they are willing to sacrifice Mary for that.

For the failed chugi attempt, no choice si Elizabeth kundi icondemn si Mary sa chopping block. And for the event si pohtahng Mary mega-wear nng pula-pulahang off-the shoulder gown… dahil yung head niya mag-u-off her shoulders na rin. Magpakaliteral bah?

bakit siya parang kahawig ni dracula?

Anyways yun pala ang hinihintay ng Spain dahil use nila si Mary to rally the catholics to rise up against the protestant Elizabeth. Mas bonggaderang naval power ang Spain pero narouse ni Elizabeth ang kanyang mga sundalo to fight to the death dahil sa kanyang heartrendering horsetop speech sa frontline ng giyera while wearing her very couturena tightfiting metallic armor with lace edging at red flowing wigaloo.

kamusta naman joan of arc?

Baklang bakla ang moment na superwait si Elizabeth sa loob ng kanyang windblown taffeta tent in her nighties at wigless head. At the moment of victory, walk siya sa water’s edge with flames lighting the horizon… napakanta ako ng “Here Comes The Rain Again”… itsura ni Annie Lennox sa 80’s na MTV. Charos.

Meanwhile may subplot pang love angle between Elizabeth and Walter Raleigh na wishing na knowline ay natagal na palang kinikirikiri ng lady in waiting niyang si Beth. Super in lababu na naman ang lola niyo sa adventurosong lulurki, kaso nabuntis ng lulurki ang makating Beth. Kaya nung na-find out ito ng lola niyo shinolaksholakan niya ang bruha.

ELIZABETH:
Inagaw mo siya sa akin!

MAKIRING BETH:
Hindi ko siya inagaw sa iyo dahil una siyang naging akin!

Charos.

Ending, win ang England sa war. Nagkaaanak at naforgive sina Walter at makating Beth. At si Elizabeth, umani ng matinding extreme close-up dahil nga siya ang Virgin Queen!

Beowulf

2007-12-18T15:49:00.001+08:00

Matagal ko nang gustong maexperience manood ng sine sa IMAX. Kaso neer pang nangyari dahil anlayo sa akin ng Mall of Asia… saka mahal ang paysung. Mas lamang yung rason na mahal ang pay dahil sine lang P400?!!!! Anu yun, may gintoh?!!!

Add to that yung mga naririnig ko na yung ibang movies tulad ng Superman Returns, portion lang daw ang 3D effect so harang de ba?

Anyways nung una kong napanood ang trailer ng Beowulf di ko mareconcile ang images sa utak ko. Sabi ko, “Anchakang movie naman nito, parang cartoons ang texture ng balat ng artista”

Tapos narealize ko na mukha siyang cartoons dahil cartoons nga siya. Excuse me, animated movie pala. Arte. Hmp! Pero na intriga aku. So using my wiles, pinilit-pilit ko ang Gbo na manood now… as in now na!

Maski may work ako that day, super-takas ako sa very last minute at lumipad papuntang MOA…. Hindi nagcooperate ang EDSA at hindi ako makatake-off dahil sa kahindikhindik na traffic ang sunuong ko. May convergence yata ng mga trailer trucks sa EDSA nuong oras nay un so very alta presyon moment aku habang nagdadrive.

Buti na lang naka-photo finish pa rin as in nag-iisa na lang si Gbo sa lobby waiting for me dahil nakapasok na lahat at pag enter da dragon naming ay nagba-bayang magiliw na.

Ang kwento, sa isang Danish country raw may isang kachakahang monster named Grendel na nang-gigatecrash tuwing may paparty ang king. Di lang gatecrash, slighty pinapatay pa ang mga partypeople… bad Grendel, bad!!

So who are you gonna call? BEOWULF!

Appear siya with his merry men to save the day. Nagpaparty ang king para tawag pansin sa monster at mega prepare ang Beowulf to kill the monter by stripping naked. Oo, to kill a monster talagang kailangang nakaHUBO apparently. Pag arrive ng Grendel, the chakang monster witht the cuticle name, gyera patani agad.

Super run, tumbling, sumersault with a half twist ang pohtahng Beowulf habang nakahubo. Kaso very Austin Powers, tuwing pufocus kay hubong Beowulf may nakatakip na kamay, baso, ulo o whatever sa foreground so walang nasa-sight na animated pututoy. At remember 3D ito sa mapapansin mo ang ulo ng audience umaangulo rin hoping na masilipan ang bida. Hooooy cartoons lang yan noh!

Sa end ng fight scene, nachaka niya ang braso ng monster na umuwi sa mudrax niyang mommy monster.

Meanwhile super-reveal ng King na ang monster na pahirap sa kanyang kingdom ay achulee junakis niya kay mommy monster and to finish the trouble dapat ma-kill ni Beowulf si monster pati na rin si mommy monster… na nung sinugod ni Beowulf turned out to be…

ANGELINA JOLIE!

Major vekla moment yu ng appearance ng Angge rising from the water tapos liquid gold ay humuhulas sa kanyang undraped body… from her delicate neck.. sa kanyang heaving breasts.. milky thighs… slender legs hanggang sa mga paang… nakaHEELS! Oo nang nagwalk on water like Tyra Banks ang Angee, naka-stilleto heels siya! Walang shoes, heels lang talaga.

At say ng Angge…

ANGGE:
Anakan mo aku!

Tatanggi ba ang Beowulf sa di natanggihan ni Brad Pitt? Hindi syempre, at anu pa ang mangyayari kundi implied kangkangan.

Pagbalik ng Beowulf nagpanggap siyang nakill niya ang ang Grendel (true) pati na si mommy monster (un-true). For his efforts, pinamana ng king kay Beowulf ang kanyang kingdom, at jinoin na ang beauteous niyang reyna as special offer bago siya nagpatiwakal para may moment siya.

Years passed, habang naging matronic ang reyna, remain an delicious ang Beowulf na gumegetlak ng iabng gilat on the side dahil it’s good to be king. And then… appear a new monster to plague the kingdom… ang junakis ni Beowulf kay mommy monster. And unlike Grendel, and junakis ni Beowolf is deliciousness na, may shapechanging powers pa bilang isang…DRAGON!

Umaatikabong fight scene uli at ending na-kill niya ang junakis, pero na dead rin siya… habang si mommy monster, appear uli from the water saying uli…

ANGGE:
Anakan mo aku…

Pohtahng pokpok, pagetching at puro panganay ang junakis… anu ka si Melanie Marquez o si Alma Moreno? Charos.

STARBUCKS PLANNER

2007-12-18T15:08:00.001+08:00

Just got my Starbucks Planner 2008. Yey!

Unlike last year and the year before na ipinila ko lang ang promo card ko sa tagabili ng kape ng Startstruck at mega wait mapuno… this time around… ayyy pohtah!... walang startruck! Paano na?

In fairness to myself,nag-umeffort talaga ang lolo niyo na mapuno ang promo card ng sticker….

Well, aaminin ko na, half the effort lang dahil ipinila ko ang promo card ko sa tagabili ni Rufamae sa Whammy.. pero kalahati lang huh! Ayaw kasi ni Rufamae nung kapeng pang-xmas ng Starbucks so sariling sikap ko yun kalahati!

Well aaminin ko uli, yung kalahating ineffort ko ang pagpuno eh napuno dahil sa times two sticker anniversary promo ng Starbucks. As in nanghila ako ng mga friendships para magkape between Dec 4 Dec 7 para doble ang stickers, ayun puno agad and I got my planner na!

At tulad ng last year and the year before, malamang ibigay ko rin siya sa jupangkin ko afte a month. Ako magpaplano ng buhay? Haller?!!!

PS
Minadali ko ang pag-inom ng kape para umabot sa deadline ng promo… ngayon na-extend siya. Uto-uto ako di ba?

Enchanted

2007-12-18T15:00:00.001+08:00

May nabasa na akong review ng Enchanted before ko nasimulang sulatin ito.

Chinaka niya ang movie. Nagsecond thought tuloy ako if I should do the same dahil valid yung points niya… ang pinagkaiba lang naenjoy ko yung movie, yung writer apparent hindi.

Malamang alam niyo na ang premise ng kwento. Isang singing fairy tale girl meets singing fairy tale boy, falls in love during a production number at supposed to live happily ever after. Kaso ang kontrabidang stepmother, ninega ang kasalan at sinend ang gurlash to the real world.

At dun biglang bumubunghalit ng song number ang bidang gurl with special participation ng mga daga, bangaw, at kalapati --maski putol ang paa,… nagkakaroon ng song and dance prod number sa gitna na park out of no where… at moment ng emote sa di kagandahang bagets…. In short lahat ng ginawa ng Regal Films noong 1980’s in English nga lang.

Pansinin sa akin yung…

1. After the first night, umapir ang gurl in new outfit, tapos reveal ang cut-out na kurtina. (waha)

2. Ang urban animals prod number

3. Ang hulaan portion ng pohtahng chipmunk and the bobonic na prince

4. Fabulosa si gurlash Amy Adams, para nga siyang cartoon character brought to life

5. Patrick Dempsey, spell RIDING THE GREY’S ANATOMY WAVE dahil wala syang ginawa dito na di kayang gawin ng any other two-bit leading man

6. Susan Saradon. Yun na. Sa last sequence lang siya umapir at eat niya ang buong eksena.

7. At…ummm wala na nga yata… mababaw nga yata ako dahil enjoy pa rin ako. Keber.

Ang Balur

2007-12-15T00:48:00.001+08:00

So anu naman ang excuse ko for the long hiatus from blogging? Alibi na lang lagi... hmp!

Pero promise i have a good one this time... ang balur!

How time flies at 4 years na pala akong nagpapanggap mayaman at nakatira sa condo maski hindi bagay. Bwahahaha. At sa loob ng apat na taon na yun, nakailang minor renovation na ang balur, from paglilipat ng pwesto ng aircon, tinibag yung bedroom wall para lagyan ng glass block, tapos tinibag tuluyan yung bedroom wall kaya ang one-bedroom balur, naging wa-bedroom studio. At sa dami ng renovations walang repainting nanagaganap kaya ang pintura ng balur, bangas-bangas.

Well finally napagtanto ko, oras na para bigyan ang aking ochre and maroon haus ng fresh coat para naman matakpan ang mga bungi.... tapos at the same time magpalit na rin ng color palette dahil nadidiliman na ako. Fresh color for a fresh outlook for a fresh start in a fresh new year. How fresh!!!

With fresh colors, luluwag ang itsu ng palce... at anu pa ba ang pampaluwag ng place? Mirror! Sige magpalagay na rin ng mirror!

Eh naisip ko rin na nagsasawa na akong nasasight ng labandera kong nakatiwangwang ako pag bumoborlog dahil nga wa bedroom, so idinagdag ko na ring magpalagay ng sliding panel para naisasara ko pag feel ko ang privacy at naibubukas ko kung feel kong bumuyangyang sa madla.

Naisip ko rin na since magpapagawa na rin naman ako, pababaklas ko na rin yung chakang formica counter na matagal ko nang ikinaiirita at palitan ng truliliing molave o narra'ng tabla.

at since nandun na ako, ipabaklas ko na rin nga yung overhead cabinet sa may counter para mas lalong lumuwag ang view.

dumadami na di ba? Di pa tapos.

Naisip ko since lumalumaan naman ang arrive ng balur because of the antique dining table, console at kung anik-anik pa, eh di pangatawanan na... ang sliding panels gawin capiz window panels... meron pang extra, ang pinto ng cr, gawing capiz window panels... meron pang natira? ang pinto ng cabinets gawin capiz window panel... meron pa rin? Ang mirror i-frame sa pagitan ng dalawang capiz window panels.. lagyan pa natin ng ilaw sa likod!

Ayun. Ang simpleng pagpaparetouch ng pintura ng balur, naging major production number na umabot ng almost one month dahil paunti-unti ang pagpapadagdag ko ng pinagagawa... but looking naman at my balur...haaay! Aylavvitt!

Christmas na Christmas ang arrive...

fabulosa kaso ako lang naman ang nakakaappreciate dahil ako lang nakatira di ba...pwes maginvite ng mga friendships. Kunwari may ipapakuha, may ipapadala, nalulonely at naghahanap ng bisita... any excuse para pumunta sila at maiyabang ko ang bagong refurbished na filipiniana-inspired capiz window-filled na balur ...

... na nung bumisita ako sa Sonya's Garden sa Tagaytay ay nakita kong katulad ng theme... ng kanilang restroom! Ang CR nila, sliding capiz window panels ang treatment. . Gumastos ako at nag-effort ng isang buwan. ang ending, ang kalevel ng bahay ko at CR ng Sonya's Garden. . At hindi man lang CR ng mga villas nila ha. CR for the public ito.

Paksyet di ba? Kaya shhhh wag kayong maingay ha... atin-atin lang ito. Wag lang kayo dadalaw sa bahay para maki-CR dahil sasaksakin ko kayu... with a smile :)

Lust, Caution

2007-11-06T00:56:00.001+08:00

Went to Gateway last friday to watch Ang Lee's "Lust, Caution".

Hmmm.. lust... caution...one of the inscrutable chinoiserie artfilm title translation ba itu? Pero tama naman deva? May kasabihan nga... "first impression, lust!" At pag "lust" ang first impression mo, later pa as in very much later pa bago pumasok ang "caution". Charos!

Achulee di naman puro kalibugan ang "Lust, Caution" sabi nga sa summary the movie is...

An espionage thriller set in WWII-era Shanghai, in which a young woman, Wang Jiazhi (Tang Wei), gets swept up in a dangerous game of emotional intrigue with a powerful political figure, Mr. Yee (Tony Leung)

Saaaaaaaay!

Pero syempre una kong nabalitaan ang movie dahil sa walang pakundangang kyongkangang pinerform ng mga bida. But of course i went to see the movie not because the the explicit depiction of sexual relations but the emotional upheaval and mental anguish that the protagonists underwent just to suvive Shanghai circa WWII as painted on the silver screen by one of best cinematic auteur of all time.

eklavu.

Inbangan ko nga yung kangkangan.

Mabagal ang movie, puno ng atmospheric eklavu but sabi nga good things come to those who wait. Antagal naman ng kangkangan paksyet. In the process I was drawn into the movie. Isang mahabang wala-lang mahjong scene opened the film and established na this experience would be a study in patience which Ang Lee would reward later on.Based sa reviews, hati ang critics who liked and disliked the movie. di naman ako critic, basta alam ko after settling in, hindi na ako bumitiw.

It's about Jiazhi, the shy girl on the left na sumali sa isang propaganda theater group, i'm sure dahil sa ganito kagwapo joylet on the right named Yu Min na yummy naman talaga as in kung siya ang mag-invite aba hello PETA rin aku.

Promising ang kangkangan ng dalawang itu later de va? Wait ang bakla...

Anyways, ang pohtah'ng lulurki ay involved sa propaganda theayter-theayter to boost the nationalistic fire of the hongkong chinoisserie to free china na controlado ng collaborationist chinese goverment under the imperialist japonese army. Pero wishing siya happy dun. Feel niya na jumoin s aguerilla forces at talagang chumugi ng mga chines na collaborators.

At ang napili niyang target ay itetchiwang guraming Mr. Yee na ito na top level official ng collaborationist government. Kinarisma ni lulurki ang theayter group niya para magpanggap para mainfiltrate ang balur ni Mr Yee and get close enough para personal nilang machuginess itong si Mr. Yee.

Super transform si Jiazhi at acting na acting as na rich young matron para maging mahjong amiga ng bored wife ng Mr. Yee. Using her ganda, the plan was to infiltrate the tight security at aakitin niya si Yee to bring her home at dun nila chuchugiin ang villain.

Kaso sobrang careful si Yee maski na sobrang lust siya, super caution pa rin at never pumasok sa balur/hideout ng mga bagets. They came so near success na they asked Jiazhi na pumayag na maging kabit ni Yee, meaning magpakyongkang itu sa gurami....

Kaso may problema. Ang pakilala niya married na siya, eh virgin pa pala ang pohtah. So in the name of the revolution nagpa-virgin siya... pero leche, hindi kay cutie kung sa another guy na kunsino lang. As in super practice siya to the Kamasutric level para malurki si Yee sa kanya... under the sheet. Wishing pa ito ang momentous kyongkangan.

Nang feeling beterana kabayora na si Jiazhi at ready nang maging kabitchina ni Yee, aba call ang Mrs. Yee at leave na daw silang mag-asawa dahil nadestino si Mr. Yee elsewhere. Kairita de ba? whishing na yung feel mong guy ang naka-virgin sa iyo, nabalewala pa yung dahilan ng sacrifice mo.

Tapos, in what i felt was the most moving sequence sa movie, pinuntahan sila ng drivam ng Mr. Yee na bukelya palang mga amateur na fakes sila at threatened na isusuplong sila kung wishing ipakakangkang sa kanya...at pushed to the boiling point, they killed the drivam. As in lahat yata sila may moment ok saksak to the drivam, except for Jiazhi na emote at super run for her life hanggang super graphics na... three years later... antagal niyang tumakbo no?

3 years later, mas purita na ang buhay at balik anonymous na naman ang Jiazhi at umapir na naman si yummy Yu Min at nirerecruit na naman siya. This time, fullfledge guerilla naman pala ang yummy guy pati na rin ang ibang kasamahan nila. Nabalitaan nilang babalik sa lugar nila si Mr. Yee at ang plano was ituloy nila ang nauntol ng mission nila to chuginess Yee and this time better prepared sila dahil supported na sila ng guerilla movement.

At pumayag ang loka. What people would do for cuteness de ba?

Anyways so balik si Jiazhi sa rich matron look ang super seduction of Mr. Yee na mas malakas na ang lust kesa sa caution this time... at ayun... natuloy ang major kangkangan! Eto na yun!!!

At wishing na ako nalibugan sa eksena which was the intention naman yata talaga ni Ang Lee. Explicit siya kung sa explicit pero exploitative it was not. Basta hindi gratuitious ang kangkangan promise.

Anyways, fabulosa ang kangkangan, it went deeper than pampalipas kati kay Yee o means of espionage for Jiazhi... it's a "sabeeeeel this must be love!!!" moment for both maski super pigil ang sila dahil nga, hello... caution...

I wont reveal na the ending basta it was worth the wait... maski heavy rather than uplift. Kasi, tama lang ang ending, posible talagang mangyari at hindi sugarcoated for the movies. Lust, Caution may not be a classic in the making but it is definitely superb filmmaking.

Ruki, Kitik, Tatzu

2007-10-31T18:16:00.001+08:00

Bago ako naging arlo, dos, rikki, ruki, rix, rikitik I was…. Tatzu.

Yep, yan ang toddler name ko which came about noon todller pa ako (syempre!) Ang kwento ng mudrax ko, may commercial daw sa TV noon na super-melodramatic ang effect… parang yung Neozep-Ilong-Ranger commercial ngayon. At ang maemote na dialogue daw was…

Actor: Wag Tasyo!!! Waaaaaag!

Basta narinig ko ang simula ng commercial na yun, kahit ano raw ang ginagawa ko, STOP!!! Mega watch ako sa commercial at sinasabayan ko ang memorable line.

BagetsMe: Wak Tatzu!! Waaaaaaaak!

Well buti na lang Tatzu ang naging bansag sa akin at hindi “Waaaaaak” di ba considering sa pamilya namin uso ang maantot na nicknames tulad ng Kabod, Impot, Wekwek at Poklang na anak ni Pokya. At kanino’ng apo kami? KAY KIKANG!!!! KAY KIKANG!!!

More than three decades later, na-reinvent ko na ang sarili ko several times, buhay naman si Tatzu.

Kerek kotse na si Tatzu, my first…

….Brand New Car!!!! Tamang gameshow host de ba?

nakikiride sa pogi points ni tatzu

Birthday gift ko sa sarili ko si Tatzu, my first brand-new car at naramdaman ko for the first time ang ease ng pagdadrive ng brand new. Nasanay kasi ako sa renegade type jeep ko named Ruki.

hindi si ruki, kahawig lang

Una kong sasakyan si Ruki na apt kasi bukod sa isa ito sa mga nicknakes ko, I was a rookie dahil dito rin ako nag-aral mag-drive. Oo, kumuha muna ako ng sasakyan bago ako nag-aral mag-drive. Isang Franken-jeep si Ruki. Galing kasi sa kunsaansaan ang piyesa prang frankenstien monster, at inasemble sa loob ng 6 months.

Gwapo si Ruki nung unang nabuo.Rugged handsome. Pero, andami niyang gurlis sa dami rin ng bangga ko during the early years… at in fairness tumagal siya ng more than 10 years sa akin bago siya nagkaroon ng bagong name _ Pugak.

Kasi pumupugakpugak na siya.

Bukod sa pugak, sumasablay na ang preno nya at gumegewang na ang manibela, so maski malaki ang sentimental value niya sa akin, in search of na ako ng pamalit. Enter Kitik.

Kitik is a 16 year old, well-maintained lowered US-Edition Honda Civic. Ilang owners na rin ang pinag-daanan ni Kitik.Kumbaga sa tao, isang pokpok si kitik dahil napagpasapasahan na siya. Take note, pokpok hindi pohtah dahil hindi siya naging taxi na nagbabayad lahat ng sumasakay. Hehehe. But for me Kitik is a 16 year old guy, smooth pogi may may konting yabang, very different from Ruki/Pugak na older guy ang dating sa akin.

Bakit Kitik? Bukod sa contraction ito ng isa ko pang nickname – rikitik – may soundeffect kasing naririnig kapag ginagamit ko yung hazard at signal lights. KITIKKITIKKITIKKITIK…

Kay Ruki nasanay akong maski gitgitan, ako ang iniiwasan dahil baka sila matetano sa dami ng tama at gurlis. So medyo worried ako na a car would handle differently. In fairness, trulili! Sanay akong nakikipag-away sa manibela ni Ruki. Pawis-steering kasi. Si Kitik, swabe. At antaas ng pogi points!!! Nililingon talaga pag dumadaan dude! Dude daw o!

Unfortnately, just after 3 years sa akin, kumanta na ng “please release me, let me go” si Kitik. Bumigay na ang makina. Sinubukan ko siyang ilaban. As in pinalitan ko ang makina at transmission as in gumastos ako almost 50k… but it was no longer the same… it was time.

Ginastusan ko si Kitik ng another 5k bago ko ito ibinenta sa pamangkin ko for 50k…. hulugan… no downpayment… 1 year to pay…starting 2 months after niya makuha ang kotse. Taray no.

Which means hindi ito nakatulong sa pagbuo ko ng pangdown kay Tatzu. Basta one day, nag-align lahat ng bagay sa financial life ko at using some hocus-pocus ni Ati Kokoy napagtanto naming kaya kong bumuo ng downpayment using may cash on hand, cash receivables, credit card swiping at creditcard loan… downpayment pa lang yun ha. Ang monthly, bahala na si Lord… hay!

After 2 months nakaka 1200 km na mileage ang kotse ko. Dinala ko pa sa Antipolo para ma-bless at ma-break-in sabay.

kita laman-loob ni tatzu

And so now I have a Honda City christened Chad, isa sa mga brand new nickname ko… pero shhhhh, si car may nickname din… you can call him Tatzu… kung close tayo ☺

Coffeepressed

2007-10-14T22:55:00.001+08:00

Nakakapanginig ng kalaman!

Nasa set ako ngayon at nanginginig ang laman ko… hindi dahil sa inis, ngitngit o galit.

Inggit at Kape itu.

Backstory:
Tuwing maglalunch o dinner ako kina Tita Susan syempre ang ending nito ay yosi at kape... maski na hindi ako normal na nagyoyosi at nagkakape after meal. Sosi sila na nagyoyosi at kape so maki-yosi at kape rin para maki-sosi. Oo, inggiterang frog aku.

Sosyal ang kape nila. Hindi nakasachet na 3-in1 o galing sa pakete na instant. Galing ito sa garapong luma na lagayan ng freshly ground coffee beans. At mas sosi sa sosi, hindi sila gumagamit ng coffeemaker ng mabibili for 700 pesos o, tulad ng coffeemaker ko, giveaway nung bumili ako ng microwave oven. Ang gamit nila ay French Press also known as coffee press, basong ang takip ay may nakasuksok ng plunger na wire mesh. Babantuan ng bagong kulong water ang coffee grounds sa coffee press, wait for four minutes… not three and not five ha, dapat four lang… and slowly press the plunger down.

Ibuhos sa glazed terra cotta cup at for that complete bahay-ni-mam-susan-sa-bel-air coffee experience babantuan ito ng creamer na freshly squeezed gatas ng kalabaw… o may kalabaw sa likod-bahay nila at titapat dun yung coffeecup sa dede ng cow. Charos! Pero promise gatas nga ng kalabaw ang gamit direct from their Arayat farm.

Asan na ako?

Ay, nasa kape. Anyways, so masarap ang kape sa bel-air. At nung nalaman kong ang paggamit nga ng coffeepress ang nagpapasarap nito, hanap ang bakla sa SM at naka-sight ito ng Bodum, ang tatak ng orig na coffeepress… to the tune of 1495.00 pesoses!!!! Pohtang ina de ba? At yung mas malaki, 1995.00 pesoses! Mas malaking pohtang ina de ba? Basong may plunger lang libo ang halaga.

So tyaga akesh sa mumu as in mumurahing coffeemaker…

until ng brunch pack session kami sa White Plains spread nila. After ng lafangan, serve siya ng coffee… from his coffeepress!!! Lech! Mas bongga kesa sa kape ko… syempre ga-ask ako kung saan siya buy ng mumu na coffeepress. With siya mumu na coffeepress… Bodum ito at reveal niyang surprisingly na-buysung niya itu sa Starbucks! Paksyet! Meron palang bagay na mas mura sa Starbucks kesa sa labas! Mantakin mo yun?

So sugod nga aku sa Starbucks at getlag ng 8-cup Bodm coffeepres for 9 hammer pesoses! Winner! At syempre excited akong gamitin itu. Super research pa ako sa internet on how to brew a perfect batch sa isang coffeepress huh.

Kaninang umaga, gumising ako nang early dahil magsusulat ako. Emote akong nagbrew ng batch of coffee… four scoops ng kape for 4 cups of coffee. Brew-brew, wait four minutes. Press the plnger and pour. Drinkum….Ahhhh perfect sa tapang.

At habang nagsusulat ako from 7 am til 11 am tungga ako nang tungga ng kape. Di ko namalayan nakaubos na ako ng kalahating litro ng matapang na kape. Kaya ngayon dilat ang mata ko, nanginginig ang kamay ko at nagpapalpitate ako. Next time babawasan ko ang number ng scoop promise. Sya, babu, nagyoyosi pa aku.

Unsporty

2007-10-09T14:01:00.001+08:00

I was not a very sporty person. Marunong akong magbike, magskate at magswim noon but it didnt count dahil leisure activityunlike basketball o volleyball, the only two sports na kilala ng school ko noon, na kaso hindi ko alam laruin. So hindi ako nakikisali. In fact, the only time na nagparticipate ako sa ganitong type of activity was in the very rare instances na, imbes na regular sports, our intructor decide we play Two Base.

Ano ang Two Base? Isa ito sa mga laro medyo malabo yung rules, pero pag bata ka basta nagkakaintindihan na lang kayo. The bases are usually tumpok ng chinelas pagjologs kayo at leather shoes kung sosi at sa school niyo ito ginagawa dahil bawal ipantakbo ang leather shoes at baka masira. Nakapwesto usually sa kanto ng pader ang base para walang makadaan sa likod to attack. And gagawin ng bawat kampo ay maghabulan at maghulihan ng members at since yung yung chinelas at sapatos ang base, ginagawa ito nang nakayapak. Gudluck sa talampakan mo.

The bases ay di lang tambakan ng chinelas at sapatos. Thru the magic of juvenile imagination at suspension of disbelief they also acts like power chargers. It was understood na kung mas nauna kang umalis sa base mo kesa sa akin, mas malakas ang power ko sa iyo so i can capture you pag inabutan kita. In turn, pwede akong macapture ng kalaban na umalis ng base niya after i did dahil mas may power siya kesa sa akin.The point of the game was either mahuli niyo lahat ng members ng kalabang team o macapture ang camp nila by the simple act na maapakan niyo ang chinelas-base nila. Basta gann yun.

For some reason, may talent ako sa larong ito. Hindi ako ang pinakamabilis tumakbo but hirap silang hulihin ako dahil may ability raw ako noon to make sudden stops in the middle of a full sprint so lumalampas yung humahabol sa akin, tapos full sprint uli. I can also make sharp turns on corners at nakakatakbo across an eskinita puno ng bubog, nang nakayapak, without getting cut dahil kaya kong piliin ang babagsakan ng paa ko habang tumakbo... nang nakapoint ang toes. Tarush!

The last time i played Two Base was when i was first year high school. Everyone else moved on to real sports rather than games, while i stopped altogether. It was almost 2 and a half decades, when i discovered badminton na i got back to playing organized sports. Sa badminton, i make sudden stops after sprinting to catch the shuttlecock, i make sharp turn on corners, at minsan tumatakbo pa rin ng nakapoint ang toes... nakasapatos na nga lang ako at walang bubog na kakalat sa sahig.. kawawa naman kasi ako dahil umiisplit ako sa court. Tarush!

Pasintabi muna...

2007-10-09T12:44:00.001+08:00

So 48 years akong walang posting...

Kasi nag-outing kami ng barkada at nagpicturan, kaso sira ang cam ko so i had to wait kay Amparo Munoz na iupload ang pics na never niyang nagawa so hindi ko rin angawwa yung post.

Kaya di ko rin nagawa yung review ko ng Hairspray.

Tapos tumanggap ako ng 2 shows.

Tapos nagbirthday ako.

Tapos sumali ako sa isang badminton tourney.

Tapos sumali ako sa isa pang badminton touney.

Tapos... oo tinamad ako and i'm kaing excuses.

But in fairness to me totoo naman yung mga nangyari in between. At hindi rin ako sumilip ng blog ng iba... parang pinetensya na since wala akong naikocontribute feeling ko wala ako K na ma-enjoy ang output ng iba.

Medyo naayos na ang sked ko uli, so hopefully i can post regularly... i hope din merong nagki-care na amgpost ako uli bwahahah..

Gargol

2007-09-03T19:09:00.001+08:00

Others go malling for shoes, others for bags, and others for shirts, pants, and accessories. bisyo ko rin mag window shop, pero imbes na sa boutiques, sa hardware at grocery ako nagwiwindowshop.

Habang nagiikot nadaanan ko ang latest mouthwash to hit the market... paano ako sure na mouthwash? Hinulaan ko lang...

GARGOL

Hindi kaya unang bugso lang ito ng mala-generic named na necessities. Ito na ang mga susunod na items to invade the market...

TOOTFEYST na ipinapahid sa TOOTVRASS

Sa paliligo, kailangang ng SYEMMFUH syempre pagkatapos kailangan mo ng CANDISYENR

For fairer skin kakailanganin ng FESHALWAZ mukha...

...at LOSYEN for the skin.

At finally for those heavy days...

FAZZADOORH...
may mukha pa talaga...

Be afraid, be very afraid.

We're Wokking, We're Wokking

2007-08-19T10:06:00.001+08:00

A couple of weeks after taking Carlos Celdran's walking tour of Intramuros, Binondo naman ang next target namin under another guide, Ivan ManDy...another walking tour entitled the BIG Binondo Food Wok.

Korek, w-o-k nga ang sfeyling at wit yan pang-uukray sa sfeyling prowess ng mga local chinoiserie but a play with words dahil kajoin ng guided tour ng nooks and crannies ng binondo ay stop-overs sa iba't-ibang lafangan spots in Chinatown.

Naging Manila boy din naman ako noong college, pero come to think of it, it never occured to me to explore Binondo during those days. Basta alam dun ako sumasakay ng jeep na byaheng Gasak-Sta.Cruz na wala na yatang existing prangkisa ngayon unlike Gasak-Recto. Knowsline ko ring masarap ang lafang dun but never did occur to me na magpansiteria hopping dahil pang-canteen lang ang budget ko at wala sa barkada ko ang feel ring maggalugad sa Chinatown.

It was only when my friend Dindi brought me to Carvajal Alley market na namulat ang mata ko sa wonders of Binondo exotica....

Pero wala pa rin akong ginawa kasi Quezon City boy na aku nun at antrapik kaya sa Binondo noh! Everybody sez so... so now na may chance to go around with a guide na, lafang galore pa, aba dapat gogogo!

Achulee di naman ako kailangan sa shoot dahil nai-email ko na ang spiel script at wala na akong susulatin for the show. Kaya lang ako sumama sa shoot na ito is for the possibilty ng walang humpay na lafangan galore. Yey.

Sobrang excited ko na-late ako ng gising. Ayun, naiwan ako ng service.

Nag-cab ako to Binondo Church, the most popular landmark in Binondo kunsaan kakatagpuin ng team ang guide namin. Syempre dahil late ako, when i got there, wala na sila dun at nagshushoot na sa district na malay ko naman kung saan de ba?

And so i hopped on the nearest available mode of transpo to take me sa kunsaan mang street corner sila... the ubiquitous pedicab.

Wow adventure. First pedicab ride ko sa Binondo, solo flight pa.

Pagsakay ko pa lang ng pedicab nasense ko na ang uniqueness ng place. The sight of vans maneuvering narrow alleys and avoiding kargadors making hila their load along the lubak filled road as tambays make tambay. The distant blaring of horns somewhere and the audio soup of indistiguishable overlapping conversations. And the heady smell of exhaust, horse crap, overripe fruit, various merchandise...over-ripe fruit...ay bakit na-ulit? Ay!!!! hindi pala sa location nanggagaling yung over-ripe smell. Sa Pedicab driver ko pala. Hihihihi..hakhakhak...

Sa kanto ng Madrid and some street overlooked by an grandly delapidated old mansion na very pang-Lino Brocka ang arrive... inabutan ko ang team shooting na and i get to meet our guide, Ivan ManDy, ang one-man tour force ng Old Manila Walk.

Like Carlos Celdran, may tour specific costume siyang suot. At like Carlos hindi ito full costume, mukha lang. At swak din na as mestizo Carlos does the Intramuros tour, obviously chines Ivan ay Binondo tour naman ang specialty. Stereotype casting ba itu? Hehehe.

Achulee hindi original part ng itenirary ng Wok Tour ang old houses of San Nicolas. Just for travel time itu dahil gustong ipakita ni Ivan ang irony na sa gitna pala ng Chinatown masa-sight ang biggest concentration of extant bahay na bato dito sa Manila. Tarush de ba? At ang mga street markers pala noon ay gawa sa tiles embedded on corner walls ng mga balay at hindi nakasabit sa poste. Nice idea de ba dahil mahirap nga naman itung nakawin ng mga adik na nagti-trip sa street signs o mabunggo ng car. ang proof ng effectivity nitu? Marami pang nakikitang ganitech na street marker sa San Nicolas dating pa from the panahon ng kastilaloy.

After that go kami sa isang panciteria na wishing uli part ng orig tour, Ilang-ilang Restaurant na as an establsihment ay more than 90 years old na raw. Kaso nasunog 9 years ago so what stands now ay bagong building na.

Dahil 10 am na yun at wishing pa ako nagbibreakfast, wit ko naisipang kunan pa ng pic ang food. Nilafang na lang namin kaagad. Basta natatandaan ko fabulosa ang yang chow, patatim at ang 8 treasures nila which is baked chicken stuffed with 8 chorvas including rice, canstanas and lotus seeds na akala ko sa moon cake lang ginagamit.

Ang nakunan ko lang dun is this lean guy with abs-tastic abs brought upon by poverty and hunger.. charos. Busy siya nakikipagchikahan on his phone so hula naka sun to sun unlimited, pero malamang daily lang ang bili ng load. At nakaloud speaker siya kaya parang walkie talkie niya gamitin ang celllfone niya na at the same time use nya ring pangkamot ng ilong habang nakikipag-usap siya promise. Multi-tasking de ba?

After ng lafangan sa Ilang-ilang restaurant, pack-up kami at go sa Toho Food Center na supposedly ay more than a hundred of years old na under the name Paciteria Toho Antigua. O di ba, antiquity ang name. With the name Toho, super hanap ako ng dish na may toho, tokwa or taho man lang right? Wala! ang meron...

some sorta roasted asado pork liempo something na mukha naman masarap in furness...

isaw...na masarap din surely pero sana presented better dahil right now it just look like something very... dead...

it's a something na parang longganisa-like stuffed pata na in my eyes ay parang amputated na paa ng baboy na may manas... im sure masarap din itu, pikit ka lang... and..

the food have eyes!!! Staring contest ba itu manok? Hoy deads ka na sa eskapareta which mean ulam ka na kapartner ng sinaing. Pikit! Act dead na!

Wala ngang soy products Panciteria Toho. Kasi toho daw in cantonese means "everything is good" or someching to that effect. Whatever. I'm sure hindi naniniwala yung chicken picture above.Dilat pa siya talaga!!!

From the paciteria na sabi was the center of social dining long ago ever-ever, go kami to Cafe Mezzanine. Teka luma ba itu?

Wit siya old, pero ang explanation dito ay, it's included in the tour for institutional purposes. The proceeds from this resto goes to the volunteer firefighters of Binondo and de ba nga known sila for arriving first lagi sa mga sunog maski na mas malayo pa ang pinanggalingan nila. The resto was the brainchild ng may-ari ng Eng Bee Tin na known for their hopia galore especially the ube hopia kaya naman sa labas ng building may nakapark na malaking ube, nagpapanggap na firetruck.

Located sa isang nondescript corner building na may Eng Bee Tin store sa baba, mega bili na agad ng aking Binondo loot also known as ampaw, hopia, marzipan and everyching. As in panic-buying talaga.

The we went up sa mezzanine floor kasi nga cafe mezzanine noh. May napansin akong mataray ng device... finger-print recognizing security device... sa isang hindi kasosyalang building itu huh! At may nakapaskel pang instruction sa paggamit...

Tamang paraan sa pag in - out... maghugas ng kamay bago magfinger... oo naman di ba... para hygienic ang pagpifinger_...umm ay!!! di pala buo ung pic...

Pagpasok ng resto we saw memorabilias and fabulosang pics of kahindikhindik na fires that destroyed parts of binondo time and again.

Pero ang ipinunta namin dito syempre ang lafang...

Very soupy ang spread with acouple of cold cuts at walong different soups. Achullee parang dalawang klase lang naman ung soup, iba-iba lang ang sahog. yung dark broth na may bulalo, may beef, may number 5 (!), may pegion etc at yung clear na may lamang loob, may fishball at kung anetch pa. But the star of the table is the the rice... hindi star rice ha, but kiampeng, malagkit na rice na may toyo ang other herbal achuchuchu topped with sang, garlic and mani. Fab at heavy huh.Fullfilling siya as in full ka na filled ka pa, i swear.

Pampababa ng kinain, walk kami a short distance to the most popular Binondo landmark, the Binondo church na ang claim to fame ay dito raw nagsacristan ang first filipino saint, Lorenzo Ruiz na nasashimi sa japan for his beliefs.

Fabulosang old church de ba. Kaso kung anu ang nakiki niyo ngayon sa picture, yan lang ang luma dahil nabomba pala itu at the end of world war II at ang natira ay ang tore at yung facade ng church. So pagpasok mo sa main entrance, puro bago na ang makikita mo.

From Binondo church, we walked papasok ng chinatown uli para puntahan ang isang catholic shrine, ang sto, cristo de longos... na nantutcha, nakaembed sa wall ng isang grocery...

Yes a catholic shrine in the heart of chinatown where superpray ang mga catholic chinesses using incense stick at pwedeng pang mag-question ang answer portions using two pieces of wood na korteng kidney bean. ang limitation lang dapat answerable lang daw ng yes or no ang tanong. Gusto ko sanang mega ask kung magpoprosper ng love live ko this year kaso may orasyones new york pa pala sa pagtatanong na kailangan mong gawin three times... at wishing alam ni Ivan kung aling combination ang nagse-saysung si Lord ng yes, no at i-don't kerr.

Sige na nga, dedma na nga lang. Superwalkathon na lang kami sa next stop which was the Tee Family Association House or charitable eklavu, di ko na matandaan. Basta para siyang community center para sa lahat ng chines with the surname Tee or Ty, pareho lang daw yun. In the old days a lot of chinesses daw made takas from china, especially from the Fookien province na was also known as Amoy rin daw. Hmmm isang buong province na amoy-fookien? Aba maski ako lalayas din dyan nuh! Wihihihihi.

The center was housed in a building that is characterised by the ibon-mang-may-layang-lumipad school of architecture so common in chinatowns everywhere... in short hawla ng ibon, tweet-tweet.

Anyways basta daw Tee or Ty ang surname mo pwede kang superjoin sa association na itu at itekla raw ang pinakakabonggacious Tee of all... siya si...ummm.... basta historical figure siya, sorry di ako masyado nakikinig kasi wala namang quiz after, nuh. Basta fabulosa raw siya sa china, at infairness huh, so crouching tiger, hidden mulan naman ang arrive kaya sige na.

After that is our final stop, Masuki, isang old mami house na ayaw nilang pag-usapan pero may konek daw sa ma mon luk. Of course ma mon luk was older at achulee dito sa binondo siya unang nagtayo but then transferred to quezon ave na mas kilala ng everyall. Sa dami ng nilafang namin sa aming stops plus yung nilalafang habang naglalakad, by the time dumating kami sa Masuki, effort nang lafangin ang inihain nilang mami at siopao.

In fairness to me, nagtry ako, as in nagtry ako. It's hard work, bt someone's gotta do it. sacrifice itu. Bwahhaha.

Amy Winehouse - Rehab

2007-08-12T17:01:00.001+08:00

I'm sooo into this bilat right now who's alternately called "The Dangerous New Queen of Soul" at saka "that loopy cunt"... Amy Winehouse.

she's soooo edgy and cool almost crossing over to the level of frightening...

Correction, frightening na siya with those tattoos and scars at ang eyeliner niyang can only generously be describe as parang busog na linta. Pero may ganda siya. Cindy Crawford na may manas ikaw ba yan?

This early in her career, may repotahshun na ang lola nyong bilang isang banggella jackson. Hello naman, ikaw na ang magkaroon ng namesung na Winehouse, parang itinadhanang manginginom ka nga. Take note, trulili niyang name itu.

Ilang beses na siyang hindi nakasipot sa mga gigs niya either dahil hindi siya mahagilap dahil bangag siya, nahagilap siya perohindi siya pinasakay ng eroplano dahil bangag siya, nakarating siya sa venue pero first song pala lang, sukadance na siya sa stage dahil... all together now... BANGAG SIYA!

Born in England, Amy is sooo far from the delicate english rose personified ng nasirang Princess Di. Mas levelling pa ang Amy ngayon sa isa pang bangella lola niyo si Whitney Houston

Naging usap-usap ang bigla niyang pagpayat which brought on the chika ng bulimia at anorexia. At recently ikinasal siya sa jowa niya na super-amin niyang jinojombag niya. Parang nararamdaman niyo nang di magtatagala ng career ng babaitang itu de ba. Spell mo nga "self-destruction-waiting-to-happen".

And so i leave you with the song na nagdulot sa kanya ng worldwide fame, at mukhang kahahantungan niya rin sometime in the not so distant future... REHAB

They tried to make me go to rehab
I said no, no, no.
Yes I been black, but when I come back
You wont know, know, know.

I ain’t got the time
And if my daddy thinks im fine
He’s tried to make me go to rehab
I wont go, go, go.

I’d rather be at home with ray
I ain’t got 70 days
Cos there’s nothing, nothing you can teach me
That I can't learn from Mr. Hathaway

Didn’t get a lot in class
But I know it don’t come in a shot glass

They’re tryin to make me go to rehab
I said no, no, no
Yes I been black, but when I come back
You wont know, know, know.

I aint got the time,
And if my Daddy thinks im fine,
He’s tried to make me go to rehab,
I wont go, go, go.

The man said, why you think you here?
I said, I got no idea
Im gonna, im gonna loose my baby
So I always keep a bottle near

Said, I just think you’re depressed
Kiss me, yeah baby
And go rest

I’m tryin to make me go to rehab
I said no, no, no
Yes I been black, but when I come back
You wont know, know, know

I don’t ever wanna drink again
I just, ooo, I just need a friend
Im not gonna spend 10 weeks
Have everyone think im on the mend

It’s not just my pride
It’s just til these tears have dried

They’re tryin to make me go to rehab
I said no, no, no
Yes I been black, but when I come back,
You wont know, know, know

I aint got the time,
And if my daddy thinks im fine
He’s trying to make me go to rehab
I wont go, go, go.

The Simpsons

2007-08-11T13:23:00.001+08:00

Antagal ring hinintay at sa wakas dumating na rin sila... sambahin... The Simpsons!!!

Ashlee at Jessica, mga pohtah kayu, alis!!!!

Etong Simpsons ang tinutukoy koh...

If i did it ka dyan OJ, tumigil ka nga. Padaanin mo ang first family of TV... The Simpson!

sumama pa talaga de ba? Achulee nagpasimpsonize nga aku eh... pasok Arlo Simpson!

At ganyan talaga ang bigote ko, tutchang-tutchang, one seat apart...di pwedeng magkopyahan.

Achulee date ang panood ng ko ng Simpsons. So bago siya dumating nagpafacial pa ako at nagpareblond ... kaya ba yan ng shampoo lang?

Medyo constant date na nga si Gbo. Nag-aaya nga sana si ati koks magkita pero since date itu at nang say kong itu rin yung guy na kajoin ko manood ng Ratatouille umispluk ba naman ng..."Ayyy! jowa na itu!"

Natense ako. Hinay-hinay lang n'eng. Wehehe. Balik na lang tayo sa Simpsons.

10 years in the making ang animation na itu... and it was worth the wait. Unlike Ratatouille, walang state-of-the-art eklavu ang Simpsons, kung gaano siya ka flat sa TV, ganun din siya sa sine, just bigger, way bigger, sooooo big.

Di ako umasang mabago ng cartoons na ito ang pananaw ko sa buhay at in fairness wala silang conceit to pretend na balak nila itong gawin. all they tried to do was bring the animation series to the big screen, with its irrreverent sense of humor and wit intact. And they succeeded in spades.

Ilang beses akong napa-laugh out loud sabay squeeze ng hands ni Gbo. Uyyyyyyyyyy. Ngik... highschool????!!!!

Basta enjoy at none-icky feel good movie siya. Walang bagong perspective kang baon pauwi from the movie pero ang gaan ng feeling paglabas ng sine. Laughing and giggling. May kilitian pa on the side.

O baka naman may date kasi ako... wihihihi... highschool nga!!!

View Ratatouille Mong Malaki!

2007-08-11T01:33:00.001+08:00

Saw "Ratatouille" sa latest "in" spot ng northern sangkabaklushan ... Trinoma.

Di ko pa man napapanood ang movie noon pero sure na akong target ng Pixar ang gay market with animation... di man mahilig manood ng daga ang mge veklush, mahilig naman tayo to view rat... aray! kurne!

Achulee di na bago sa akin ang mag-appreciate ng -rat. Take note, rat hindi mouse dahil never ako nagign superduper fan ng Mickey na yan. Bata pa ako may rat na akong binabalik-balikan noon pa... hmmm ang mga dirty minds... i mean this rat...

Yeah, Ikabod Bubwit by Nonoy Marcelo... and yeah i am soooo dating myself . Bilang martial law baby i was a child of the 70's at bagets of the 80's. As i remember Ikabod ay pang-12th of 12 bubwits ng bossmeyor ng Dagalandia. Lahat silang mag-uutol may "ik" sa name at may kapatid pa siyang dingga called Iklips.

Sumikat si Ikabod in the early 80's na naggsimula bilang kaibigang rat ni Quincy or Kinse who was the maskot ng People's Journal kasi ang presyo tabloid noon was 15 cents..."kinse lang".

Kinse in turn was the apo of Aling Otik the metroaide na part of an older Nonoy Marcelo creation... si Tisoy, na naging movie pa starring Boyet de Leon and Ate Charo Santos, wala pang Concio, as the love interest Maribubot, na... teka asan na ba tayo?

Ah, Ratatouille.

Kwento ito ng isang ambisyosong frog, o sige,ambisyosong rat, na nangagarap maging isang fabulosang chef. Hello rat ka at feel mong lafangin ng mg sosyalerong mga utaw ang luto mo? chef ka ok?!!!

As in ok ka lang?!!!

At pinkish talaga ang nose ni Re'my da rat? Is that to make him less kadiri to the ewww-and-yuck-prone masses o may alternative siyang pangarap na palitan si Rudolph da reindeer? "Noche Buena with Remy the Red-nosed Rat" anyone?

Medyo natagalan din akong iaccept na nasa France na pala ang bidang daga da whole time. Kailangang ipukpok sa ulo ko nag Eiffel Tower para magkaroon ako ng "Ah nasa France pala sila" moment.

Kanung-kano kasi umispluk ang mga pohtahng rats pati na ang expressions at point of view nitech. Mukhang nasa French resto sila pero parang wala sila sa France.

Achulee feeling ko pwede pang itranspose ang kwento sa Noo Yok or somewhere. Puntahan niya ang kusina ni Rachel Ray, baka maging close pa sila ni Oprah.

At dahil cartoons ito, after several chase scene na ang katuturan lang ay maging 3D exprerince sa IMAX, syempre nagkatotoo ang wish ng daga.

At syempre nagpapaka-nega lang ako dahil in total fairness nag-enjoy ako sa movie. Ako pa eh ambabaw ng kaligayahan ko. But what made the movie for me was the nosferatu-like character Anton Ego. Yung moment na tinikman niya yung ratatouille was sheer brilliance. It was laugh out loud funny yet viscerally touching at the same time. I'm sure lahat tayo naka-relate dahil one time or another nagkaroon tayo ng moment na a single taste or whiff of something manages to bring us back to the innocent times of our childhood.

I guess more than the fulfillment ng pangarap nina Remy and his humans, as tumatak sa akin ang moment ni Anton. Parang expected na naman kasi yung "dare to dream, at it will become real" eklalu de ba. But yung reawakening ng humanity ni Anton Ego, iba yun. di ko pa napanood sa ibang cartoons yun. Isang malaking todo-ambisyon ito for director Brad Bird (Bird na, -rat pa, anu ba tu?). At todo rin ang emotional pay-off sa akin dito.

Powered by ScribeFire.